8 aanbevelingen voor een geslaagde Ronde van Vlaanderen

By |zaterdag 31 maart 2018|

1. Houd Tiesj Benoot tegen

Hoeveel pech kan een mens hebben? Tiesj Benoot heeft een aanblik die Briek Schotte (het prototype van ons hedendaagse beeld van de flandrien) tot leven wekt en hij komt uit een streek die zo dweept met dat flandrienbeeld dat het de ontwikkeling van de wielersport in de weg zit. Het is nochtans de streek waar men een beetje hoogmoedig roept dat de koers van ons is; dat men er zich toe bewogen voelt zulks te roepen zegt voor de goede verstaander genoeg. Het gevolg laat zich raden in geval van een jongeman die niet gespaard is gebleven van enig talent: kan hij niet over kasseien dokkeren, zien we wel of er een klimmer in hem schuilt, het rampscenario, want wat is er eervoller dan besmeurd te hotsetotsen over kasseien waar men één uur, twee uur en vier uur geleden net als eergisteren ook al over hotsetotste, men vraagt het er zich in alle ernst af.

En de tragiek is nog niet op: men krijgt het er voor elkaar om niet in te zien dat elke renner voorzien van een minimum aan talent over kasseien kan rijden en tegelijk de vraag te stellen waarom het land van de koers (niet mijn woorden) maar geen winnaar van een grote ronde kan voortbrengen. Als je dan als Benoot in je jaar als neoprof vijfde wordt in de zogenaamde hoogmis, dan ben je automatisch de nieuwe Boonen en scheur jezelf dan nog maar eens los van dat etiket.

Drie jaar verder dreigt dat zowaar te lukken. Laat al dit werk niet voor niets zijn. Wint hij straks de Ronde van Vlaanderen, is hij terug naar af. Dan ziet de verzamelde Vlaamse wielerpers in de vierde van Tirreno-Adriatico (voor o.a. Adam Yates, Landa, Uran, Nibali, Aru en Bardet) als vanouds een nieuwe Boonen en worden petities gestart om hem alsnog te doen starten in Parijs-Roubaix en met terugwerkende kracht in Nokere Koerse. Wat ik vraag is in dien verstande een kleinigheid: hang uw blauwe zondagse jas kennelijk onoordeelkundig op een dranghek, wapper met een Vlaamse vlag als een Vlaams-nationalist met de Catalaanse vlag, zij het niet zo driest. Benoot wordt nog verwacht in Luik-Bastenaken-Luik.

2. Geloof zo hard als Wouter Vandenhaute in Wouter Vandenhaute dat wie het imposantst over kasseien kan rijden de beste renner ter wereld is

Dat is al zeven jaar op rij Sep Vanmarcke.

3. Mijd Twitteraccounts van Vlaamse politici

Beschouw dit gerust als een algemene aanbeveling.

4. Gebruik geen ondertiteling om te begrijpen wat Eddy Planckaert zegt

Het maakt het alleen maar erger.

5. Tijdens de Ronde van Vlaanderen kruipen uit muurspleten lieden die u doorheen het jaar hoort kermen wanneer het woord wielrennen valt, maar in alle heimelijkheid zich een jaar lang hebben toegewerkt naar die ene zondagnamiddag en nu alle ereplaatsen van Sep Vanmarcke uit het blote hoofd kunnen citeren, maar morgen weer vergeten zijn wie Sep Vanmarcke is. Niet eerlijk, u moet er elke dag staan.

Niet zonder genoegzaamheid verwacht u veel van Nelson Oliveira. Kenners volgen hem al langer.

6a. Voor Vlamingen: kom los van de geest van Karel Van Wijnendaele

Waarom Vlaamse wielercommentatoren helemaal weg zijn van Yves Lampaert? Waarom Vlaamse wielercommentatoren sneller Sep Vanmarcke dan Peter Sagan als topfavoriet naar voren schuiven, zelfs als Sagan start? Waarom Vlaamse wielercommentatoren niet genoeg woorden vinden om het arbeidsethos van Tim Declercq op te hemelen?

Het zijn West-Vlamingen, tiens. West-Vlamingen weten nog wat werken is. West-Vlamingen neuten niet. (deden ze dat maar wat vaker) Vanwaar dit beeld komt? Karel Van Wijnendaele, onbetwistbaar de grondlegger van de wielrennerij in Vlaanderen en auteur van diverse fantasiebeelden die het Vlaamse wielrennen vandaag beklemmen, had een opmerkelijk boontje voor alles wat ten westen van de Schelde kwam. En hoe westelijker, hoe minder gecorrumpeerd door verderfelijke invloeden men was, ja daar vond men nog zuivere zielen. De homeopatische verdunning van dat oersterke, Vlaamse volk, hij zag het met lede ogen aan. We spreken over de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw.

En ja, die agenda drukte hij door via het wielrennen. De Vlaamse renners zijn echte coureurs. Zoals ze zonder ommezien het land bewerken, zo stompen ze erop los. Zij kunnen dat omdat ze afkomstig zijn van een oersterk ras en dienen als voorbeeld. Kunnen zij eraan doen dat anderen van hun arbeid profiteren? Voor alle duidelijkheid: ik parafraseer maar. En renners die hem raakten (lees: renners opgegroeid ten westen van de Schelde), hemelde hij op, hoe nietig hun prestaties ook waren. Kampioenen toevallig elders geboren, bijvoorbeeld in dat exotische Brussel of in die achterlijke Kempen, zweeg hij dood. Zeg maar alsof wielercommentatoren nu Sep Vanmarcke tot favoriet voor de Ronde van Vlaanderen zouden bombarderen.

Het is dat beeld van een renner die met zijn krachten woekert, liefst met een kop waarin de groeven ’s winters dichtvriezen, dat in Vlaanderen zo verheerlijkt wordt en bij uitstek met een dag als die van de Ronde van Vlaanderen. Nu al een eeuw en het tellen schijnt soms maar net begonnen.

6b. Voor Nederlanders: start de discussie waarom de Ronde van Vlaanderen en bij uitbreiding de Vlaamse wielertraditie koren op de molen zijn van Thierry Baudet

Kent u Thierry Baudet? Misschien heeft u weleens wat gelezen over hem. Hij schijnt wat te hebben met romantisch conservatieve denkbeelden gebaseerd op bij elkaar gefantaseerde werkelijkheden, een komische drang naar vroeger toen mensen nauwelijks rechten hadden maar alles wel beter was en karikaturaal gezwets over de echtheid van een volk. Eigenlijk zie gewoon 6a.

7. Vraag je af of Boonen nog had meegekund

Dat heeft namelijk nog geen enkele interviewer gedaan.

8. Op de dag van de Ronde van Vlaanderen worden wielervirussen doorgegeven

Als ouder heeft u op de dag van de Ronde van Vlaanderen een ontzaglijke taak te vervullen. Bent u hiervoor bevreesd, vraagt u zich dan af of het ouderschap wel voor u geschikt is. Het is op deze dag dat passies voor het wielrennen ontluiken, ondanks alles.

Matthias Vangenechten

Matthias Vangenechten (geboren in het jaar dat Rebellin zijn eerste profwedstrijd reed en ook op de dag dat Eddy Merckx het levenslicht zag) gelooft dat ironie en twijfel het bestaansrecht van wielrennen zijn, al is hij daar niet zeker van. Er lag een grootse carrière voor hem in het verschiet als sportjournalist, maar gelukkig herwon hij tijdig zijn zelfrespect en gaat hij nu door het leven als zelfverklaarde manager van Gianni Wespelaer.

Related Post

Geef een reactie