About Jos van Nierop

Jos van Nierop (1967) werd zo’n beetje geboren als verzamelaar. Dat begon natuurlijk met postzegels maar sinds een aantal jaar koppelt hij het aan een andere liefhebberij: het wielrennen. Racen op een fiets doet hij niet. Doe hem maar die fotokaart van Reinier Honig in Acqua & Sapone-shirt, de zes kauwgum(wieler)plaatjes van Milou Bubble Gum die hij nog mist of die sticker van Mars uit 1971 waarop een juichende Joop Zoetemelk. Is redacteur bij Profielen (blad en site van de Hogeschool Rotterdam) en schrijft freelance voor AD Rotterdams Dagblad. En waar die wielerkoorts begon? Voor de zwart-wit tv. 1977, Alpe d’ Huez. Hennie Kuiper.

Favoriete wielerboeken:

Raad het plaatje

Naast de overbekende roze trui zijn er in de Ronde van Italië nog drie andere truien te verdienen, een rode, een blauwe en een witte voor resp. het punten-, berg- en het jongerenklassement. Wielervolgers met een beetje gevoel voor traditie zullen het paars (puntentrui, Johan van der Velde op de Gavia!) en het donkergroen (bergklassement) missen. Die twee kleuren zijn resp. vervangen door rood (sinds 2010) en blauw (sinds dit jaar).

Deze Giro-maand vier renners die ooit één van de genoemde nevenklassementen wonnen. Om wie gaat het deze week, en om welk klassement? Vanavond om 21 uur het antwoord, op deze site.

Top 5: Roze truien (maar dan niet in de Giro)

Onschuld, zachtheid, gezondheid en romantiek. Vrouwelijke onschuld ook, baby’s, homoseksualiteit. Roze dus. Ontegenzeglijk heeft de kleur roze een betekenis, misschien nog wel meer dan pakweg geel of turquoise. Roze is ook de kleur waar niet iedere (stoere) man mee geassocieerd wil worden. Of moet ik zeggen: geassocieerd wilde worden?

Bergen van Bruynesteyn

Je zult maar wielrenner zijn. En zo snel mogelijk tegen bergen op moeten klimmen. Mij niet gezien. Bergen zijn rotdingen, weet ik sinds ik tijdens een fietsvakantie onbedoeld in een Schots skigebied terechtkwam. Vijf kilometer lang was de klim, denk ik mij te herinneren. Maar misschien voelde het alleen maar zo. Voor fietsers met klimmersbenen (en zonder volle fietstassen) zal het anders zijn maar ik vervloekte die bergen. Klootzakken zijn het. Rot nou eens op met je stijgingspercentage! En – nog erger – met die fata morgana-bochtjes die je doen hopen dat de klim snel voorbij is. Ben je dat bochtje voorbij, dan weet je wel beter. Waar is nou de top? Argh!

Raad het plaatje: de oplossing

Dit is Jan Gisbers, een paar jaar amateurrenner in de jaren zestig van de vorige eeuw. Een grootse carrière wordt het niet: op wielersite.net staat achter de naam “Gisbers, J.” één ereplaats, een tweede plek in de Omloop van de Baronie van 1965.

Gisbers is natuurlijk vooral bekend als ploegleider. Hij zwaait de scepter bij de sterke Jan van Erp-formatie (amateurs) en daarna is hij ploegleider bij achtereenvolgens Kwantum, PDM en Festina.