Jan Raas is geblesseerd aan zijn knie en drie andere belangrijke pionnen van TI Raleigh voor de Tour van 1981 zijn op verschillende redenen mentaal niet in staat tot topprestaties.

Klimmer Jo Maas is begin dat jaar betrapt op doping; hij zegt zeker te weten dat hij niets heeft genomen maar de overwinning in de Ronde van België wordt hem afgenomen. Het is het eerste jaar voor Maas bij de ploeg van Peter Post waar hij zich ook nog eens overduidelijk niet thuis voelt. De druk om te presteren is er hoog en de Limburger kan daar slecht tegen. ‘Mannen als Raas en Knetemann kunnen dat, ik niet. Ik knap er op af’, vertelt hij in ‘Het geheim van Raleigh’ van Joop Holthausen. Maas is in juni niet helemaal fit maar mag van Post nar de Tour; hij besluit zelf om niet te starten.

Ook Bert Oosterbosch botst met de ploeg cq met Post. Van hem mag hij geen friet eten en net als Maas kan hij maar moeilijk tegen de prestatiedruk. Oosterbosch stopt met fietsen om later – in een wit sponsorloos shirt – toch weer te gaan rijden.

Zin in fietsen is er bij Leo van Vliet ook niet echt meer bij. Hij is net vader geworden van een tweeling en dat slokt nogal wat tijd en nachtrust op. Daarnaast trekt het transport- en containerbedrijf van zijn familie. Hij koopt aandelen en wikt en weegt tussen het ondernemerschap en het wielrennen. In juni 1981 besluit hij voorlopig te stoppen, om later toch weer te gaan fietsen.

Zonder genoemd viertal is er voor Raleigh nog steeds een sterke ploeg te formeren die onder andere de twee ploegentijdritten blijkt te kunnen winnen.

Maar ploegleider Post wil niet naar de Tour afreizen zonder iemand die ook in de massasprints kansen maakt. In de Tour de Suisse heeft hij Urs Freuler aan het werk gezien en daar ziet hij het wel mee zitten. Posts aversie tegen gezichtsbeharing – Freuler draagt met trots een dikke vette snor – gooit hij zowaar overboord en de Zwitserse sprinter mag zich in de Tour voor Raleigh gaan uitsloven.

Dat doet hij met succes, want hij wint een rit. Zonder de verrassende opleving van Freddy Maertens waren er dat misschien nog wel meer geweest. Namens Raleigh winnen ook Johan van der Velde en Ad Wijnands ritten, elk twee. En Zoetemelk wordt vierde in het eindklassement.

Jos van Nierop

Jos van Nierop (1967) is gek op de koers sinds Hennie Kuiper won op Alpe d’Huez, 1977. Rijdt zelf af en toe op een Gazelle Champion Mondial uit 1978 (met de remkabels in een boogje boven het stuur). Kijkt op tv naar wielrennen, en leest en schrijft erover. En verzamelt (kopen, ruilen, krijgen) wielerplaatjes, wielerfotokaarten, wielerstickers en nog veel meer voor zijn verzameling.
Jos van Nierop