Rustdag: een tussenbalans

Een hele Tour lang krijgt u een column van onder de Moerdijk. Maar omdat Belgen in het algemeen, en de gastbloggers van extrasport.be in het bijzonder, héél erg lui zijn, wisselen Frederik De Brant en Matthias Vangenechten elkaar af voor een dagelijkse ‘Blik van de Belgen’.

De blik van de BelgenVermits wij hardwerkende Vlamingen zijn, laten we ook op deze rustdag onze pen niet rusten. Integendeel, deze dag van verpozing en voor de Nederlanders (meervoud) die nog in wedstrijd zijn dag van wonden likken, dient aangewend te worden om een tussentijdse balans op te maken.

1. Aan het coördinatievermogen van de Nederlandse renners kan nog gewerkt worden.

De verhouding van het aantal Nederlanders dat jaarlijks aan de Tourstart verschijnt, fluctueert gelijkmatig met het aantal valpartijen in de Tour. Dit jaar stonden er dan ook achttien Nederlanders aan de start; met enige zin voor causale verbanden valt er hier wel eentje te ontdekken. Bovendien heb je als land dat achttien renners naar de Tour stuurt vrij veel kansen dat er renners tegen de vlakte zullen gaan. Zeker als Robert Gesink één van de achttien renners is. En ook in ieder geval meer kans dan bij landen die bijvoorbeeld maar veertien renners sturen. Geheel toevallig rijdt de Belg (Maarten Wynants) die dan uitviel voor een Nederlandse ploeg. En dan te zeggen dat Rabobank Carlos Barredo nog heeft thuisgelaten. Amper te bevatten, maar we zijn dus nog van grotere rampen bespaard gebleven. We raden de Tourdirectie dan ook aan om in de toekomst enkel renners met een stuurvaardigheidsbrevet aan de start toe te laten. We raden ook Lars Boom aan van ploeg te veranderen of hij zal eenzame Tours tegemoet gaan…

2. De topcoureurs van de toekomst zijn geboren in 1990.

Veertig procent van de eerste tien ritten deze Tour is gewonnen door een renner geboren in het jaar 1990. Niet slecht voor 22-jarige knapen. Een of andere Slowaak zit daar toegegeven voor veel tussen. Het aantal renners uit 1990 is nochtans in aantal negen keer minder vertegenwoordigd dan het aantal Nederlanders deze Tour. En het leeuwendeel van de 22-jarigen zit dan nog eens thuis ook. We denken dan spontaan aan speelvogel Taylor Phinney, Moreno Moser, Michael Matthews, Nairo Quintana (de nieuwe Lucho Herrera), het Franse klimtalent Romain Bardet en de Franse spurtbom Nacer Bouhanni. Dit zijn de wielerheersers van morgen. En dan heb ik het nog niet eens gehad over Jésus Herrada Lopez. Dat Ion Izaguirre Insausti in 1989 is geboren, bewijst nog maar eens dat er geen regels zonder uitzondering bestaan.

3. Noch Wiggins, noch Froome winnen de Tour. Die is voor Nibali.

De Tour is pas in Parijs gereden. Te veel en te vaak clichés gebruiken is een specialiteit als een andere. En toch zal Bradley Wiggins de Tour niet winnen. Ook Chris Froome niet. De laatste zal door een hongerklop getroffen worden in een uitgeregende zestiende rit waardoor hij in de afdaling van de slotklim verkleumd als hij is zijn stuurvermogen verliest. Fränk Schleck zal hem in de afdaling zelfs voorbij stuiven terwijl Vincenzo Nibali op zijn Savoldelli’s daalt en minuten neemt op Froome. Wiggins daarentegen zal dan al niet meer in koers zijn. Door een foutje in het laboratorium van Team Sky heeft Wiggins bij zijn ontbijt vlak voor de elfde rit een koffie met canderel gekregen in plaats van één met anderhalf klontje suiker. Dit suikertekort zal hem op weg naar La Toussuire zuur opbreken. Op drie kilometer van de meet moet hij lossen in het wiel van Froome. Hij verliest daar nog dertien minuten en zal verzeilen in een groepje met Robert Gesink die blij is weer zijn goede benen te hebben gevonden. Gedesillusioneerd geeft Wiggo er de brui aan. Conclusie: Vincenzo Nibali wint de Tour; maar dat hebben we u hier al eens eerder verteld.

