Danilo di LucaRenners als Michael Boogerd, Lance Armstrong en Michael Rasmussen probeerden met hun dopingbekentenis een betere wereld te creëren voor de nieuwe generatie wielrenners. Een nieuwe generatie die vecht tegen het aanzien van wielrennen.

Onder toeziend oog van 500 studenten en priester Marco Pozza zei Danilo Di Luca een paar jaar geleden dat in zijn begintijd het hele peloton gebruikte, maar dat dat vandaag de dag anders zou zijn. Di Luca werd in juli 2009 gepakt op cera, dat middel waar onder meer Rebellin en Riccò ook van snoepten. Nooit meer zou hij zijn handen branden aan die troep.

Bij Katusha vond hij na zijn schorsing in 2011 nieuw onderdak en wat bleek: zijn prestaties werden wat geloofwaardiger. Met een vierde plaats in een etappe van de Giro en Ronde van Zwitserland als hoogtepunt reed hij verder vooral in de subtop. Het jaar erop kwamen er wat meer toptien-noteringen toen hij zijn Katusha-shirt omruilde voor Acqua & Sapone. Dit jaar stapte hij over naar Vini Fantini. Zo giftig als de outfit reed Di Luca over de Italiaanse wegen gelijk twee toptien-noteringen bij elkaar.

Na twee jaar afwezigheid mocht hij dit jaar op 37-jarige leeftijd eindelijk weer in zijn geliefde Giro starten. De enige grote ronde die hij op zijn naam wist te schrijven tijdens een toch imposante carrière. En wat bleek: er zat strijdlust in de oude Italiaan. Alsof hij 22 jaar oud is en zichzelf in de etalage moest zetten om volgend jaar een goed contract in de wacht te slepen. De tiende plaats in de negentiende etappe gisteren (een klimtijdrit) is zijn vierde toptien-notering van deze ronde, onkruid vergaat niet.

Zo ook niet bij Gesink, die inmiddels niet meer zonder koffer handdoeken naar een grote ronde gaat. Altijd genoeg bij de hand om in de ring te werpen. Di Luca had er een moeten lenen en de eer aan zichzelf kunnen houden. Vandaag werd hij schuldig bevonden aan het gebruik van epo, wat hem een levenslange schorsing opleverde.

Er is een groep wielerfans en wielrenners die het allemaal zat is, telkens dat nieuws en geschrijf over doping. We moeten ons richten op de koers en de andere kant op kijken, is wat ze zeggen. Niemand kan verhelpen dat wielrennen er een ander gezicht bij heeft gekregen de afgelopen jaren. De wedstrijden zijn nu niet meer dan een goede Hitchcock-film, met het verschil dat de dader in het wielrennen zich iets minder snel laat pakken. Als het nieuwe wielrennen iets heeft ontketend is het wel dat de sport veranderd is in een nog grotere soap/bingo.

Kees de Jong

Kees de Jong (1986) begon met het kijken naar wielrennen in de jaren dat Pantani, Ullrich en Armstrong vochten om de prijzen. Kreeg op twaalfjarige leeftijd een veel te grote Raleigh die uit de vuilnisbak was gevist. Heeft de polders van de Kop van Noord-Holland als achtertuin en weet derhalve niet hoe het voelt om wind mee te hebben. Vindt afzien het mooiste wat er bestaat. Is naast fietsliefhebber ook fan van muziek en schrijft daar ook over.