About Juul van Loon

Juul van Loon (27) studeert Tekst en Communicatie in Tilburg. Bekostigt dat van zijn werk als sportjournalist voor De Gelderlander, editie Maasland. Is al vanaf zijn jeugd wielergek. Zelf fanatiek mountainbiker en dan met name het langeafstandswerk, de marathons. Schrijft over zijn belevenissen tijdens die wedstrijden maandelijks in Bikefreak-Magazine. Rijdt ook sporadisch een wegwedstrijdje. Hoogtepunt de gewonnen sprint-à-deux met Harry Ruiterkamp - een centimeter of drie - in de finale van het NK Journalisten 2009 (A-categorie). Is in de winter ook nog spelverdeler van Shock’82 Heren 1, volleybalteam in zijn geboortedorp Cuijk.

Antenne

Het was een haast perfecte vakantie. M’n ouders, een van m’n twee broers en ik trokken in 1997 met een volgeladen Ford Escort en een klein caravannetje voor vier weken richting het noorden. Bestemming: Zweden, en daarna Noorwegen. Daar zouden we aan het eind van de vakantie m’n oudste broer oppikken, die een jaar als au-pair in het kuststadje had

Sterk verhaal

Je moest lachen om Jan Klaassen, had plezier om Katrijn. Je genoot van het toneelspel, waarbij je goed wist dat je vader en je grote broer op hun knieën achter een te kleine poppenkast hun best deden om je vijfde verjaardagsfeestje een succes te maken. Dat het niet echt was, dat deed er niet toe. Maar er was altijd wel

Pia Sundstedt, een mountainbikester tussen de wegrensters.

Ze reed in een ander pakje dan normaal. Op een andere fiets ook. Maar ik herkende haar meteen toen ze voorbij flitste in de live-uitzending van de vrouwentijdrit op het WK in Kopenhagen. Pia Sundstedt fietste tegen krachtig en stevig gebouwde dames. Normaal doet de 36-jarige frêle Finse liever mannen pijn. Op een mountainbike. Lange afstandswedstrijden zijn haar

Twijfel

Kraken. Dat doet Martin Kohler en ook de duizenden kleine steentjes waar hij met zijn smalle bandjes overheen rijdt. Lichter schakelen wil-ie. Maar dat gaat niet meer! Met een trapfrequentie nog trager dan het slome ritme van een kerkklok die mensen naar een ochtendmis lokt werkt de Zwitser zich de steile, onverharde Croche die Fighine op. Achter hem een

Het dronken meisje

Ze strompelt weg uit het veld. Heeft een frivole muts met de Belgische driekleur op haar hoofd, modder aan haar voeten en duidelijk te veel gedronken. Ze wordt ondersteund door haar vriend, die haar krampachtig vasthoudt. Dat er vandaag geen Belg gewonnen heeft, dat is ze al lang vergeten. Ze heeft plezier gehad en dat heeft ze nu nog steeds.