Grote heuvels, kleine bergen en een wedstrijd in een wedstrijd…

By |vrijdag 22 april 2016|

Prosper DepredommeZ’n naam klinkt als een vloek, en om eerlijk te zijn had ik nog nooit van hem gehoord. Prosper Depredomme. Belg geboren in 1918 en zowaar tweemaal op de erelijst van Luik-Bastenaken-Luik. 1946 en 1950 en van dat laatste jaar kan ik een krantenverslag vinden. Uit ‘De Waarheid’ om precies te zijn.

LBL lijkt een prooi te worden voor Fermo Camellini. In z’n eentje zo’n drieënhalve minuut voorsprong en volgens de krant nog zo fris als een hoentje. De tot Fransman genaturaliseerde Italiaan redt het niet en de volgende uitlooppoging komt op naam van de Luxemburger Marcel Ernzer. Ook een grote voorspong maar vierentwintig man in de achtervolging zijn hem de baas.

De Waarheid karakteriseert LBL, of liever de zwaarte van deze klassieker, als volgt: ‘Niets dan grote heuvels en kleine bergen, die in het begin nog wel gemakkelijk zijn te nemen, maar op de lange duur toch zo zwaar gaan wegen, dat menigeen er z’n (wielrenners)nek op breekt.’

Een wedstrijd voor renners als Brik Schotte, Wim van Est en Raymond Impanis, weet de krant die zich afvraagt waarom zij, ‘die het zware werk niet schuwen’, niet het voortouw nemen.

Een beetje weggestopt in het verslag, maar dus wel vermeld, is een bijzonder incident dat zich voordoet op kilometer 180, in Marche. Daar vindt een amateurwedstrijd plaats en de twee wedstrijdpelotons weten elkaar op de een of andere manier te vinden. Ze vermengen zich met elkaar en dat wordt een zooitje. ‘Alles fietste door elkaar heen, tot grote ergernis van het publiek’’, schrijft De Waarheid. ‘Dat haar grote favorieten slechts na veel moeite kon terugvinden…’.

Hoe een en ander wordt opgelost wordt niet duidelijk, maar de pelotons weten op een gegeven moment weer hun eigen parcours te vinden. Ernzer ligt, nog steeds (?), aan de leiding. Maar…

‘Zij liepen hem in en bereidden zich voor op de laatste slag: de eindsprint. Het tempo zakte aanmerkelijk, ieder trachtte een zo gunstig mogelijke positie te zoeken en even op adem te komen voor die paar laatste honderd meter.’

En Depredomme is de man. Depredomme, Prosper, winnaar van Luik-Bastenaken-Luik van 1950.

Jos van Nierop

Jos van Nierop

Jos van Nierop (1967) is gek op de koers sinds Hennie Kuiper won op Alpe d’Huez, 1977. Rijdt zelf af en toe op een Gazelle Champion Mondial uit 1978 (met de remkabels in een boogje boven het stuur). Kijkt op tv naar wielrennen, en leest en schrijft erover. En verzamelt (kopen, ruilen, krijgen) wielerplaatjes, wielerfotokaarten, wielerstickers en nog veel meer voor zijn verzameling.
Jos van Nierop

Latest posts by Jos van Nierop (see all)

Related Post

Geef een reactie