Wim van de MeulenhofWie er gaat winnen? En wie er moet gaan winnen? Rudie Kemna natuurlijk. De Batavus-sprinter is in 1999 topfavoriet voor de winst in de Ronde van Overijssel. De echte (prof)top staat dat jaar niet aan het vertrek maar de nieuwe profploeg van de vorig jaar overleden Arend Scheppink dus wel. Ploegleider Scheppink komt uit de buurt, uit Nijverdal, en wil Overijssel maar wat graag winnen en laat daarom de hele ploeg voor Kemna werken. Maar als drie Batavus-renner hun kopman naar voren loodsen gaat het mis. Het treintje komt in botsing met Rik Reinerink, uitgerekend een ploeggenoot die niet deel uitmaakt van dat treintje. Kemna en een ploegmaat vallen en dat is voor de concurrentie het teken er vandoor te gaan. Veertien mannen komen aan kop en outsider Wim van de Meulenhof wint na een korte solo.

Van de Meulenhof is op dat moment oud-prof, 32 jaar en een eeuwig klimtalent. ‘Overijssel’ rijdt hij dat jaar voor het eerst. ‘Mijn vorige ploegleiders waren van mening dat zo’n klimgeit hier niets te zoeken had’, vertelt hij in Wieler Revue. Als klimmer doet hij het begin jaren negentig meer dan behoorlijk maar grote profploegen tonen geen interesse in de renner die droomt van deelname aan de Tour. Het komt er niet van.

Zijn eerste profcontract tekent hij bij het kleine Zetelhallen, de ploeg waarvoor hij onder andere de klimklassiekers Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik zou gaan rijden. Niet dus, want de ploeg krijgt geen startbewijs en is veroordeeld tot het rijden van vooral kermiskoersen. Het is het lot van de klimmer die het niet verder schopt dan kleine profploegjes als Foreldorado, Bankgiroloterij en Zetelhallen.

Van de Meulenhof laat zijn talent te weinig zien. Maar vooral: kán zijn talent te weinig laten zien. Gedoe met ploegleiders en blessures doen de rest. Het is een carrière die net zo makkelijk net even anders had kunnen lopen. Lijkt het.

 
Op de site van R&TC Buitenlust, een van zijn vroegere clubs, staat een uitvoerige (maar door het ontbreken van witregels nogal onleesbare) terugblik op de wielercarrière van de man die tegenwoordig een sportschool runt.

 [/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]

Jos van Nierop

Jos van Nierop (1967) is gek op de koers sinds Hennie Kuiper won op Alpe d’Huez, 1977. Rijdt zelf af en toe op een Gazelle Champion Mondial uit 1978 (met de remkabels in een boogje boven het stuur). Kijkt op tv naar wielrennen, en leest en schrijft erover. En verzamelt (kopen, ruilen, krijgen) wielerplaatjes, wielerfotokaarten, wielerstickers en nog veel meer voor zijn verzameling.
Jos van Nierop