Fred Rompelberg is een grote. Een klasbak, een kampioen van de bovenste plank. Niet alleen omdat hij al meer dan 40 jaar onafgebroken professioneel wielrenner is, maar ook dankzij de vele records die hij door de jaren heen vergaarde. Zo behaalde hij maar liefst elf wereldrecords op zijn specialiteit; fietsen achter de zware motoren. Maar Fred dankt zijn grootsheid vooral aan de magische cijfercombinatie 268,831. Die 6 cijfers staan voor het aantal kilometers per uur waarmee Fred, gegangmaakt door een hyper supersonische raceauto, op een mal klein fietsje de snelste mens ooit werd op twee wielen. Die cijfers zijn het pensioen van Fred en waar Fred is, zijn de cijfers.

Fred RompelbergDe carrière van Fred is dus lang, heel erg lang. In 1971 was hij al prof en dat is hij nog steeds. Boze tongen beweren dat Fred de laatste jaren niet meer is dan een ‘papieren prof’. Vervelend jaloers gedrag van zure 50-plussers, die diep in hun hart ook Fred willen zijn. In het verleden reed hij niet voor de minste ploegen. Zo maakte hij tot twee keer toe deel uit van de TI Raleigh-formatie van Peter Post, Frisol-Gazelle en nog een hele waslijst aan andere ploegen en ploegjes. Hoewel Fred vooral succesvol was achter zware motoren en raceauto’s, wist hij toch ook nog regelmatig een koers op de weg te winnen.

Dat snelheidsrecord was een linke bezigheid. Bij de eerste twee pogingen ging het gruwelijk mis en Fred brak alle botten die hij kon breken. Maar hij gaf niet op en de derde keer, op 3 oktober 1995, was het raak. Het fietsachtige gevaarte waarmee het moest gaan gebeuren, had een gigantisch tandwiel. Zo groot dat hij eerst op gang gesleept moest worden. Op eigen kracht zou hij de pedalen niet rond kunnen krijgen. Eenmaal op snelheid, bereikte hij in het zog van de wagen zijn absolute recordsnelheid. Tot op de dag van vandaag is er nog nooit iemand in geslaagd (of is er iemand zo gek geweest) om een aanval op het record te doen. Een paar jaar geleden leek Jeroen Blijlevens een hengeltje uit te werpen naar een nieuwe topsnelheid, maar die heeft tegenwoordig een goede baan bij Rabobank en zit niet meer te wachten op 180 botbreuken. Blijlevens is nu vooral druk met het zoeken van mannelijke tegenstand voor Marianne Vos.

Fred koestert stilletjes zelf nog de wens om ooit zijn eigen record te gaan breken, maar beseft dat ook hij op een gegeven moment te oud is. In de tussentijd organiseert hij fietsvakanties op Mallorca. Voor fietsers een begrip. Wat een dominee is voor de gelovigen, is Fred voor fietsers. Hij is hun voorganger in de religie die fietsen heet. Elk Jaar reizen duizenden fietsers af naar Fred 268 om daar kilometers te maken, buffetten leeg te eten en zich een beetje prof te voelen.

Een paar jaar geleden was ik ook in de gelegenheid om af te reizen naar Mallorca om daar te fietsen en te verkeren in de nabijheid van Fred 268. De volgende activiteiten, vast onderdeel van een fietsweek, maken nog eens duidelijk hoe groot Fred is. Zij vormen het hoogtepunt van deze fietsweek.

1. Het fotomoment

Alle gasten van Fred 268 mogen met hun held op de foto. Fred in het midden van de groep, karakteristieke pose. Benen – glad geschoren – iets uit elkaar. Rechterhand op het zadel en linkerhand op het stuur van een gele Fred 268 Rompelberg-fiets. Kekke Zonnebril op haargrens. Op het stuur van zijn racefiets is een toeter in de vorm van een olifant bevestigd; hij houdt wel van een grapje. Fred draagt een Fred Rompelberg wieleroutfit. Deze draagt hij altijd. Op zijn website staat een foto in een zwembad. Zijn dochter zwom een wereldrecord. Iedereen in het zwembad droeg of badkleding of gewone kleding. Fred niet, hij zat daar in wieleroutfit.

Fred heeft zelf helaas geen tijd om te fietsen, hij toert de hele dag het eiland rond op zoek naar zijn volgelingen. Vanzelfsprekend volledig in zijn Fred 268 wielerkleding.
Terug naar het fotomoment. Fred gaat met alle wielrenners ‘zonder aanzien des persoons’ op de foto. Hij heeft echter wel zijn voorkeuren: collega-profs. In de advertenties om zijn fietsvakanties te promoten, worden deze ingezet. Het onderschrift luidt dan bijvoorbeeld: vlnr Michael Boogerd, Fred 268, Leontien van Moorsel. Marketingtechnisch een meesterzet van Fred!

2. De meeting

Het absolute hoogtepunt van een weekje Mallorca! Voorganger Fred 268 ontvangt zijn volgelingen in één van de sfeervolle ruimtes in het Taurus Park Hotel. Omdat het programma iets te laat van start gaat – Fred 268 laat even op zich wachten – is er voldoende gelegenheid om nog wat kilometers met elkaar uit te wisselen. Daar wordt gretig gebruik van gemaakt. Het is een gemêleerd gezelschap. Magere fietsers in trainingsbroek en zweethemd, dikkerds met korte broek en koerstrui, oudere echtparen in normale kleding en een paar jongelingen in spijkerbroek. Inmiddels is Fred gearriveerd en perfect tweetalig heet hij al zijn volgelingen welkom. En met tweetalig bedoel ik ook echt tweetalig. Bijvoorbeeld: ‘Goedenavond mensen, Gute Abend Leute’. ‘Hoe gaat het? Wie geht’s?’ Hierdoor voelt iedereen zich betrokken bij de sessie. Er wordt een film vertoond. Het is een mooie film met alle successen van Fred. Rode draad is vanzelfsprekend het snelheidsrecord op de zoutvlakte in Utah. Iedereen is zichtbaar onder de indruk. Helaas is het programma alweer bijna ten einde, maar een sportieve groet (wederom perfect tweetalig) van Fred is een afsluiter waar we verder mee kunnen. Een perfect eind van een mooie vakantie.

Ik weet niet of er ooit nog iemand zal zijn die het record van Fred gaat breken, maar ik hoop het niet. Het record hoort bij Fred en Fred vaart er wel bij.

Joost-Jan Kool

Joost-Jan Kool (1977) uit Lexmond houdt van de koers. Zowel actief als passief. Passief, languit op de bank of springend voor diezelfde bank (afhankelijk van koersverloop) en actief door het rijden van criteriums. Dat laatste valt niet mee door gebrek aan voldoende tijd en vooral talent. Desondanks toch verzot op de foute muziek, de geur van massageolie en de sterke verhalen die de koers maken wat het is. Schrijven over wielrennen is overigens een prima alternatief. Grote droom is het winnen van ‘zijn’ Ronde van Lexmond. Is realistisch genoeg om te beseffen dat dromen vaak bedrog zijn.
Joost-Jan Kool

Latest posts by Joost-Jan Kool (see all)