‘Maxime? Die was altijd aan het beulen’

maxiem-groenewegen‘Maxime was pas tevreden als ze met minstens een ronde voorsprong won’, vertelt Gerrie Groenewegen in wielertijdschrift De Muur*. ´Zij was altijd maar aan het beulen.´

Maxime Groenewegen was een van de grootste talenten van haar generatie. Als vijftienjarige versloeg ze Marianne Vos en Ellen van Dijk bij het NK tijdrijden voor junioren.

Top 5 zwaarste hellingen van de Vlaamse voorjaarskoersen

cotacol

Wanneer is een helling lastig? Welke heuvel is het zwaarst van allemaal? Wie anders dan een paar rennersbenen bepaalt de zwaarte van een beklimming? Kan dat met kille cijfers en formules worden vastgesteld?
Een team van Belgische wetenschappers en amateurfietsers vond ruim 25 jaar geleden van wel.

Het was tijdens de televisieverkenning van de

Brigadier Kodak neemt een foto (deel 3, slot)

Dit is deel 3 in een serie van 3. Lees eerst deel 1 en deel 2

Fabiano Fontanelli tekende de volgende dag gewoon het presentieformulier, en sprintte een paar uur later in Boulogne-sur-Mer naar de negende plaats achter winnaar Jean-Paul van Poppel (!), die bij zijn negende en laatste Tourzege onder meer Ludwig en Abdoesjaparov versloeg. Het

Brigadier Kodak neemt een foto (deel 2)

Dit is deel 2 in een serie van 3. Lees eerst deel 1.

In de verte hoorde politieagent Christophe Gendron het geklap en het gejuich aanzwellen. Het peloton kon niet ver meer zijn. Aan de overkant roffelde een groepje pubers hard op de reclameborden. Toen werd Gendron op zijn rug getikt. Hij keek om en zag een meisje. Ze

Brigadier Kodak neemt een foto (deel 1)

Tour de France 1994, 1e etappe

De mooie zomermiddag liep op zijn eind toen Jean-Paul van Poppel over zijn schouder gluurde. Tussen de lijven van zijn twee medevluchters door keek hij recht in de snuit van het snel naderende peloton, blauwgekleurd door de ploeg van Peter Post in hun Novemail-shirts.

Van Poppel had, net als Wilfried Nelissen vandaag, ook jarenlang zijn mannen

Veertje

Het begon met een klein, bijna te verwaarlozen, oneffenheidje in mijn keel. Een veertje dat irriteerde wanneer ik ademhaalde. Het was de aanzet voor het noodplan: een overdosis aan fruit, multivitaminen en nachtrust. Redden wat er nog te redden viel, maar eigenlijk wist ik dat het nutteloos was. Het veertje zou de komende dagen mijn leven bepalen.

De volgende morgen was

Geen huldiging voor Jan in Nootdorp

Jan JanssenJan van der Sman was Jan Janssens fan van het eerste uur. Hij bewaarde de herinneringen aan zijn buurjongen in twintig plakboeken vol krantenknipsels en foto’s. Vanaf de eerste wedstrijden van zijn buurjongen had hij alles ingeplakt. Hij had er teksten bijgeschreven en sommige foto’s had hij ingekleurd.

Jan Janssen op

Load More Posts