Het gaat goed met het Zeeuwse wielrennen, in 1974. Cees Bal is de sterkste in de Ronde van Vlaanderen, Cees Priem wordt Nederlands kampioen bij de profs en z’n maatje Jan Raas heeft zijn profdebuut nog even uitgesteld en zorgt voor de nationale titel bij de amateurs. Net als Toine van de Bunder is hij in het amateurpeloton een van de veelwinnaars, zeker nu Wim de Waal bij de profs van TI Raleigh is gaan rijden.

Niks te klagen dus, voor de Zeeuwen? Nou, daar denkt Chris de Jonge uit Bruinisse toch wat anders over. In het plaatselijke Café-Restaurant Storm drinkt hij aan de toog z’n pilsje en praat wat met de uitbaatster van de horecazaak. Het jaar ervoor was De Jonge nog ploegleider bij Kavero, een verhuurder en verkoper van bungalows uit Renesse. Maar de sponsor stopte ermee en de ploeg viel uiteen. Het zelfde gebeurde met in 1974, dé Zeeuwse amateurploeg van begin jaren zeventig.

Café Storm

Hoe moet dat nou verder? De ploegleider zonder ploeg sombert, uitbaatster Theodora Maria van Hooff-Christiaens schenkt hem nog een biertje in en luistert. Het sponsoren is haar niet vreemd; voor de jaarlijkse viswedstrijd stelt ze niets minder dan een heuse auto ter beschikking. Daarbij rekent ze er op dat de sportvissers hun biertje en balletje gehakt in Café Storm bestellen.

Mevrouw Van Hooff is niet zomaar een café-eigenaar. Zeventien jaar eerder was ze nog ‘gewoon’ huisvrouw maar haar man werd ziek en raakte invalide. Ze moest de kost gaan verdienen en fietste vanuit woonplaats Vlaardingen dagelijks naar Rotterdam om er schoonmaakwerk te doen. Er is werk genoeg en dus neemt Van Hooff na een tijdje personeel in dienst, Schoonmaakbedrijf De Zon is geboren. Van het een komt het ander en in 1974 is de vroegere schoonmaakster een vermogende vrouw die ook eigenaar is van zowel Café Storm als wegrestaurant De Grevelingen.

In ‘Storm’ neemt Chris de Jonge nog een pilsje. Even later heeft hij beet, blijkt als mevrouw Theodora tot een besluit komt. ‘Als er dan in heel Zeeland niemand meer is die iets voor de renners overheeft, dan zal ik het wel doen. Wij mogen in Zeeland met die fietserij toch niet achterop komen. Daarom heb ik die ploeg gered.’

‘Café-Rest. STORM, Bruinisse’ prijkt er niet lang daarna op de shirts van de nieuwe wielerploeg. De ploegfoto laat, uiteraard in het midden, een trotse mevrouw Van Hooff zien. Achter haar twee mannen met stropdas, ploegleider Chris de Jonge en mecanicien Wim Evertse. En naast haar een jongetje. Heeft De Jonge, net als ploegleider Kees Pellenaars ooit deed, zijn zoon meegenomen?

Erg lang bestaat de ploeg niet. In 1975 sponsort Van Hooff nog Gaby Minneboo, wereldkampioen bij de amateurstayers maar begin 1976 houdt ze het voor gezien als wielersponsor.

Bron: tijdschrift Wielersport 1974

Jos van Nierop

Jos van Nierop (1967) is gek op de koers sinds Hennie Kuiper won op Alpe d’Huez, 1977. Rijdt zelf af en toe op een Gazelle Champion Mondial uit 1978 (met de remkabels in een boogje boven het stuur). Kijkt op tv naar wielrennen, en leest en schrijft erover. En verzamelt (kopen, ruilen, krijgen) wielerplaatjes, wielerfotokaarten, wielerstickers en nog veel meer voor zijn verzameling.
Jos van Nierop

Latest posts by Jos van Nierop (see all)