Hoe trotse Rik de komst van Eddy niet verkroppen kan…

By |vrijdag 1 december 2017|

Je bent een talent en komt als eerstejaars prof terecht in een ploeg met enkele vedetten. Daar kun je veel van leren, is het idee. Dat dacht ene Eddy Merckx in het voorjaar van 1965 ook. De pas negentienjarige wereldkampioen bij de amateurs leert inderdaad. Namelijk hoe hard het wielerwereldje is, zelfs binnen de ploeg.

Kopman Rik van Looy van Solo-Superia ziet Merckx vooral als bedreiging. ‘Hij is een superkampioen geweest, maar kon het niet goed verdragen dat ik hem naar de kroon stak’, vertelt Merckx in het boek ‘Mannen tegen Merckx’.

In de eerste rittenwedstrijd die de neoprof voor de ploeg rijdt ‘deden Van Looy en zijn ploegmaats alsof ik een belachelijk figuur was. Ze lachten met me omdat graag rijst met Luikse siroop at, maar ik zat wel elke dag van voren in de uitslag.’ De jonge Merckx wordt gepest en voelt zich in de ploeg ‘een vreemdeling in een familiezaak’.

Dat lachen was ‘zwanzen’ legt Van Looy uit, een nieuweling een beetje uittesten. Merckx kan er niet om lachen en vertrekt aan het eind van het seizoen naar het Franse Peugeot. De resultaten van de Kannibaal vanaf 1966 zijn bekend…

En tussen Rik II en Eddy komt het eigenlijk nooit echt meer goed. In ‘Mannen tegen Merckx’ komt Van Looy er niet echt goed van af. Zelfingenomen is misschien nog een te aardige omschrijving voor de renner die in 1969 stelt dat hij nog steeds populairder is dan Merckx.

Als Van Looy in 1962 in de Tour van 1962 uitvalt en tien dagen in een ziekenhuis in Pau moet blijven, is er vanuit België geen gebrek aan aandacht, meldt hij trots. ‘Ik kreeg er 12.000 à 14.000 brieven (…) Ze zijn allemaal beantwoord. Leerlingen van het College van Herentals hebben de kaartjes geschreven.’

Dat er eind jaren zestig sigaren worden vernoemd naar de wielerkampioen (Van Looy rijdt dan voor sigarenfabrikant Willem II) laat hem ook niet onberoerd. Rikskes heet het rookwaar. ‘Ik heb nog zo’n bakje sigaren thuis staan. Op de bandjes stond een foto van mij.’

Jos van Nierop

Jos van Nierop

Jos van Nierop (1967) is gek op de koers sinds Hennie Kuiper won op Alpe d’Huez, 1977. Rijdt zelf af en toe op een Gazelle Champion Mondial uit 1978 (met de remkabels in een boogje boven het stuur). Kijkt op tv naar wielrennen, en leest en schrijft erover. En verzamelt (kopen, ruilen, krijgen) wielerplaatjes, wielerfotokaarten, wielerstickers en nog veel meer voor zijn verzameling.
Jos van Nierop

Latest posts by Jos van Nierop (see all)

Related Post

Geef een reactie