Deze column bevat een ferme mening over Froome

By |dinsdag 10 juli 2018|

Wat heeft deze column te bieden? a) Een verplicht nummertje over Gregor Mühlberger, immers held in De Tour van Gregor. b) Een vooruitblik op België-Frankrijk. c) Een niet mis te verstane mening over Chris Froome.

a) Eigenlijk mag het niet, maar heeft Gregor zich tijdens de ploegentijdrit geërgerd aan sommige van zijn ploegmaats. Iedereen geeft alles en rijdt naar beste vermogen, blablabla, niet vergeten dat het de Tour is. Eerst een kwartier in de wielen lummelen uit ellende, even op kop komen en meteen lossen waar de weg wat helt. Hoe valt je aanwezigheid in de Tour dan te motiveren?

b) Omdat ik mezelf niet bevoegd acht om me in de publieke ruimte uit te spreken over voetbal en simulaties van de prehistorie in het algemeen, heb ik iemand ingeschakeld daartoe wel te achten. De pronostiek van Eddy Planckaert: ‘Karl, ons Belgskes gaan met 3-0 winnen.’

c) De u beloofde opinie, want daarom bent u hier: zonder Froome was deze Tour een maar saaie opvoering geweest.

Goed, waarover kan ik het nog hebben? Ik hoef u immers niet uit te leggen dat uitslagen slechts een alibi zijn om wielrennen te laten bestaan, in die zin onmisbaar zijn omdat ze zorgen voor tussentijdse finaliteiten en alzo volgers om de tuin leiden die menen zich te verstrooien met geen doelloze bezigheid, doch ter versteviging van die gedachte zich inschrijven voor elke Tourprono. Tenzij u voor het eerst naar de Tour kijkt, wat wonderbaarlijk zou wezen aangezien De Tour van Gregor (deze rubriek, niet vergeten) zich richt tot een verstandelijk ontwikkeld publiek, daarnaast een vrijwel onbestaand publiek uitgezonderd vandaag, daar deze column een mening bevat over Froome.

Dat Froome een godsgeschenk is voor wielercommentatoren, praatgasten en niet in de laatste plaats wezens in permanente staat van opinie zoals columnisten, is u ook duidelijk. Het maakt niet uit wat ze over Froome zeggen, opinies over hun opinies zullen volgen. Het maakt niet uit wat ze over Froome schrijven, lezen zal men het. Kijk naar uzelf, u bent hier niet voor niets.

Geen verwijt, u doet gewoon uw plicht. Denk Froome weg. Over wie of wat zouden we praten? Welk groot verhaal bleef er deze Tour over? Of u nu uw vakantie doorbrengt als meerenner gehuld in een puffer, of u een interview met Froome uit 2010 ontdekt in het Gikuyu waarin hij beweert geen astma te hebben waarop u uw eerste tweet (1560 RT, 2856 likes) besluit te formuleren, of u uit balorigheid voor Valverde supportert: u neemt deel.

Zoals Jos, Erwin en Marleen, de vaste kliek die sinds 1998 bij elke ontsporing gedegouteerd dreigt af te haken, maar er miraculeus genoeg nog altijd zijn. Zoals anderen die in de overtuiging leven dat de grootste verliezer wederom de wielersport is. Dat arme imago. Voor Jos, Erwin, Marleen en anderen: dit janboeltje met genoeg invalshoeken voor een halve eeuw wereldliteratuur is de wielersport, altijd al geweest, zij het in een wisselend kleed.

Laten we Froome dankbaar zijn dat hij tenminste zijn rol snapt en zichzelf niet spaart. En ten bate van het wielrennen hopen dat deze 26-jarige waterdrager einde contract van weleer vier grote ronden op rij wint en journalisten dit onwezenlijks verklaren als regen in Schotland. Merk op dat ikzelf beter meen te weten, maar uit moedeloosheid hier niets tegenin kan brengen, niettemin niet zonder welnemen denk: wielrennen, blijf wat je bent.

In De Tour van Gregor wordt de Tour van Gregor Mühlberger gevolgd, hoofdrolspeler in De Tour van Gregor.

Matthias Vangenechten

Matthias Vangenechten (geboren in het jaar dat Rebellin zijn eerste profwedstrijd reed en ook op de dag dat Eddy Merckx het levenslicht zag) gelooft dat ironie en twijfel het bestaansrecht van wielrennen zijn, al is hij daar niet zeker van. Er lag een grootse carrière voor hem in het verschiet als sportjournalist, maar gelukkig herwon hij tijdig zijn zelfrespect en gaat hij nu door het leven als zelfverklaarde manager van Gianni Wespelaer.

Related Post

Geef een reactie