About Peter Zantingh

Peter Zantingh fietste vroeger in de zomervakanties heel Nederland door met zijn ouders en zusje. Tegenwoordig is hij webredacteur voor NRC en nrc.next en bovendien auteur van de roman 'Een uur en achttien minuten' (De Arbeiderspers). Daar zat ook een stuk over de Tour de France in, maar dat wilde de persklaarmaker eruit hebben.

Auteur van:
Een uur en achttien minuten

Fietsen op een lege straat: het wielerseizoen 2013 in commentatorpoëzie

SjeekspierDe afgelopen zeven maanden zijn we weer aan de sport zelf gaan denken, is het niet? Armstrong had in een hotellobby tegenover Oprah gezeten, Boogerd was tegen een zwarte achtergrond gefilmd door de NOS. Daarna werd het voorjaar en gingen we weer fietsen. Het ging over achterom kijken, over sprinten en

Met een komma ertussen: het wielerseizoen 2012 in commentatorpoëzie

Maarten Ducrot en Herbert DijkstraHet einde van het wielerseizoen is naadloos overgelopen in het Usada-rapport, de Armstrong-ophef en het einde van de Raboploeg. Wat er op de fiets gebeurde, is ingeruild voor wat eromheen gebeurt. Opdat wij niet vergeten: het wielerseizoen 2012 in commentatorpoëzie.

Wind

In de wind zometeen
Gaat die nog

We liepen niet weg – we bleven. Schoffeer ons nu niet

Nou, daar gaan we. Ik weet dat ik ga overkomen als een uitgebluste echtgenote, uitgelopen mascara, de brandvlek van een sigaret naast me op de oude bank in de woonkamer. Tussen de scherven van alles wat kapot gevallen is. Maar het moet op tafel, want het heeft al veel te lang geduurd. Lance, je hebt tegen ons gelogen.

Niet dat ik

Met je benen door de boter: het wielerseizoen 2011 in commentatorpoëzie

De wielerkalender 2011 is omgeslagen. Weggekruist. Als terugblik: geëxtraheerde quotes uit het commentaar van Smeets, Ducrot, Dijkstra, Schotte en Vannieuwkerke, die op zichzelf staand soms niets minder dan poëzie zijn. Af en toe tekenen ze een in onze herinneringen gegrift moment, dan weer vangen ze juist de alledaagsheid van de koers in een paar woorden.

Omloop

Een prachtige sport, maar vandaag even niet

Nee, nee, nee. Ik hoorde het de Sporza-commentatoren zeggen. Meer hadden ze niet. Soms bleven ze minutenlang stil. Dan weer even: ‘Nee’.

Ze vertelden nog wel wie er in beeld reden, wie er demarreerde, maar slechts om dat andere niet onder ogen te hoeven zien. Dat wat ze hadden zien liggen op het asfalt. Een landgenoot, een twintiger, een aanstaande vader.

Vergeten wielrenner: Rumšas, Raimondas

Raimondas Rumšas

Raimondas Rumšas (14 januari 1972)

Raimondas Rumšas was geen renner om van te houden. Een grijze muis uit een hoekje van Europa, een uitgemergelde versie van Thor Hushovd. Holle ogen in een bonkige, emotieloze Litouwse bakkes. Rumšas was de naam waar je even overheen keek als je oog langs het klassement ging.

Heel

De kat en zijn staart

Het geluid zal nog steeds in zijn hoofd zitten. Het geluid van zijn ketting, die er niet in slaagde te bemiddelen in een ruzie tussen twee tandwielen en zich maar liet vallen. Stilstaand, aan de kant van de weg, was elke seconde een donderslag in het hoofd van Andy Schleck. Langzaam zakte de gele trui van zijn ranke schouders. Die

Load More Posts