Vergeten wielrenner: Gelfi, Luca

Luca GelfiLuca Gelfi (21 juni 1966)

Luca Gelfi was een stille jongen. Als er gezwegen kon worden, zei hij maar liever niets. Tien jaar lang was hij professioneel wielrenner. Een decennium waarin de sport mondialiseerde, waarin grote wielrenners opeens miljonair konden worden, waarin de medische begeleiding tot grote hoogten steeg.

Luca Gelfi reed erbij en keek ernaar. Zwijgend. Een knecht zoals er zovelen waren.

En zoals zoveel knechten: één moment van genade gehad. Een paar weken waarin alles lukte, een korte periode van fysieke volmaaktheid.

Doodsklok

Het Lot kan soms wreed zijn, en het toeval akelig precies. Een doodsklok is een grillig ding, maar zo nu en dan is zijn timing perfect.

Remember Briek Schotte? Overleden op 4 april 2004, de dag van de Ronde van Vlaanderen. De Laatste der Flandriens sterft tijdens dé Flandrienkoers. Méér aandacht voor je heengaan kun je je als wielerlegende nauwelijks wensen.

En herinnert u zich 5 april 1998? Rudy Dhaenens verongelukt op weg naar een commentaaropdracht… bij de Ronde van Vlaanderen!

In herinnering

Maandagavond. Mijn vaste rondje lijkt stiller dan anders. Donkere wolken pakken zich samen boven de Belgische grens. Ze blijven hangen aan de andere kant van de Maas. De lucht is zwaar van het vocht. Is het het dreigende onweer? Ligt iedereen uit te buiken van de copieuze communiefeesten, alweer moe van een eerste werkdag na de meivakantie? Of zitten mijn collega fietsers verslagen in hun zetels? De televisie nog aan. Beelden die allang niets meer met wielrennen te maken hebben.

Koersen is oorlog: Benjo Maso – ‘Van Milaan naar Amsterdam. De Giro buiten de Italiaanse grenzen’

Van Milaan naar Amsterdam. De Giro buiten de Italiaanse grenzenVoetbal de belangrijkste bijzaak in het leven? Onzin: voetbal is oorlog. Voetbal is serious business. Ja, voetbal is politiek. Voorbeelden genoeg. Neem de beladen wedstrijden tussen Noord- en Zuid-Korea, Irak en Iran, en Oost- en West-Duitsland. Neem de veldslagen tussen ‘fans’ van Dynamo Zagreb en Rode Ster Belgrado in 1992. Of neem onze eigen Haagse pluchetijgers die deze zomer – heldhaftig! – de Oekraïne zullen mijden.

Voetbal en politiek zijn onlosmakelijk met elkaar verweven.

En dat geeft me altijd een zeer unheimisch gevoel.

Vergeten wielrenner: Mazzoleni, Eddy

Eddy MazzoleniEddy Mazzoleni (29 juli 1973)

Ooit, als Eddy Mazzoleni’s prestaties op de fiets zijn verworden tot droge statistieken op vergeten internetpagina’s en achter in nooit meer opengeslagen boeken, zal in zijn naam nog de herinnering van iets groots, iets bijzonder fraais weerklinken.

In het geval van Eddy Mazzoleni is dat Elisa. Zijn vriendin.

Over Elisa Basso (zus van Ivan) gaan de wildste verhalen. Zelf zegt ze eigenlijk nooit iets, zij laat óver zich praten. De meeste van haar escapades vallen binnen de omertá van het peloton. Wie de naam Elisa Basso laat vallen in het bijzijn van Italiaanse renners, zal mondhoeken zien krullen en wenkbrauwen zien optrekken.