In de tweede helft van de jaren 70 is Gerrie Knetemann steeds een van de renners die meedingt om de eindzege in Parijs-Nice. Eenmaal – in 1978 – wint hij het eindklassement en meerdere (tijd)ritten staan ook op zijn naam. Maar na 1980 is het opeens afgelopen.

Aanleiding is een relletje tijdens de editie van 1980. Ploegen mopperen over de organisatie van de koers. De hotels en de maaltijden daar zijn slecht en het prijzengeld laat ook te wensen over, valt te lezen in Het Geheim van Raleigh. En dan is ook het weer nog eens bar en boos en maakt de jury een potje van een aantal rituitslagen. Een van de ritten wordt bovendien ‘ontsiert’ door een galopperende pony die het laatste peloton blokkeert. Knetemanns ploegmaat Jan Raas is boos en weet anderen uit dat peloton te bewegen om samen de weg te blokkeren zodat de commissarissen er niet door kunnen. Gevolg: Raas wordt door de jury uit de wedstrijd gezet.

Een jaar later verkiest de Raleigh-ploeg van Raas en Kneet Tirreno-Adriatico boven Parijs-Nice. Niet slechts ter voorbereiding op de klassiekers maar Knetemann wil maar wat graag ook deze rittenkoers op z’n minst eenmaal winnen. Daar doet hij in 1981, 1982 en 1983 flink z’n best voor maar het secondenspel valt steeds uit in zijn nadeel. 1981 lijkt een leerjaar. In de eerste rit mist hij de slag nadat hij tweede is geworden in de proloog, na Francesco Moser die ook eindwinnaar wordt.

In 1982 wint Knetemann zowel de proloog als de langere tijdrit. Maar de organisator strooide in de laatste rit met bonificatieseconden tijdens tussensprintjes. Die deden Knetemann de das om, ten gunste van eindwinnaar Giuseppe Saronni.  En: ‘Alle Italianen hebben Saronni geholpen’, aldus De Kneet in de krant.

Ook in 1983 maakt De Kneet kans op de eindzege als de laatste rit een tijdrit is. De Nederlander begint als derde in het klassement, na Saronni en Roberto Visentini. Laatstgenoemde blijkt de grootste concurrent, is weliswaar iets langzamer maar Knetemann kan zijn achterstand in het klassement net niet goedmaken. 4 seconden komt hij tekort.

Jos van Nierop

Jos van Nierop (1967) is gek op de koers sinds Hennie Kuiper won op Alpe d’Huez, 1977. Rijdt zelf af en toe op een Gazelle Champion Mondial uit 1978 (met de remkabels in een boogje boven het stuur). Kijkt op tv naar wielrennen, en leest en schrijft erover. En verzamelt (kopen, ruilen, krijgen) wielerplaatjes, wielerfotokaarten, wielerstickers en nog veel meer voor zijn verzameling.
Jos van Nierop