De tranen van Gerrie Knetemann

By |woensdag 13 april 2011|
Knetemann in de Amstel Gold Race 1985

Knetemann in de Amstel Gold Race 1985

In de jaren ’70 kende Nederland een gouden generatie profwielrenners. Jan Raas won de een na de andere klassieker (vooral de Amstel Gold Raas), Joop Zoetemelk schitterde in etappekoersen en grote rondes en Hennie Kuiper kon het allemaal. En dan was er nog Gerrie Knetemann, een vlotgebekte Amsterdammer met een klein hartje die niet alleen een mooie tijdrit in zijn benen had, maar ook eendagswedstrijden wist te winnen.

Dat deed hij bijvoorbeeld in 1974. Als 23-jarig broekie won hij dat jaar de Amstel Gold Race. Op de Keutenberg reed Knetemann weg bij zijn twee medevluchters. Onbedreigd fietste Knetemann in de trui van Gan naar zijn eerste klassieke overwinning.

In de jaren daarna groeide de Kneet uit tot een van de meest regelmatige renners van Nederland. Op het WK van 1978 op de Nürburgring versloeg hij Francesco Moser in een beruchte sprint-à-deux. In de Tour pakte Gerrie Knetemann elk jaar wel één of twee etappezeges mee. Meestal in tijdritten, maar in 1982 won hij nota bene een etappe in een massasprint.

In 1983 kwam Knetemann zeer zwaar ten val in de semi-klassieker Dwars door België. Hij reed in Markedal achterop een stilstaande auto en werd met een open been- en armbreuk en spierletsel naar het ziekenhuis overgebracht. Even werd zelfs voor zijn leven gevreesd, maar Knetemann kwam er bovenop. Het seizoen 1983 was echter verloren.

In 1984 kwam het tot een breuk met Peter Post. Knetemann verkaste naar de kleine Europ Decor-ploeg, waar hij nooit het niveau van voor 1983 haalde. In 1985 vond hij onderdak bij de vrijbuitersploeg van burggraaf Jean de Gribaldy.

In de Amstel Gold Race van dat jaar bevond Knetemann zich na lange tijd weer eens in kansrijke positie. Nico Verhoeven had aan de voet van de Cauberg 30 seconden voorsprong op een groep achtervolgers. Knetemann besloot achter Verhoeven aan te gaan. Hij ging erop en erover en won de Amstel Gold Race voor de tweede maal, elf jaar na zijn eerste zege en twee jaar na zijn dramatische val in Vlaanderen. Geen wonder dat de emotionele Knetemann zich na de finish voor de camera’s van de NOS liet gaan. Legendarische beelden.

Leon Geuyen

Leon Geuyen

Léon Geuyen doet iets met internet bij een uitgever. Verzint ideeën. Voert ze nog uit ook. Ook bekend als drummer van The Gasoline Brothers, de band die in 2009 dankzij überfan Koos Moerenhout een hype werd in het wielerpeloton. Sinds 2010 heeft hij weer een racefiets.
Leon Geuyen

Related Post

4 Comments

  1. Josvannierop 13/04/2011 at 12:22 - Reply

    Mooie overwinning was dat. Mooie tranen ook. In 1982 won De Kneet weliswaar in een soort van massasprint maar dat was niet de laatste etappe. Volgens mij won hij twee keer een Tour-tijdrit: proloog in 1979 en in 1982 klopte hij eenmaal Hinault.

  2. Schwalbekoenig 12/04/2012 at 20:48 - Reply

    Smeets: ‘Ik ga meejanken.’ Kneet: ‘Doe maar niet. Er is al genoeg ellende op de wereld.’ Schitterend.

  3. Aart Cornelissen 03/11/2014 at 05:43 - Reply

    Kneet won ook meerdaagse koersen. Onder andere Parijs-Nice en Ronde van de Middellandse Zee. En die etappe in 1982 was geen massasprint. Hij was met een groepje ontsnapt en bleef het hele zwikkie als enige een meter voor.

  4. Arjan 03/11/2014 at 17:28 - Reply

    Filmpje doet het (bij mij) niet. Deze wel http://youtu.be/yKe6fwdN0NQ

Geef een reactie