Het handelsmerk van Vino

De Olympische wegrit voor mannen was als een uitzonderlijke proeftuin vol lekkernijen en een enkele verboden vrucht. Kleine landenploegen in een wedstrijd zonder oortjes. Een half peloton aanvallers nam het op tegen een half peloton massasprintverdedigers, zonder dat er ook maar één ploegleiderswagen of ardoisier in beeld kwam. Zelfs de kijker thuis kreeg geen informatie over tijdsverschillen ingefluisterd.

Zo kan een Koers ook worden verreden.

Er was maar één valpartij in dit kleine peloton. Het was helaas wel de gedoodverfde winnaar die zichzelf de hekken in reed. Zwitsers kruis erover. Voor drie hoofdprijzen bleven nog dertig aanvallers over. De achtervolgende Britse trein had al teveel vertraging opgelopen.

Eenmaal in het zakencentrum van Londen plaatsten twee renners, apart van elkaar, de beslissende demarrage. Het goede moment, de goede aanvalspartner, de goede benen, de goede afspraak. De winnaar kon na zijn val in de Tour de France in 2011 nu, bij zijn tweede en laatste comeback, nog één groots gebaar maken. Zo had hij het voorzien.

Met precies zo’n groots gebaar trok hij bij zijn vorige comeback z’n chequeboek. Er verscheen een ingescand bankafschrift van de nummer twee van Luik-Bastenaken-Luik, de rus Kolobnev. De naam van de Kazachstaanse afzender stond onder een mooi, afgerond bedrag. Vinokurov, Alexandre, Credit Foncier de Monaco. Het bewijst wat Vino’s woorden waard zijn, zwart op wit.
Sinds Luik weet de wereld dat Vino kan betalen. En dat mag de wereld best weten. Vino is geen linkebal, hij is goed voor zijn geld. Een man een man, een woord een woord. Het is daardoor, letterlijk en figuurlijk, zijn handelsmerk. Handig te weten voor wie met hem op kop komt om voor winst te strijden.

Met het gezicht van een oorwurm stond Pat McQuaid, voorzitter van de UCI, op het podium om de winnaars te feliciteren. Het werd een prachtig, veelzeggend beeld. Het beeld dat zoveel wielerverhalen in zich heeft. Verhalen uit de oude doos.

“Vino koopt zijn eigen afscheidsfeest”, zou een Britse Tabloid kunnen koppen. Maar Alexandre had zichzelf voorin geplaatst, en ging aan op het juiste moment. En hij ging vol door. Vino weet wel hoe dat moet.
Er viel een gat, en weg is weg op de Olympische rit. Omdat er ook zonder cheque drie hoofdprijzen klaarliggen aan de streep. En dat is meer dan genoeg voor twee hardrijders.

Sluwe, getructe aanvallers wonnen de uitwedstrijd bij de Engelse opponent, die zelf ook flink wat buitenlandse hulptroepen had ingekocht. Het internationale wielrennen schuurde als altijd met een rotvaart langs de Olympische Gedachte en met het stof dat neerdwarrelde konden de Tabloids goed worden gevuld.
Het oude wielrennen liet het nieuwe alle hoeken van Box Hill en Buckingham Palace zien.
En ik heb er van genoten.

Martijn Sargentini

Martijn Sargentini (Amsterdam, 1976) werkt als planoloog in de regio Amsterdam aan fietsprojecten. Schrijft o.a. voor Hetiskoers, Soigneur en De Muur. Bezoekt graag kasseikoersen en Wereldkampioenschappen. Is altijd voor de underdog. Wil nog eens een boek schrijven over kasseistroken in Nederland.

Heeft meegewerkt aan / Favoriete wielerboeken:



Related Post

5 Comments

  1. De Kaasploeg 29/07/2012 at 11:13 - Reply

    Minimaal feitelijk onjuistheidje: er waren meer dan 1 valpartijen. Verder een uitstekend stuk.

  2. Jos van Nierop 29/07/2012 at 11:17 - Reply

    Als je het zo bekijkt, zou Vino dat bankafschriftje weleens zelf hebben laten uitlekken…

    De statuur van ‘the nobody’ was bij in elk geval een van de tabloids overigens nog niet bekend: http://twitpic.com/acu1xe

    • Martijn Sargentini 29/07/2012 at 11:50 - Reply

      Zouden ze Vino straks als Kazakhstaans minister van Sportzaken nog steeds een nobody noemen?

      • Martijn Sargentini 29/07/2012 at 11:51 - Reply

        …Kazachstaans…

  3. Sander van Voorn 20/08/2012 at 13:02 - Reply

    Vreselijk, ik was boos toen hij als eerste over de schreef ging. MIjn vrienden begrepen het niet zo, maar toen ik de lijst vab vreselijk zaken betreffende Vino opnoemde, begrepen ze dat hij zijn hele carriere bijelkaar geflikt heeft…

Geef een reactie