Bradley Wiggins - Credit Agricole 2004De Bradley Wiggins van 2004 rijdt nauwelijks op de weg. Dat jaar staan de Olympische Spelen (in Athene) op het programma en daar wil Wiggins schitteren in de discipline waarin hij het jaar daarvoor wereldkampioen werd: de achtervolging. Zo’n beetje alles moet daar voor wijken.

Dat de Brit geen Giro rijdt, zoals hij in 2003 wel doet, is geen verrassing. Wiggins is in de Italiaanse ronde van 2003 een naamloze renner met een 65-ste plaats als beste dagnotering. In de negentiende rit wordt hij uit de wedstrijd gehaald. Reden: hij haalt de tijdslimiet niet. Op de weg wint hij dat jaar wel een rit in de Tour de l’Avenir.

De focus van 2004 op de baan heeft resultaat: Wiggins klopt Aussie Brad McGee en is Olympisch kampioen. In 2005 volgt er weer een naamloze Giro d’Italia en het jaar daarop is hij een onopvallende verschijning in de Tour; hij komt in Parijs aan als 124-ste. Zijn veertiende plaats in de proloog, is de opmaat voor een nieuw doel: in 2007 de proloog winnen. Dat lukt niet, Wiggins wordt ‘slechts’ vierde. Ondertussen blijft hij de baan er ‘gewoon’ bij doen.

Tot 2009 dan, als hij een contract tekent bij Garmin en besluit om het baanwielrennen even een paar jaar links te laten liggen.’All I have to win now is London 2012 – that is all that is left for me on the track’, vertelt Wiggins eind 2008 op Cyclingnews.com. ‘So now I want to do something on the road. All that is really missing is a yellow jersey, like from a prologue win at the Tour.’
Wiggins denkt met de Garmin-renners kans te maken op winst in de ploegentijdrit in zowel de Giro als de Tour. ‘It will be amazing to think one of us could be taking yellow from that,’ aldus de Brit die droomt van ritwinst in de Tour. ‘And to even think of riding into Paris with Christian in yellow is such an amazing thing to be part of,’ droomt hij verder over zijn kopman Christian Vandervelde die de Tour van 2008 als vijfde afsloot.

Over zijn eigen klassementsambities droomt Wiggins niet. Of wellicht nog niet, of hij spreekt het niet uit…

Jos van Nierop

Jos van Nierop (1967) is gek op de koers sinds Hennie Kuiper won op Alpe d’Huez, 1977. Rijdt zelf af en toe op een Gazelle Champion Mondial uit 1978 (met de remkabels in een boogje boven het stuur). Kijkt op tv naar wielrennen, en leest en schrijft erover. En verzamelt (kopen, ruilen, krijgen) wielerplaatjes, wielerfotokaarten, wielerstickers en nog veel meer voor zijn verzameling.
Jos van Nierop

Latest posts by Jos van Nierop (see all)