De Rabo faalt

By |woensdag 24 juni 2015|

fusion_rabobankDe Tour start in Utrecht. De Tour. In Utrecht. Mensen, mensen, komt dat zien! Er is bier, er is muziek, er zijn schrijvers, er is nog meer bier. Nog meer schrijvers. Theater. Lampionnen, toeters, bellen!

Oh, en er komen ook wielrenners. Ja, hele echte. Met van die iele armpjes en gladgeschoren benen. Strakke koppies, zonnebrillen, helmen. En onder een aantal van die helmen zitten dus Hollandse koppies. En wat gaan die Hollanders eigenlijk doen, deze Tour? Ik vond gisteren een notitieboekje met krabbels uit de Tour van 2012. Bovenaan een van die pagina’s staat ‘De Rabo faalt’. Ik weet nog dat ik die aantekeningen zat te maken, tijdens een uitzending van de Avondetappe. Demart had drie ploegleiders aan zijn tafeltje zitten: Erik Breukink van de Raboploeg, Daan Luijkx van Vacansoleil en Iwan Spekenbrink van Argos-Shimano. Wat mijn pen erover opschreef? Nou, dit bijvoorbeeld: ‘Je wilt top-10, denkt dat te kunnen, zegt dat ook hardop. Dan moet je die plek dus ook opeisen in dat peloton. Bij Wiggo, Evans en Nibali gaan rijden. En als je dat niet durft of als je dat niet lukt…’ Even verderop in m’n notitieblok krabbelt mijn pen iets over Breukink die in NUSport blijkbaar iets heeft gezegd over omschakelingen, en dat die volgens hem voor Bauke niet zo problematisch zijn. Volgens jou, schrijft mijn pen dan. Mán, dat zou je gewoon moeten wéten, als ploegleider. En impliceert de Breuk hier nu eigenlijk ook dat anderen – Gesink? – meer moeite hebben met omschakelen? Doe daar dan verdomme wat mee!

Ja ja, mijn pen was niet mals, in dat laatste jaar van de Raboploeg.

Blijkbaar heb ik tussendoor ook nog even naar Tour du Jour gekeken, want ineens gaat mijn pen door over Michael Boogerd. In de afdaling durfde Johnny Hoogerland het wiel van meesterdaler Nibali niet te pakken en Boogerd begrijpt daar zo weinig van dat de krullen op z’n hoofd ervan beginnen te schudden: ‘Ik zorgde er altijd voor achter een goede daler te zitten en dan hield ik dat wiel, kon me niet schelen hoe!’

Nee, vervolgt mijn pen in 2012, het gaat om mentaliteit. Zo’n jochie als Thibaut Pinot, die laat zich toch ook niet intimideren? Als je ploeg uit te veel bedeesde mannen bestaat, kun je er maar beter voor zorgen dat je een hondsbrutale ploegleider hebt. Zo eentje die zijn hand niet omdraait voor een beetje gegodver op z’n tijd.

Ik ben benieuwd wat mijn pen er deze Tour van vindt, als alle toeters en bellen de stad weer hebben verlaten.

Mariska Tjoelker

Mariska Tjoelker (1970) kreeg de liefde voor de koers met de paplepel ingegoten. Mooie zomerherinnering: 30 graden in de schaduw, televisie in de tuin, parasol erboven, haar vader in een klapstoel, zij ernaast, ook in een klapstoel, kijkend naar hoe de wapperende manen van Gert-Jan Theunisse de Alpe d’Huez bestormen. Is ieder jaar weer een week van slag als het laatste rondje over de Champs-Elysées gereden is. Fietst zelf ook en juicht in stilte als ze zo af en toe eens een vent voorbij weet te rijden. In het voorjaar van 2016 debuteert ze bij uitgeverij Thomas Rap met haar boek over wielerkampioene Mien van Bree. Dat er straks een boek van haar in de winkels ligt, vindt ze overigens nog altijd ongelooflijk - en dat is dan voorzichtig uitgedrukt.


Favoriete wielerboeken:

Latest posts by Mariska Tjoelker (see all)

Related Post

One Comment

  1. Bianca 24/06/2015 at 16:07 - Reply

    Mooi stuk! Ben erg benieuwd hoe de de Lotto-Jumboploeg het zal doen bij de Tour.

Geef een reactie