Pieter van der Meer (25) studeerde Journalistiek in Utrecht. Schrijft voor Fiets, De Muur en Triathlon Sport. Samensteller van De Muur Wielerscheurkalender 2009, 2010, 2011 en 2012. Zelf fanatiek triatleet. Niet vies van een goede combine op zijn tijd.

Auteur van:

Frank Heinen (1985). Neerlandicus. Schrijft voor: HP/De Tijd, De Muur, Hard Gras, 8weekly, Spits, de Volkskrant, Hetiskoers, Nieuwe Revu, nrc.next en wie maar wil. Won: Hard Gras Prijs 2009. Speelt: zaalvoetbal, squash. Supportert voor: renners die fijne verhalen opleveren en vervolgens vergeten worden.

Auteur van (of meegewerkt aan):

Léon Geuyen doet iets met internet bij een uitgever. Verzint ideeën. Voert ze nog uit ook. Ook bekend als drummer van The Gasoline Brothers, de band die in 2009 dankzij überfan Koos Moerenhout een hype werd in het wielerpeloton. Sinds 2010 heeft hij weer een racefiets - een Bianchi. Op dit moment is hij bezig met een Jean Nuttli-achtige trainingscampagne.

Drummer op:

Lidewey van Noord (@lvnoord) schrijft al enkele jaren over wielrennen en minder belangrijke zaken op lidewey.wordpress.com. Studeerde Nederlands en werkt bij een uitgeverij. Vindt de achterderailleur het mooiste onderdeel van haar stokoude Batavus Criterium.

Werkte mee aan:

Bas van Eijk werkt thuis en ziet daarom alles van de Tour de France. Grootste wielerprestatie: meet & greet met Benoît Salmon. Is dan ook oprichter van http://benniezalm.nl (benoitsalmon.nl). Grootste wielerwanprestatie: Het niet-verkrijgen van een petje van Agritubel. Grootste sportdroom: Ooit de bezitter te zijn van een conditie. Deed ooit de Alpe d’Huez in 2 uur en 40 minuten. In een touringcar met de pootjes omhoog.

Menno Haanstra (34) is een uiterst belangrijk persoon. In zijn vrije tijd bestijgt hij graag zijn Trek Madone 5.2 en fietst hij een rondje door het Groningse land. Dat zijn fietskwaliteiten het bezit van een dergelijke topfiets niet rechtvaardigen deert hem nauwelijks. Het siert hem dat hij ondanks het bezit van een Madone toch heel gewoon is gebleven. Menno’s belangrijkste schrijfsel is de biografie van Jan Ykema, die in 2009 verscheen bij Amstel Sport. In De Muur 34 (najaar 2011) verscheen een verhaal van Menno over Henk Nijdam, de renner die niet trots mocht zijn.

Auteur van:

Joost Houtman groeide op aan de achterzijde van de Antwerpse Zoo. ‘s Nachts werd ie gewekt door het gebrul van leeuwen, tijgers en papegaaien. Het verknipte zijn geest voorgoed. Joost schrijft voor Grinta Wielermagazine, Cyclo Sprint, De Morgen en vele andere bladen en tijdschriften. De naam Gianni Motta siert zijn stalen ros. Inderdaad, Joost houdt wel wat van Italiaanse flair (en is net als alle zuiderse vaders gewillig slachtoffer in de handen van zijn twee dochters).

Peter Zantingh fietste vroeger in de zomervakanties heel Nederland door met zijn ouders en zusje. Tegenwoordig is hij webredacteur voor NRC en nrc.next en bovendien auteur van de roman 'Een uur en achttien minuten' (De Arbeiderspers). Daar zat ook een stuk over de Tour de France in, maar dat wilde de persklaarmaker eruit hebben.

Auteur van:

Voormalig hoofdredacteur van het Leuvense studentenweekblad Veto. Redt de Belgische formatie op informateurs.be. Schreef voorts bijdragen voor Grinta!, Wieler Revue, Procycling, Knack en Apache.be. Zag op zijn vijfde Indurain, Bugno, Caritoux en consorten voorbij zoeven. Miste sindsdien geen enkele klassieker of rit in een grote ronde. Grootste fan van Amets Txurruka.

