De val van een dromer

By |donderdag 1 maart 2018|

Arie en ik hebben nooit samen gefietst en misschien zijn wij daarom altijd vrienden gebleven. Bij onze eerste juniorenwedstrijd vergat hij zijn wielrenschoenen en fietste hij de tweede manche op mijn schoenen. Daarna heeft hij nooit meer gefietst; ik weet niet waarom, nooit gevraagd. Maar dezelfde schoenen dragen geeft een band.

Twee maanden geleden belde Arie: ‘Ik heb hiv.’

Dezelfde avond zit

Vergeten Koers, deel 2: Grote Prijs Forbo

By |donderdag 15 februari 2018|

“Volgend jaar moeten ze dat anders doen!” Met rood aangelopen gezicht doet Gerrit Solleveld verslag van wat hij zojuist heeft moeten doorstaan. Ditmaal wordt de gelaatskleur van de Westlander, die deels door zijn afkomst, maar met name door zijn karakteristieke rode hoofd in het peloton de bijnaam ‘de Tomaat’ draagt, niet veroorzaakt door een bovenmatige inspanning. Frustratie is nu de

Vergeten Koers, deel 1: Kampioenschap van Zürich

By |dinsdag 13 februari 2018|

Dikke regendruppels dalen neer op de straten van Zürich. De weergoden hebben de eerste oktoberdag van 2006 aangegrepen om de grootste stad van Zwitserland te trakteren op een niet aflatende hoeveelheid hemelwater. Alsof hij het nog niet nat genoeg vindt, voegt Samuel Sánchez eigenhandig nog wat extra vocht toe aan het Zwitserse asfalt. De Spanjaard heeft zojuist de grootste overwinning

Werelduurrecord voor zingende coureurs met een lekke band!

By |donderdag 26 oktober 2017|

Op 25 oktober 1972 deed Eddy Merckx net niét wat geen mens voor mogelijk hield. Bent u daar nog? Fijn, want er passen méér ontkenningen in een alinea. 50 kilometer rijden in precies een uur, dat deed Merckx dus niet. Dat zou Koen de Koker 45 jaar na dato vermoedelijk ook niet lukken.

Koen de Koker. Ze noemden hem ooit de

De Vleut #2: Wilskracht en courage

By |vrijdag 15 september 2017|

(Voor deel 1 klik hier!)

Als het doek valt voor Flandria moet Jos op zoek naar een nieuwe ploeg. “Eigenlijk jammer want ik kon goed overweg met Lomme Driessens. Die zei steeds maar: Keeske, ge moet wachten gij, niet zo onbesuisd rijden. Die hield me strak en daar luisterde ik wel naar. In ’66 tussen die vrijbuiters van Televizier ging

Load More Posts