Blijven dromen van Sagan in Appingedam

By |dinsdag 5 juni 2018|

Geflikt worden door een postbode. Het overkwam Michael Boogerd in 2001 al eens op de Cauberg en het lijkt Renate Groenewold en haar organisatie die het Wereldkampioenschap Wielrennen van 2020 naar Noord-Nederland wil halen, nu ook te gebeuren. Want voormalig postbode Gert Engelkens uit Winschoten hield als fractievoorzitter van de PVDA op een cruciaal moment ‘zijn benen stil’, en stemde met zijn statenfractie tegen het plan van de provincie Groningen om vijf miljoen neer te leggen voor het organiseren van het WK in 2020. Gedeputeerde Patrick Brouns was er vanuit gegaan dat de ‘rode truitjes’ van de PVDA wel ‘mee zouden rijden’ voor de winst, en had niet op hun tegenstem gerekend. Maar voordat je een beslissende waaier wilt opzetten, is het wel handig om even te gaan praten met de ploegen waarmee je de slag wilt slaan. En dat is niet gebeurd, als we Engelkens moeten geloven. Brouns heeft nagelaten om een kopje koffie met hem te drinken in de voorbereiding op de cruciale stemming. En dat terwijl de oud-postbode ongeveer elke dag twittert wanneer hij aan zijn eerste kopje koffie begint.

De tentoonstelling ‘The American Dream’ is een paar dagen daarvoor afgebroken, als Renate Groenewold in de Statenzaal van het Drents Museum vertelt over haar droom die in duigen lijkt te vallen. De prachtige historische zaal, die tot 1973 onderdak bood aan Drentse statenleden, is de dag na het echec in de statenzaal van Groningen gevuld met vertegenwoordigers van bedrijven die overtuigd zijn gebleven van de meerwaarde van het WK Wielrennen voor Groningen en Drenthe. De oud-schaatsster vertelt dat ze wel vaker teleurstellingen in haar carrière heeft moeten verwerken, maar dat dit er één is die “wel even binnenkomt”. De herinnering aan het podium van de 3000m op de olympische spelen van Turijn plopt even op, toen Groenewold, met een zilveren medaille om haar nek, naast de ‘gouden’ Ireen Wüst een gezicht trok alsof ze 3000ml zoutzuur had moeten drinken. Maar dat beeld verdwijnt weer snel, als Groenewold, al schuifelend over de parketvloer, benadrukt dat zij als topsporter vooral ook geleerd heeft om door te zetten en veerkracht te tonen. Haar ogen kijken wat ondeugend de zaal in, haar struise lijf straalt bravoure uit en met haar armbewegingen onderstreept ze denkbeeldig haar woorden: “het is wat mij betreft nog lang niet voorbij. Als oud-topsporter blijf ik altijd denken in mogelijkheden. En dat is nu niet anders. Ik zie nog steeds kansen”!

foto: Henri Santing

In Oldambt, de woongemeente van oud-postbode Engelkens, vindt de eerste zondag na de fatale politieke stemming ‘Virol Grunnens alternatief’ plaats. De door een afvalverwerker gesponsorde fietstoertocht voert de fietsers door het Oldambt, Westerwolde en de Veenkoloniën. De vrijwilligers achter de inschrijftafel in de Eextahal in Scheemda dragen een blauw poloshirt van de organiserende fietstourclub uit Bellingwolde: FTC Toer ’80. Ze vormen gezamenlijk een streng tribunaal als het om het WK2020 gaat. De zongebruinde, blonde vrouw, die de gele polsbandjes uitdeelt, vindt het “wel heel erg veel geld voor een paar seconden plezier: want als je aan de kant van de weg staat te kijken, vliegt zo’n peloton, zoef zoef, in een paar tellen voorbij”. Haar buurman die het tengere postuur van een klimmer heeft, scant de barcode in. Hij heeft nog steeds slechte herinneringen aan het WK van 2011 dat in het vlakke Denemarken gehouden werd. “Ik ben bang dat het parcours in Drenthe en Groningen ook niet selectief genoeg is. Dan kijk je dus urenlang na een saai WK, waarvan bij voorbaat al vast staat dat het in een sprint beslist gaat worden”. De bebaarde vrijwilliger die aan het einde van de tafel zit, vraagt zich af of zo’n WK wel voldoende publiek trekt. “Zo’n Giro of Vuelta hebben veel meer uitstraling, het WK trekt eigenlijk alleen de echte liefhebbers”.