Jan van Mersbergen publiceerde vijf romans, waaronder Morgen zijn we in Pamplona (2007), die vertaald is in het Duits, Frans en Engels. Zo begint het, zijn vijfde roman, verscheen in 2009. Zijn korte verhalen zijn gepubliceerd in Vrij Nederland, in literaire tijdschriften of voorgelezen bij VPRO-radio. Hij schrijft artikelen over literatuur, sport en muziek. Zijn nieuwe roman - Naar de overkant van de nacht - speelt tijdens de Vastelaovend en verschijnt op 11 november 2011. Hij is redacteur van De Revisor.

Marten Schuurman vult zijn zomerse dagen als ijscoman. Hij is zo bezeten van wielrennen dat hij tijdens de etappes van de tour de france een klein tv’tje op zijn ijsbakfiets heeft gemonteerd om niets te hoeven missen. Is geen professioneel schrijver, maar houdt er wel van om zijn gedachten en ideeën op papier te zetten. Grootste wielerprestatie: 1:06:15 op Alpe d’Huez. Grootste wielerdroom: Onder het uur fietsen op Alpe d’Huez.

Martijn Hendriks voelt zich een bevoorrecht persoon. Hij is de (wieler)redacteur van NOS Studio Sport, heeft al vier keer de Avondetappe op de televisie getoverd. In zijn vrije tijd legt hij grote afstanden af op zijn De Rosa, twitter hij zich een ongeluk (@hendriksmj) en geeft hij les op de School voor Journalistiek in Utrecht.

Rick van Leeuwen is een mooiweerfietser zonder racefiets die ooit met een gemiddelde van 33 km/uur – wind mee, stoplichten mee - naar zijn werk knalde. Dit voorjaar verscheen (bij uitgeverij Thomas Rap/De Bezige Bij) zijn debuutroman Misschien sliep je al. Een boek dat niets met wielrennen te maken heeft, maar waarin wel fietspassages voorkomen.

Auteur van:

Wibe Balt zag het leveren van een bijdrage aan Tourkoorts.nl als zijn hoogste levensdoel. Nu dat bereikt is, overweegt hij zijn onderwijscarrière nieuw leven in te blazen door een lesmethode op de markt te brengen waarin kinderen leren dat niet Eddy Merckx maar Melchior Mauri de grootste renner ooit was. Hij is al op blz. 7. Voor geïnteresseerden, op die bladzijde staat de volgende opdracht: ‘Teken eerst Eddy Merckx. Teken daarna Melchior Mauri. Wat valt je op?’ Wibe Balt zelf: ‘Dat is toch een wonderbaarlijk goeie opdracht. Honi soit qui mal-y pense!’

Niels Roelen werd als officier bij de landmacht uitgezonden naar Uruzgan. Na deze uitzending maakte hij zijn officiële schrijversdebuut met het boek Soldaat in Uruzgan. Blogt op en houdt nieuws bij op www.nielsroelen.nl Elke mogelijkheid die hij heeft benut hij om te fietsen, ernaar te kijken, erover te schrijven of over na te denken.

Harm Job studeerde ooit af aan een kunstacademie in het verre oosten van ons land, maar leeft al geruime tijd van de misdaad. Hij werkt als rechtbankverslaggever voor de regionale omroep. Inmiddels heeft hij een handtekening van Rob Harmeling en jaagt hij zijn droom na, het boek schrijven over de Twentse wielerwereld.

Is liefhebber van tegenwind, zij het op de fiets. Reed de toerversie van Luik-Bastenaken-Luik met een uit reserveonderdelen opgetrokken Casati. Werkt vanuit zijn Hausbüro in Berlijn als statistiekenvreter, stukjestikker en correspondent (voor wie het maar wil). Geniet van vierkante Russen die een kilometer voor de meet worden opgeslokt door een aanstormend peloton.

