Over Maarten Meijsen

Maarten Meijsen (1985) is geboren, opgegroeid en woonachtig in de omgeving van Rotterdam. Voor het eerst bevangen door het wielervirus op vakantie in Denemarken tijdens de Tour van 1996, die gewonnen werd door Bjarne Riis. Sindsdien nooit meer genezen. Hij volgt praktisch alle koersen die op TV of internet te vinden zijn. Toch houdt de Tour altijd een speciaal plekje in zijn hart en daarom is hij een aantal jaren geleden begonnen met het schrijven van een dagelijkse column tijdens de Ronde van Frankrijk. Eerst alleen in de WhatsApp-groep van wielerminnende vrienden, maar langzamerhand voor een steeds groter publiek.

Etappe 21: over de traditie van de Champs-Élysées

Door |zondag 28 juli 2019|

Vanavond kunnen 155 wielrenners traditiegetrouw aan de pizza en het bier, nadat ze traditiegetrouw een champagnemomentje op de fiets hebben gehad, vervolgens de traditionele rondjes op de Champs-Élysées hebben afgelegd, waar ze de traditionele kopgroep in de laatste ronde hebben bijgehaald en de traditionele massasprint hebben afgewerkt.

Wielrennen staat bol van tradities. Het is een conservatieve sport, die niet te hard

Etappe 20: over nachtkaarsen

Door |zaterdag 27 juli 2019|

En ineens was het klaar. Een Tour die tweeënhalve week lang als een meesterlijke symfonie naar een ontzagwekkend crescendo toewerkte, werd door de weergoden van een ultiem hoogtepunt beroofd. Nachtkaars, anticlimax, voor het zingen de kerk uit.

De dag begon al in mineur. Het enigma Thibaut Pinot moest met een mysterieus kwetsuur plotseling de strijd staken. De koning van de Pyreneeën

Etappe 19: over de man met wie het allemaal begon

Door |vrijdag 26 juli 2019|

Vandaag bereikt het peloton het hoogste punt van deze Ronde van Frankrijk. Op de top van de Col de l’Iseran, de hoogste geasfalteerde bergpas van Frankrijk, is traditiegetrouw de Souvenir Henri Desgrange te winnen. Een prijs ter ere van de grondlegger van de Tour. Het is een prijs die zijn naamgever past. Desgrange was altijd op zoek naar spektakel en

Etappe 18: over de mist van de Galibier

Door |donderdag 25 juli 2019|

Eerder deze tour schreef ik dat de Tourmalet de meest mythische berg is uit de Tourgeschiedenis. Nou, de Galibier is een heel goede tweede. Zo hoog dat de zuurstofnood al halverwege de beklimming toeslaat, zo lang dat er geen einde aan lijkt te komen, vaak in extreme omstandigheden. De Galibier heeft alles wat een alpencol moet hebben.

De Galibier werd voor

Etappe 17: over het gesmolten asfalt richting Gap

Door |woensdag 24 juli 2019|

Dat het hartje zomer in dit deel van Frankrijk nogal warm kan zijn, blijkt dit jaar maar weer eens. Gisteren moest het peloton al temperaturen in de buurt van de 40 graden verwerken en ook vandaag, als de renners richting Gap worden gestuurd, zal het kwik weer tot boven de 35 graden stijgen.

Het zijn temperaturen die niet alleen voor het

Etappe 16: over de fata morgana’s van Nîmes

Door |dinsdag 23 juli 2019|

Op 27 juli 1950 zet het peloton koers richting Nîmes. Net als vandaag is de voorspelling dat de temperatuur in de middaguren zal stijgen richting de 40 graden. Abdel-Kader Zaaf en Marcel Molinès wrijven ’s ochtends bij het ontbijt in hun handen. Dit gaat dan eindelijk hun dag worden.

Zaaf en Molinès maken dat jaar deel uit van het eerste Afrikaanse

Laad meer berichten