Foto: Henri Santing

Het is de FTC Toer ’80 alvast gelukt om met hun parcours ook buiten de provinciegrenzen belangstelling op te wekken. Hans Drijvers en Anita Bakker uit Tilburg genieten van de rustige ronde door het uitgestrekte polderlandschap. Ook al zijn ze tussen Hongerige Wolf en de Koude Hoek even fout gereden omdat daar een blauwgeel routebordje miste. Het zou zomaar kunnen dat Hans en Anita ook voor een WK Wielrennen naar het Noorden zullen trekken. Hans vindt het een mooie omgeving, absoluut Wereldkampioenschap-waardig. “Maar waarom kan dit niet betaald worden door wat grote sponsoren? ”13 miljoen aan gemeenschapsgeld is wel veel”.
Wat Hans niet weet is dat hij en Anita door een streek fietsen die niet alleen landschappelijk gezien bijzonder is, maar ook sociaal-economisch opvalt. In dit gebied is de grootste werkgever, Wedeka, het sociale werkvoorzieningsbedrijf. De werkloosheid in de gebied is hoog, terwijl de levensverwachting in dit gebied ongeveer 7 jaar lager ligt dan het landelijk gemiddelde. Het aantal jaren dat met in goede gezondheid leeft, ligt gemiddeld gezien ook nog eens 14 jaar lager in vergelijking met de rest van Nederland.
Renate Groeneveld ziet het WK2020 als een grote kans om in het Noorden een demarrage te forceren op het gebied van leefbaarheid en gezonde leefstijl. Frustrerend, vindt ze het, om te merken dat haar verhaal over de maatschappelijke kansen overschaduwd wordt door verhalen waarin de financiële risico’s naar haar beleving overdreven worden.

Foto: Henri Santing

Bewustwinkelen.nl staat er in rood-groene letters op het wielershirt van Ton Westerhout. Hij fietst bij toerclub Marte Meo uit Delfzijl, de wielervereniging die op haar website het aantal lekke banden en het aantal keren appeltaart bijhoudt. Tot nu toe 0x lek en 59x appelgebak, dit jaar. Ton kan er 1x hamburger aan toevoegen, want dat is de beloning die de deelnemers na afloop van ‘het Grunnens Alternatief’  in de kantine van de Eextahal krijgen.
De fietser uit Appingedam ziet het WK in het Noorden helemaal zitten. “laat die Sagan hier maar eens waaiers komen fietsen”! Zijn ploeggenoten knikken instemmend. Wat hen betreft wordt het bid voor het WK2020 vanuit Groningen en Drenthe zo snel mogelijk opgestuurd richting de UCI. Nu nog een goede postbode zoeken…

Bort Hartog

Bort Hartog (1977) is in het dagelijks leven gezins- en relatietherapeut. Hij doet dit werk vanuit de systeemtheorie en is erg geïnteresseerd in de onderlinge wisselwerking tussen mensen in een sociale groep. Hij vindt het wielerpeloton een fascinerende sociale gemeenschap en is daarom trots dat hij als kleine voetnoot voorkomt in het boek dat Maarten Ducrot hierover geschreven heeft (Wie de trui past, trekke hem aan). Opgegroeid in een goed gereformeerd gezin, keek hij op zondag nooit televisie. Hij heeft daardoor lang niet geweten dat Greg Lemond de Tour van 1989 gewonnen had. Hij heeft recentelijk - op zondag - de Mortirolo, Gavia en Stelvio bedwongen en bevindt zich daardoor nog steeds in hogere sferen.

Related Post

Geef een reactie