‘Bij 200 overwinningen stop ik’

By |vrijdag 7 november 2014|

Pon GriepBegin 1977 zet sponsor Leen Bik (van Bik Sloopwerken uit Lekkerkerk) de ploegleider van zijn amateurwielerploeg op straat. ‘Wegens incompetentie’, schrijft Het Vrije Volk. Bik heeft ook al een vervanger op het oog: Leen Bik zelf.

Nadat Bik zijn ploegleider eruit heeft gegooid, volgt een paar maanden later een van zijn renners: niet Pon Griep, dat is een typefout op de afgebeelde fotokaart, maar Ton Griep (7 november 1955). De renner uit Spijkenisse baalt als hij van Bik de Omloop van Mergelland niet mag rijden maar de dag erna wel in Bladel moet aantreden. Griep laat verstek gaan maar niet omdat hij geen zin heeft, vertelt hij aan Het Vrije Volk. ‘Ik werd in diezelfde week ziek en heb van dinsdag tot vrijdag op bed gelegen. ’s Zaterdags ben ik het in België gaan proberen maar na een kwartier werd ik al gelost en heb ik opgegeven’, aldus Griep die daarop besluit niet naar Bladel af te reizen. ‘Misschien was het niet helemaal correct om dat niet aan mijnheer Bik te melden.’

De consequentie is dat Griep uit de ploeg wordt gezet. Het belet hem niet om, in het clubtenue van RRC Feijenoord, door te gaan met winnen. Juist de rancuneuze gevoelens brengen hem volgens Het Vrije Volk naar ongekende prestaties, zoals in Vlaardingen waar hij begin mei zegeviert.

Ton Griep en dochterDát Ton Griep koersen wint, met name criteriums, is overigens helemaal niet zo raar. Zijn erelijst telt in totaal 200 overwinningen. Niet ongeveer 200 maar exact 200. Op zijn veertiende zijn eerste en als 52-jarige zijn laatste, in Schiedam. ‘Bij 200 overwinningen wilde hij stoppen’, vertelt zijn dochter Patty Moes-Griep, op de foto als rondemiss naast haar zegevierende vader. Dat stoppen deed Griep dan ook. Niet met fietsen maar wel met het rijden van echte wedstrijden in de diverse categorieën.

In 1979 en 1980 is hij prof, onder andere voor de individuele sponsor Container Repair Service. Zeges levert hem dat niet op. Wel rijdt hij met de grote renners uit die tijd. Met Bernard Hinault bijvoorbeeld, vertelt dochter Patty. ‘Die maakte grapjes met en om mijn vader, omdat hij al heel vroeg grijs werd. Drink je teveel koffie, vroeg Hinault dan.’

Zijn grijze kop bezorgde Griep ook zijn bijnaam. Patty: ‘De grijze eminentie, noemden ze hem altijd. Good old Ton Griep.’

 

Jos van Nierop

Jos van Nierop

Jos van Nierop (1967) is gek op de koers sinds Hennie Kuiper won op Alpe d’Huez, 1977. Rijdt zelf af en toe op een Gazelle Champion Mondial uit 1978 (met de remkabels in een boogje boven het stuur). Kijkt op tv naar wielrennen, en leest en schrijft erover. En verzamelt (kopen, ruilen, krijgen) wielerplaatjes, wielerfotokaarten, wielerstickers en nog veel meer voor zijn verzameling.
Jos van Nierop

Related Post

2 Comments

  1. Theo Janssen 07/11/2014 at 17:24 - Reply

    Had ik nog nooit van gehoord.

  2. Fabio Farelli 08/11/2014 at 18:30 - Reply

    Zus Corina koerste ook en is de echtgenote van Henk Lubberding.
    Waarvan dan ook de anecdote bekend is: ‘Ik lig met Griep in bed …’

Geef een reactie