Is onvoorwaardelijk verliefd op fietsen en de koers. Rustebiel won ooit een etappewedstrijd in het Drentse Noordenveld en het Groningse Westerkwartier, maar tegenwoordig draagt hij nog maar zelden een rugnummer. Op plaatsnaambordjes sprinten doet hij echter met verve. Hij was redacteur bij Wieler Revue, maar schrijft nu freelance voor onder meer Fiets, FietsActief, de GPD-kranten en commerciële partijen. Zijn favoriete renner? Michele Bartoli!

Huub Bellemakers fietst nauwelijks, want koers kijken en vanuit de luie stoel over fietsen twitteren kost te veel tijd. Als hij ooit de Lotto wint richt hij een nieuwe ploeg op, naar Frans frikandelploeg-voorbeeld. Karsten Kroon mag dan tot z'n 42e kopman zijn. Geld verdient hij in de online communicatie, stukkies schrijft onder andere op www.dejaap.nl

Leo Aquina (1972) is geboren en getogen in Nijmegen en inmiddels alweer een half leven woonachtig in Amsterdam. Ratelde jarenlang zijn toetsenbord stuk als redacteur en hoofdredacteur van de Infostradasports Newsdesk. Tegenwoordig broodschrijver en sportverslaggever in dienst van zichzelf. Schrijft wat hij leuk vind en wat betaalt. Afgelopen jaar negende in de B-categorie bij het NK voor journalisten in Zundert. Grootste heldendaad op zijn Bianchi, de Marmotte in 2009.

André Schaminée is Brabander van geboorte, maar woonachtig in Amsterdam. In het dagelijks leven is hij consultant, oprichter van twee platenlabels en fanatiek wielrenner. Reed in 2010 Parijs-Roubaix, in 2011 't rondje IJsselmeer en hoopt in 2012 voor het eerst een col te beklimmen.

Robert van Willigenburg (1967) verhuisde in 2008 van Utrecht naar even voorbij de Weesperbrug omdat hij er vanaf de fiets een huis te koop zag staan. Lid van minstens twee wielerclubs (Gaul! en Ledig Erf). Hoewel een goed lid nooit verslapt, rijdt hij meestal alleen. Veelfietser zonder doel. Klimtalent van 92 kilo, veldrijder zonder intervalvermogen. Berijdt ’s winters een acht jaar oude Empella van Erwin Vervecken, die hij onlangs liet afspuiten door Lars Boom. Fotojournalist vanaf zijn geboorte, die humor in beeld prefereert boven cynisme. Fotografeert regelmatig voor maandblad Fiets, waar hij reportages maakt met Pieter van der Meer. Reed 3x Parijs Roubaix en wil volgend jaar weer. Wielerhoogtepunt: samen met Joop Zoetemelk op een kamertje in Huez een bergetappe kijken.

Juul van Loon (27) studeert Tekst en Communicatie in Tilburg. Bekostigt dat van zijn werk als sportjournalist voor De Gelderlander, editie Maasland. Is al vanaf zijn jeugd wielergek. Zelf fanatiek mountainbiker en dan met name het langeafstandswerk, de marathons. Schrijft over zijn belevenissen tijdens die wedstrijden maandelijks in Bikefreak-Magazine. Rijdt ook sporadisch een wegwedstrijdje. Hoogtepunt de gewonnen sprint-à-deux met Harry Ruiterkamp - een centimeter of drie - in de finale van het NK Journalisten 2009 (A-categorie). Is in de winter ook nog spelverdeler van Shock’82 Heren 1, volleybalteam in zijn geboortedorp Cuijk.

Maarten Boers is wielerliefhebber en uitgever bij Amstel Sportboeken.

Alex van der Hulst (33) is freelance journalist met een specialisatie in muziek. Bereikte in 2010 een voorlopig hoogtepunt met het boek We Do Music - 40 jaar Doornroosje. Is net als veel andere muziekliefhebbers een mislukt wielrenner. Veel verder dan twee jaar nieuwelingen bij RTC Groenewoud kwam het KNWU-lidmaatschap niet. Is toch stug blijven doorfietsen en sinds enkele jaren verliefd op de Ronde van Vlaanderen. Rijdt Trek en heeft zijn bolletjes-t-shirt van Gert-Jan Theunisse uit 1989 nog steeds niet weg durven doen.