4. De aandacht die Van den Broeck krijgt, zou Monfort moeten krijgen en vice versa.

Dat Joaquim Rodriguez al eens onderschat en ondergewaardeerd wordt ondanks zijn onnavolgbare knalprestaties het hele jaar door is geen nieuws. Hetzelfde mag ook over Nibali gezegd worden. Maar wat dan gezegd van Maxime Monfort. Een uitstekend tijdrijder, degelijk klimmer en nog eens uiterst sympathiek ook. Bovendien rijdt hij na de aankomst niet over tenen van presidenten of blaft hij Chris Picavet of Geert Heremans niet af wanneer deze hun uiterst pertinente vragen op hem afvuren. In tegenstelling tot Van den Broeck zit er in Monforts benen wel een tijdrit. Dat is gisteren wel bewezen. En ondanks het feit dat Monfort de verbeterde versie van Rik Verbrugghe is, durven verscheidene Belgische media zoals RTL en zelfs Sporza Monfort als Montfort schrijven. De wereld vergaat niet door die extra t, maar een naam fout schrijven is wel symptomatisch voor het gebrek aan aandacht en respect die deze klasbak verdient.

5. Gorka Izagirre Insausti wint de witte trui.

Elke Tour kent zo wel zijn verrassing. Vaak verschijnt die in het tweede gedeelte van de Tour pas aan de oppervlakte, denk maar aan Pierre Rolland vorig jaar. Izagirre staat nu op een mooie 26ste plaats. Door zijn onbekendheid zal hij in één van de komende ritten wel eens vrijgeleide krijgen en kan dan zo dichterbij sluipen in het algemeen klassement. Vergeet dus Tejay Van Garderen. Die zal zich te pleuris moeten rijden voor Cadel Evans die tevergeefs alles uit de kast moet halen om Vincenzo Nibali van het geel te houden. Vergeet ook Taaramaë als opperkandidaat voor de jongerentrui. De Estse hamers staan bekend om hun ongenade. Dan is er nog de jonge Fransman van Team RadioShack die zich wonderwel in de hoogste regionen van het algemeen klassement handhaaft. Maar Tony Gallopin is geen rasklimmer en zal bovendien in dienst moeten rijden van Maxime Monfort die door een hongerklop van Froome en door een eerder laboratoriumfoutje in het lab van Sky plots uitzicht krijgt op een topvijfplaats. De nieuwe Franse chouchou Thibaut Pinot zal niet overweg kunnen met zijn nieuwe status en zal door de veelvuldige ophemelingen van Marc Madiot naast zijn koersschoenen lopen. En Kruijswijk? Zie puntje 5. U ziet het, Gorka Izagirre Insausti behaalt met de vingers in de neus die witte trui. Al mag hij daarvoor wel zijn eigen ploegleiding dankbaar zijn. Indien zijn broer Ion geselecteerd zou zijn, dan zou hij het verdomd moeilijk krijgen om dat wit te behalen…

Matthias Vangenechten

Frederik De Brant en Matthias Vangenechten

kopman Frederik wordt steevast door hondstrouwe waterdrager Matthias uit de wind gezet. Hiërarchie bestaat om doorbroken te worden. Ruziën nooit over de winstpremie. Beide potentieel kandidaat witte trui ondanks generatiekloof van 5 jaar. Eten het liefst een zakje chasse-patat. Beiden kijken sporadisch naar wielrennen maar zijn er nog steeds niet over uit of nu het criterium van Sint-Niklaas of de Grote Prijs Garage Schellekens in Borsbeek de meest prestigieuze wielerwedstrijd op aarde is.

Latest posts by Frederik De Brant en Matthias Vangenechten (see all)

Related Post

Geef een reactie