Een jury die de regels niet toepast…

Kent u het verhaal van de Luxemburger Jean Goldschmidt die de eerste Ronde van Nederland won? Hij won ‘m niet! In finishplaats Amsterdam werd hij gehuldigd maar pas anderhalf jaar later was hij zijn zege weer kwijt. En nee: met doping had dat niks te maken.

Goldschmidt had eigenlijk niks verkeerd gedaan, de boosdoeners zaten aan de jurytafel. Na afloop van rit 2 besloot de jury om zes renners die 17 minuten na de winnaar over de finish waren gekomen, dezelfde tijd als de winnaar te geven.

Reden was dat de zes op een gegeven moment de kopgroep vormden en door een bewegwijzerende politieagent de verkeerde kant zijn opgestuurd. Gevolg was dat ze zo’n vijftien kilometer moesten omrijden om in finishplaats Enschede te geraken.

Volgens de UCI-regels behoor je als renner de route van de wedstrijd te kennen maar de wedstrijdleiders en de zagen de achterstand van dik een kwartier door de vingers.

De wedstrijdleiding stak daarmee ook een beetje hand in eigen boezem. Op het moment dat de kopgroep deed wat de wijzende politieagent aangaf, volgde de rest ook. Dat wil zeggen: journalisten, juryleden, wedstrijdleiders en de andere officials…

Door het opmerkelijke besluit maakte het zestal nog kans op de eindzege en dat was daar maakte Goldschmidt, een van de zes, handig gebruik van. Enkele ritten later kwam hij aan de leiding en stond die positie niet meer af. Een feestelijke huldiging in het Amsterdamse Olympisch stadion, inclusief het Luxemburgse volkslied, viel hem ten deel.

Dit tot ergernis van de Belgische ploeg van nummer 2 Emile Rogiers die zonder het cadeautje van de jury de eindwinnaar zou zijn. Het protest bij ronde bood geen uitkomst maar voor de Belgen was de kous daarmee nog niet af. Hun stap naar de UCI bood uitkomst hoewel dat pas zo’n anderhalf jaar later officieel werd beklonken.


Bronnen: Nederland heeft de gele trui – Benjo Maso, 40 x Ronde van Nederland – Hans Coolegem e.a.

Jos van Nierop

Jos van Nierop

Jos van Nierop (1967) is gek op de koers sinds Hennie Kuiper won op Alpe d’Huez, 1977. Rijdt zelf af en toe op een Gazelle Champion Mondial uit 1978 (met de remkabels in een boogje boven het stuur). Kijkt op tv naar wielrennen, en leest en schrijft erover. En verzamelt (kopen, ruilen, krijgen) wielerplaatjes, wielerfotokaarten, wielerstickers en nog veel meer voor zijn verzameling.
Jos van Nierop

Latest posts by Jos van Nierop (see all)

Related Post

Geef een reactie