Favoriete wielerboeken:

Frank van Dam (1960) fietst af en toe, en blogt daar dan weer over. Lijdt dus een zinloos bestaan. Is liever lui dan moe. Wetenschapper. Publiceert dus veel, maar wordt nauwelijks gelezen. Heeft daar vrede mee. Heeft een voorliefde voor Italiaanse renners die koersen in België winnen. Ongeneeslijk verslaafd aan Luik-Bastenaken-Luik.

Favouriete boeken:

Anne Spapens-Hamminga fietst slechts naar de supermarkt, maar doet dat wel dapper elke dag. Is sinds het zien van Johan van der Velde op een Franse televisie in een zweterige campingkantine verslaafd aan de koers. Zit van Omloop tot Lombardije aan de buis gekluisterd, de rest van het jaar zachtjes huilend in Het Zwarte Gat. Wil ooit de dijen van Fabian Cancellara nog eens interviewen.

Trad op zijn twaalfde toe tot de rangen der wielerfanaten. Verdiepte zich vooral in het de wielergeschiedenis, deed hierin een hoop nutteloze feitenkennis op en sloot zijn studie Journalistiek af met een scriptie over de Tour de France. Jan blogt dan ook onder het pseudoniem drs. Tour. Hij woont aan de rand van Groningen, een perfecte uitvalsbasis om het ommeland onveilig te maken op zijn Cube Peloton (uitgerust met een fietsbel).

Matthijs de Winter (32) droeg als baby een Raleigh-romper. Toch reist hij nu niet als wielrenner de wereld over, maar als reisjournalist voor REIZEN Magazine. Idolaat van Ronde van Vlaanderen (reed één keer de 270 km zelf, maar doet dat nooit meer). Woonde vier jaar in het Vlaamse kasseienland, rijdt nu weer rondjes over de Utrechtse Heuvelrug.

Klaas Bakker (24) was vroeger de Koning van de tussensprints tijdens de dagelijkse etappes naar de middelbare school. Deed ooit een poging tot een studie journalistiek, zit nu gevangen in een niemandsland dat hem vooralsnog niet verder brengt. Reed zich op zijn 18e in het bijzijn van toenmalig Defensieminister Henk Kamp het snot voor de ogen tijdens de fysieke keuring. Gerucht gaat al jaren dat niemand dat beter deed. Vindt Parijs - Roubaix de mooiste koers in het jaar.

Mislukt renner. Geslaagd toerfietser. Rijdt het liefst in de regen. De Dario Pieri van Het is Koers. Professioneel bandenplakker. Objectiviteit is me vreemd. Want liefde maakt blind. Moet elke koers zien. En doet dat dan ook. Ondanks die blindheid. Vriend van Mauro Gianetti en De Lens.

Jos van Nierop (1967) werd zo’n beetje geboren als verzamelaar. Dat begon natuurlijk met postzegels maar sinds een aantal jaar koppelt hij het aan een andere liefhebberij: het wielrennen. Racen op een fiets doet hij niet. Doe hem maar die fotokaart van Reinier Honig in Acqua & Sapone-shirt, de zes kauwgum(wieler)plaatjes van Milou Bubble Gum die hij nog mist of die sticker van Mars uit 1971 waarop een juichende Joop Zoetemelk. Is redacteur bij Profielen (blad en site van de Hogeschool Rotterdam) en schrijft freelance voor AD Rotterdams Dagblad. En waar die wielerkoorts begon? Voor de zwart-wit tv. 1977, Alpe d’ Huez. Hennie Kuiper.

Favoriete wielerboeken:

Frederik De Brant (24) studeert journalistiek aan de Universiteit Gent en is co-hoofdredacteur bij Extrasport.be. Werd als Belg en bijgevolg met een kassei in de maag geboren. Fietst steeds in de stijl van de tijdrijder, maar zelden met de snelheid van een tijdrijder. Verbeterde ooit wel het record van Iban Mayo op de Mont Ventoux maar kreeg z’n tijd niet geofficialiseerd. Is ridder in de orde van de Pédaleur de Charme en spreekt vloeiend 14 talen. Durft al eens te liegen in een bio.

