About Rick van Leeuwen

Rick van Leeuwen is een mooiweerfietser zonder racefiets die ooit met een gemiddelde van 33 km/uur – wind mee, stoplichten mee - naar zijn werk knalde. Dit voorjaar verscheen (bij uitgeverij Thomas Rap/De Bezige Bij) zijn debuutroman Misschien sliep je al. Een boek dat niets met wielrennen te maken heeft, maar waarin wel fietspassages voorkomen.

Auteur van:

Het Voskamp-kwakje

Tussen werk en huis luisterde ik naar Radio 1. Het eerste dat ik hoorde: er was iets voorgevallen tussen Goss en Sagan. Wie de etappe had gewonnen, wist ik nog niet. Het maakte me ook niet veel uit, eerder had ik vernomen dat er een kopgroep was geweest met meer dan 12 minuten voorsprong, en daar zaten geen Nederlanders in

Open brief aan Andy Schleck

Beste Andy, Je wilt niet de tweede Joop Zoetemelk worden. Dat zei je in een interview, bijna een jaar geleden alweer. Je wilt geen zes keer tweede worden voordat je de Tour eens wint. Ik moet sindsdien telkens aan die uitspraak denken als jouw naam valt, of die van Zoetemelk. Je zei het tijdens de Tour, misschien vlak erna, ik

“Ze worden achteruit geslagen, onze Vlaamse meesters!”

Op 04-04-04 blaast de Belgische wielerlegende Briek Schotte zijn laatste adem uit. Uitgerekend op de dag dat de Ronde van Vlaanderen, die hij tweemaal won, wordt verreden. Heel wielerminnend Vlaanderen rouwt en hoopt tijdens deze 88ste editie op een overwinning van Museeuw, Van Petegem, Vandenbroucke en Boonen. Maar op de Muur kunnen, of willen, geen van de favorieten mee met

Vergeten wielrenner: Svorada, Jan

Jan Svorada (28 augustus, 1968) Wie met overmacht een sprint op de Champs-Elysées heeft gewonnen, verdient het om uit de vergetelheid te worden gehaald.  Zeker als dit de overwinning is die een carrière glans heeft gegeven. Dat dit hoogtepunt ook nog eens tien jaar geleden plaatsvond, maakt het afstoffen en oppoetsen van zijn naam meer dan rechtvaardig. ‘O,

Moment voor onszelf

Toen Lieuwe Westra en die Italiaan gisteren wegreden uit de kopgroep en afstand namen, dacht ik weer eens terug aan de overwinning van Pieter Weening. Ik was toen op vakantie in Bulgarije, met mijn vriendin en een vriend. Hoe dat zo was gekomen, weet ik niet meer. We deelden zelfs twee weken lang dezelfde kamer, mijn vriendin en ik in

De pit van Jan Janssen

Aan het einde van de allerlaatste aflevering van Holland Sport kreeg presentator Wilfried de Jong een ovationeel applaus en ik moest denken aan de voorstelling Man en zijn fiets, die ik een paar maanden geleden bijwoonde, ergens boven in de Leidse Schouwburg. Voor de grap had ik die middag getweet dat ik hoopte dat De Jong niet in zijn blote

Bellen met Gerben Karstens

De renner demarreert uit het peloton. Het strakgespannen vel om zijn kuiten staat op knappen, net als de pezen en aderen vlak boven de enkels. Ze zien zijn rugnummer en vragen zich waarom hij niet wacht tot de sprint. Maar ze laten hem gaan en hij rijdt langzaam uit het zicht, verdwijnt in de zonnebloemen die samenkomen aan de

Italiaan in Nederlandse dienst

Nee, ik ga het niet over Riccò hebben. Hoe graag Google het ook wil; de vele berichten over het Italiaanse enfant terrible belemmeren mijn zoektocht naar andere Italianen in Nederlandse dienst. Ik staak de zoektocht, die ik alleen maar begonnen ben om uit te zoeken of Maurizio Fondriest (15 januari 1965) de eerste renner in Nederlandse dienst was.