Hypocriet bent u

By |zondag 17 december 2017|

Het is hypocriet om voor eigen financieel gewin een bedrieger die uit zelfvergoding het leven van collega’s herschiep in een hel triomfantelijk als circusact op te voeren.

Het is hypocriet om bedriegers weg te gummen uit de geschiedenisboeken, te doen alsof ze nooit hebben bestaan, maar anderen met onbetwist een gelijksoortig verleden te laten paraderen in ceremonies en aanverwanten.

Het is hypocriet om voor 290 euro te pronken op sociale media met een fietsselfie met de man die u op sociale media jarenlang hebt uitgespuugd.

Het is hypocriet om organisatoren met een kwalijke geldingsdrang te bestraffen voor wie ze uitnodigen, terwijl het volgwagenpark een karavaan is van Mini-Armstrongs.

Het is hypocriet om, organisator zijnde, een propere wielersport te propageren, maar dan te vissen in de beerput tot de goorste drek bovendrijft.

Het is hypocriet en daarnaast behoorlijk kortzichtig om één man gelijk te stellen met het grote kwaad.

Het is hypocriet om met vergoelijkende drogredenen als ‘iedereen deed het in die tijd’ te strijden. Wie niet meedeed moest zich in het beste geval tevreden stellen met een schamel profcontractje, als dat er al inzat.

Alexandre Vinokourov.

Het is hypocriet om de mond vol te hebben van een zuivere wielersport en een man te vereren die alles verkeerd deed wat maar kon.

Het is hypocriet om gesneuvelde halfgoden mordicus uit het collectieve geheugen te bannen en het voetstuk van andere bedriegers te polijsten.

Het is hypocriet om dit als argument te gebruiken om gesneuvelde halfgoden die dat geheel aan zichzelf te wijten hebben weer langzaam op hun voetstuk te hijsen.

Het is hypocriet om een voormalig dopinggebruiker niet anders tegemoet te treden dan de grootste criminelen.

Het is hypocriet om een beroepsmisleider als slachtoffer voor te stellen.

Het is hypocriet om een spreekgestoelte in de omkadering van een wielerwedstrijd te verwarren met een actieve rol in het wielrennen.

Het is hypocriet om te focussen op de handeling, 20 minuten spreektijd en een fietstochtje och God, en het veel krachtigere uitgestuurde signaal te miskennen: ‘Welkom, mits een beetje geduld kom je met alles weg en zal je, lijvige en expliciete rapporten uit 2012 ten spijt, weer met egards ontvangen worden.’

Het is hypocriet om stelling te nemen, alles wat je doet of denkt houdt een tegenstrijdigheid in.

Het is hypocriet om te zwijgen, zwijgen faciliteert de leugen. (cfr. wielercultuur, cultuur van het wielrennen)

Het is hypocriet om wielrennen te blijven volgen, dit alles mede in stand te houden.

Het is hypocriet om wielrennen af te vallen om de malversaties en nog wel naar – ik zeg maar wat – voetbal te kijken. (ik weet dat u dat graag leest)

Het is hypocriet om ondanks alles altijd nog een reden te vinden om naar wielrennen te blijven kijken. Waarschijnlijk, dat is dan maar zo.

Matthias Vangenechten

Matthias Vangenechten (geboren in het jaar dat Rebellin zijn eerste profwedstrijd reed en ook op de dag dat Eddy Merckx het levenslicht zag) gelooft dat ironie en twijfel het bestaansrecht van wielrennen zijn, al is hij daar niet zeker van. Er lag een grootse carrière voor hem in het verschiet als sportjournalist, maar gelukkig herwon hij tijdig zijn zelfrespect en schrijft hij nu obscure blogs vol. Matthias kent nog altijd alle Nederlandse Girowinnaars uit het hoofd.

Latest posts by Matthias Vangenechten (see all)

Geef een reactie