Harry Koene is hematoloog in Nieuwegein. Zijn kennis heeft zijn presteren op de fiets nog niet erg verbeterd. Ooit won hij de Grote Prijs Het Bruine Paard. Treurigste moment: voetje aan de grond op de Eyserbosweg in 1996.

Mark de Bruijn (39) weet nog altijd niet of hij schrijver of wielrenner wil worden. Voelt de druk. Zocht het jarenlang in de tv-actualiteit, maar begrijpt nog steeds niet waarom mensen wereldomvattend leed belangrijker vinden dan wielrennen. Overwoog daarop te promoveren of er een boek aan te wijden. Het stichten van een jong gezin stak daar een stokje voor - om de wereld dát weer te besparen.

Sander Peters (36) is tekstschrijver. Maar eigenlijk wielrenner. Met (veel) haar op de benen. Vroeger idolaat van Bernard Hinault, later van Iban Mayo. Waarom weet niemand. Reed ooit, vijftien jaar jonger en evenveel kilo’s lichter, Alpencols op alsof het niets was. Nu blijft het bij de Oude Holleweg. En bij schrijven over de koers.

John den Braber is freelance journalist en tekstschrijver. Werkzaam voor onder meer Nieuwe Revu, Off The Record, Wieler Magazine, Zesdaagse BV en North Sea Jazz. Voormalig profwielrenner. Nederlands kampioen weg 1993 en deelnemer aan de Olympische Spelen van Barcelona (1992) en Sydney (2000).

Brabants-Zeeuws meisje. Ex-alpinist met hardnekkige passieve en actieve fietsgenen. Reed op haar eerste afspraakje met een snelle duatleet 80 km door het Limburgse Heuvelland. Uit respect trouwde hij haar 12 jaar later. Vond de beklimmingen van Alpe d’Huez en Stelvio ontspannen tochtjes vergeleken met de baring van Briek. Jammerde na 20 uur verloskamer de legendarische woorden “ik kan nooit meer fietsen!”. Zat in het vroege voorjaar alweer op het zadel en reed 10 maanden na zijn arrivée de Giro di Lombardia. Werd op Twitter ontdekt door de drummer van een Utrechtse cultband en kreeg zo haar eerste rol in de beste fietsclip ooit gefilmd. Schrijft en dicht op eigenwijze, houdt niet van half werk, is chronisch structopathisch. Noemde haar recent opgerichte adviesbureau Surplace Advies.

Ergert en verbaast zich onder het pseudoniem Zwoebe dagelijks op het zeer invloedrijke weblog onuitstaanbaar.nl aan/over dingen. Is bij tijd en wijle satirisch bezig op de website De Speld. Bezoekt nu.nl om op de hoogte te blijven van het dagelijkse nieuws. Soms ook niet digitaal actief, dan doet hij voor het Dagblad van het Noorden verslag van voetbalwedstrijden als CSVH - Middelstum. En koken, dat moet natuurlijk ook gebeuren. Vraagt zich nog dagelijks af waarom Wim Van Huffel nooit de Tour won.

Simon Hendriksen (@SRHendriksen) is twitteraar en amateur-Tourvolger. Bezig met een ingrijpende carrièreswitch waar op dit moment nog niet zoveel over kan worden gezegd.

Mariska Tjoelker (40) kreeg de liefde voor de koers met de paplepel ingegoten. Mooie zomerherinnering: 30 graden in de schaduw, televisie in de tuin, parasol erboven, haar vader in een klapstoel, zij ernaast, ook in een klapstoel, kijkend naar hoe de wapperende manen van Gert-Jan Theunisse de Alpe d’Huez bestormen. Is ieder jaar weer een week van slag als het laatste rondje over de Champs-Elysées gereden is. Fietst zelf ook en juicht in stilte als ze zo af en toe eens een vent voorbij weet te rijden. Heeft een paar jaar geleden van schrijven haar beroep gemaakt; nog geen seconde spijt van gehad.

Favoriete wielerboeken:

Hugo Vogel is juridisch broodschrijver bij een middelgrote gemeente. In zijn vrije tijd zoekt hij de tragiek in sport en muziek. Hij zou graag eens de Ronde van Langkawi verslaan.

