Laurens ten Dam legde tijdens de Tour de France uit wat Strava inhoudt en opende voor veel wielerliefhebbers, waaronder de Martosaurus, de ogen. Niet alleen onder toerfietsers is Strava populair, ook de profs zijn fan. Zo hebben Pim Ligthart, Niki Terpstra, Ellen van Dijk, Laurens ten Dam en nog veel meer bekende namen een account. Laatstgenoemde klokte zelfs het WK.

StravaWat is Strava dan? Je logt met een GPS-device je route en vervolgens kun je die op Strava uploaden. Je kunt een stuk van je route afbakenen als segment, waardoor de tijd van iedereen die daar overheen fietst in een aparte ranglijst wordt gestopt. De snelste is de King Of the Mountain (KOM), een top 10-notering levert een beker op. Zo zit elke regio vol met segmenten en is dat voor sappies als ik de ideale manier om anoniem voor de eer te strijden.

Wedstrijden rijden lijkt me leuk, maar het daarbij behorende verhoogde risico op vallen niet. Vallen doet pijn en ik ben een mietje, dus dat wil ik niet. Gelukkig hoorde ik een tijd geleden over Strava. “Ik kan de competitie aan met mensen uit de regio zonder gevaar te lopen”. Dat dacht ik destijds. Fout.

Bij elke vorm van competitie heb je vervalsing. Bij de profs heet dat doping, bij Strava kun je tot op zekere hoogte andere middelen toepassen. Zo ga je sneller in een groepje, achter een brommer of nog makkelijker: je zet je GPS gewoon aan in de auto en klokt net een paar km/u harder dan de tot dan snelste tijd (echt, deze mensen bestaan). O ja, en om het nog wat eerlijker te maken mogen profs ook mee doen.

Nu het echte gevaar. Veel segmenten lopen over dorpsweggetjes waar mensen of kinderen onverwachts van een erf af kunnen komen. Of net zo erg, over wegen waar stoplichten staan. Dat zijn geen plekken om met 40 gemiddeld overheen te raggen. Dat profs daar hard rijden is niet zo gek, voor hen wordt de weg afgezet en zij rijden onder begeleiding. Voor ons toerfietsers is dat wel gek maar velen maakt dat blijkbaar niet uit. In de VS verongelukte een jongen een paar jaar geleden om zijn KOM in een afdaling veilig te stellen, dat werd hem fataal. Zijn familie diende de eerste officiële aanklacht tegen Strava een paar maanden geleden in.

Er zijn al veel recreanten die hun gemiddelde snelheid boven verkeersveiligheid stellen door rood licht (en veel andere verkeersregels) te negeren, maar zoals je snapt draagt Strava er op deze manier niet aan bij de boel veiliger te maken. Gelukkig hebben ze hier iets op gevonden door in te bouwen dat je gevaarlijke segmenten kunt ‘flaggen’. Nadeel: dit kan pas als je het segment zelf hebt gereden.

Strava is prima om als logboek te gebruiken en om op beklimmingen (vandaar ook de naam King Of the Mountain) of ononderbroken vlakke wegen/rondjes de strijd aan te gaan. Bedenk bij jezelf goed wat belangrijker is, een KOM toevoegen aan je e-palmares of een ieders veiligheid.

En mocht je ermee beginnen: zet alle meldingen uit. Niets is vervelender om een mailtje te krijgen dat je KOM is afgepakt en je een flinke vloekpartij nog net kunt inslikken. Kun je weer op pad. Tenzij Laurens ten Dam ergens gekoerst heeft in een dorp bij jou in de buurt. Dan kun je het shaken.

Kees de Jong

Kees de Jong (1986) begon met het kijken naar wielrennen in de jaren dat Pantani, Ullrich en Armstrong vochten om de prijzen. Kreeg op twaalfjarige leeftijd een veel te grote Raleigh die uit de vuilnisbak was gevist. Heeft de polders van de Kop van Noord-Holland als achtertuin en weet derhalve niet hoe het voelt om wind mee te hebben. Vindt afzien het mooiste wat er bestaat. Is naast fietsliefhebber ook fan van muziek en schrijft daar ook over.