About Arjan Kim

Arjan Kim – Doet schrijvende dingen onder het pseudoniem Sportmeneer. Is geboren in de jaren ’70 en kind van de jaren ’80. Stond als 12-jarig jongetje bij zijn vrienden bekend als Erik Breukink en won menig etappe van het sportveld naar huis. Nog steeds op zoek naar een Panasonic-outfit. Stond als 14-jarige puber op de Col de Madeleine op de dag dat Steven Rooks won op Alpe d’Huez. Sindsdien gek op de koers. Besloot op zijn zestiende een goede wielrenner te worden, omdat hij spaghetti nou eenmaal lekker vindt. Ooit derde in een Tourpool. Favoriete koersen: Roubaix & Lombardije.

Dan Martin wint de Tour

Ja, ik heb iets met getallen. Getallen zijn de boodschappers van waarheden die verborgen liggen onder het oppervlak. Vaak is het achteraf makkelijk herleiden wat getallen ons willen vertellen. Zo was de eindtijd van Max Verstappens zege in Barcelona vorig jaar 1.41,40.017. Twee keer het getal 14 achter elkaar. Reeds een aardige indicatie dat er iets bijzonders aan de hand

Een intens blij kind reed over de A12 gisterenmiddag

Gisterenmiddag was het dan weer zover. Het jaarlijkse moment dat mijn haren recht overeind gingen. Kippenvel van opwinding nam 30 seconden lang mijn lijf over. Mijn tijdelijk gepukkelde armen verrieden intens geluk. In mijn hoofd louter ruimte voor dierbare herinneringen. Ik keerde zonder aankondiging plots terug naar een kleine camping ergens in de Alpen.

Ik zat

‘Het kan gewoon niet’

Het is inmiddels middernacht geweest. Ik kan niet slapen. Of eigenlijk. Ik wil niet slapen. De tv staat nog steeds aan. Het apparaat die mij vanmiddag getuige deed zijn van de val van Kruijswijk. Sindsdien ben ik leeg. Ik loop met m’n ziel onder m’n arm door het huis. Mijn vriendin probeerde me op te beuren. Ze bedoelde het goed.

Stront Ventoux

Je zal maar een strontvlieg zijn en dagelijks je rondjes vliegen ergens op de Mont Ventoux. Dagelijks word je lastig gevallen door omhoog gevallen wieleramateurs die zo nodig hun ego gestalte willen geven, door met een te dure fiets te traag de reus van de Provence willen bedwingen. Als vlieg kun je dan maar beter er het beste van maken

Ga je kamperen of zo?

Lentegeuren bevolken mijn neusgaten. De zon kaapt steeds meer minuten van de nacht. Het leven begint weer te kriebelen. Beetje bij beetje. Krokus voor krokus. Ik betrap mezelf op schuldgevoelens jegens mijn fiets. Hangt al te lang aan de muur. Onbewust struin ik het internet af, zoekend naar nieuwe wielerpakjes. Elk wielervoorjaar begroet ik met een nieuw outfit. Dat is

Brad Wiggins, boegbeeld van het neo-humanisme

bradwigginsLuik, 2012. Eerste zaterdag van juli. De temperatuur was goed. De sfeer evenzo. Liefhebbers zochten hun ideale plek langs het parcours. Honderdachtennegentig renners maal 6400 meter wielervertier in het verschiet. De proloog van de Tour 2012. Het voelde als een gratis dagje pretpark. Mijn camera draaide overuren.

Naarmate de wedstrijd vorderde begaf ik

Load More Posts