Diederik van Zessen (24) is radiomaker bij Kink FM en freelance schrijvend journalist.

Coen Harleman (28) is freelance tekstschrijver in Amsterdam. Productiviteit omgekeerd evenredig met het aantal wielerwedstrijden op tv. Daarbij zelf onlangs afgestapt van zijn onhoudbare credo dat fietsen er slechts zijn om naar te kijken. Kocht sindsdien een tweedehands juweeltje en dankte God op de Holterberg voor dat extra kleine binnenblad.

Schrijver van wielerboeken. Ontmantelde de mythe van de Flandrien: die bestaat niet. Laatste boek Het feest van list en bedrog werd door sommige critici beschouwd als een 'magnum opus' en 'het beste wielerboek ooit'. Werkt momenteel aan een trilogie met een stad als onderwerp: Tombouctou, Iquitos en Uaxactún.

Hilde Kugel is 18 jaar oud en woont in Noordhorn. Dat ligt vlakbij Zuidhorn, waar Bauke Mollema opgroeide. Net als hij fietst zij vaak het stuk tussen Zuidhorn en Groningen, op weg naar school. Vult haar tijd doorgaans met lezen, sport (en wielrennen in het bijzonder) kijken, huiswerk maken/studeren, schrijven en twitteren. Daarom verzot op de Tour de France en andere grote rondes. Eerste wielerherinnering: Michael Boogerd die een etappe in de Tour wint.

Martijn Sargentini (1976). Amsterdammer. Vader van 2 kinderen. Bezocht met z’n schoonvader het WK in Plouay en schrijft sindsdien ieder jaar de datum van het WK als eerste in zijn nieuwe papieren agenda. Wil na Vlaanderen, Luik en de Goldrace nu ook San Remo gaan rijden. Klokt iedere twee weken z’n klimtijd op het Kopje van Bloemendaal bij de brievenbus die Tim Krabbé 25 jaar geleden al beschreef. Martijn Sargentini schrijft over de koers als supporter achter de hekken.

Peter Lenting is wielerliefhebber. Volgt de koers sinds zijn dertiende. Heeft journalistiek en communicatie gestudeerd in Tilburg, maar woont in Breda. Werkt als freelancer voor o.a. Telesport.nl en is eigenaar van een Koga Miyata. Hoopt in 2012 Limburgs Mooiste te rijden.

Sven Spoormakers (1977) was er ooit van overtuigd dat journalisten over hem zouden schrijven, maar schrijft in de plaats daarvan nu over wielrenners. Bekijkt wielrennen met kennersogen en daarom met argwaan en mededogen. Begon met veel goesting opnieuw met wielrennen, tot hij in het Belgische kampioenschap voor wielertoeristen tegen een boom smakte. Sindsdien vergaart het carbon monster in de garage enkel nog stof. Heeft twee zonen en een dochter die (voorlopig) niet wielrennen, en dat is (ook al voorlopig) een opluchting en een teleurstelling.

Sander Slager is redacteur bij Wieler Revue en wielrenner bij Cyclesport Groningen.

Joost-Jan Kool (34) uit Lexmond houdt van de koers. Zowel actief als passief. Passief, languit op de bank of springend voor diezelfde bank (afhankelijk van koersverloop) en actief door het rijden van criteriums. Dat laatste valt niet mee door gebrek aan voldoende tijd en vooral talent. Desondanks toch verzot op de foute muziek, de geur van massageolie en de sterke verhalen die de koers maken wat het is. Schrijven over wielrennen is overigens een prima alternatief. Grote droom is het winnen van ‘zijn’ Ronde van Lexmond. Is realistisch genoeg om te beseffen dat dromen vaak bedrog zijn.

José Been is bijna 33. Het haar zo geliefde peloton is daarmee bijna compleet jonger dan zij. Toch blijft wielrennen haar grote passie en werkt ze soms best hard aan het verwezenlijken van de droom om wielerjournalist te worden. En ze volgt alle, ja alle sport vanwege haar baan als commentator bij het Eurosport News. Blogt nuttige en minder nuttige zaken en tweet het allerlaatste wielernieuws 24/7 via @TourDeJose.