Maillot Verde, Vuelta 1966.

By |dinsdag 5 september 2017|

Hoezo vergeten coureur. In  Helmond en verre omstreken zal hij never nooit worden vergeten. Nee, daar is hij de evenknie van René en Willy, een icoon. Jos van der Vleuten oftewel bij Brabantse verkorting De Vleut. Op de kop af 50 jaar geleden in Heerlen op het WK de luitenant van Jan Janssen. Alleen kon Jan het daar niet afronden en moest hij de eer laten aan Eddy Merckx, een manneke van pas 22 jaar. Bitter voor Jan en Joske kreeg de strontkar over zich heen. Als klap op de vuurpijl werd De Vleut ook nog eens uit de uitslag (5e stek) verwijderd wegens dopinggebruik. Even niet net zo goed opgelet als al die andere goochemerds.

Maar laten we ook nog even terugblikken naar de Vuelta van ’66. Met Jos als fiere winnar van de groene puntentrui. In dienst van het roemruchte Televizier.

Deze paar regels als een sneak preview voor een long read in twee takes over Jos van der Vleuten. Een held voor velen, niet alleen voor streekgenoot Wim Daniels.

Binnenkort dus in uw “HIK-Theater”: de Vleut-story.

Theo Buiting

Theo Buiting, Eindhoven 1946. Eerste licentie 1965. Veel ambitie, weinig talent. Begon in die tijd ook met verhaaltjes over het fietsen. Na een stille periode met meer regelmaat vanaf eind 80'er jaren. Straatgenoot van vader en zoon Willy van der Heijden, renners/verhalenvertellers en hoofdpersonen in de novelle 'Weerborstels' van neef A.F.Th.


Latest posts by Theo Buiting (see all)

Related Post

Geef een reactie