Zand in de raketmotor: Unibet Rose Rockets’ Tourdroom uitgesteld

Even terug naar het begin.
Toen Bas Tietema, Josse Wester en Devin van de Wiel in 2019 begonnen met Tour de Tietema , dacht niemand in de buitenwereld aan een eigen wielerploeg. Het motto klopte wel meteen: samen zetten we de wielerwereld op z’n kop. Wheelies. Pizza. Challenges en de bijbehorende gekkigheid. Een frisse, brutale kijk op het Tourcircus. Dat werd gelijk beloond met een Sponsorring en met 100.000-en kijkers per filmpje.

Maar het bleef niet bij lol alleen. Na een bizar Vlaanderen-avontuur (in 50 dagen van nooit fietsen naar de Ronde in 2020), The Ride, de Giro-challenge en de Ronde van Hank werd rap duidelijk: dit was wel meer dan entertainment. Uit de docu over het team blijkt dat Bas in 2020 al droomde van een wielerteam op WorldTour niveau. Je moet vroeg beginnen met dromen.

Maar de eerste schermutselingen volgden. Een korte juridische strijd met (voormalig) sponsor Bingoal, toen Unibet eind 2022 besloot in te stappen. Die zoektocht naar een hoofdsponsor was ook geen 1-2-3-tje. Toch leek, eenmaal officieel een team, de weg enkel nog omhoog te lopen. (de documentaire is het kijken waard!)

Only way is up

De eerste zege. De eerste wildcards. Steeds een stap verder. Het ging hard. Verrassend hard. 
Begin 2025 klonk het nog smalend vanaf de zijlijn: “Unibet? Die kunnen toch niet mee? Die hebben het team er niet voor” Even later reed Kubis top tien in de Omloop. Hij werd een van de revelaties van het afgelopen seizoen. En ook in 2026 is hij gelijk goed gestart met een podiumplek.

Tel daar het instorten van Arkéa-Samsic bij op, de fusie van Lotto en Intermarché en de eigen resultaten, en de conclusie leek logisch: Unibet Rose Rockets naar de Tour in 2026. De komst van Dylan Groenewegen, Elmar Reinders, Wout Poels en Victor Lafay onderstreepte dat gevoel. Dat Groenewegen gelijk zijn eerste koers wint in Valencia, zet dat gevoel extra kracht bij.

Maar als zoveel in het leven: niet alles gaat in een rechte lijn. 
Er zit ineens wat zand in de raketmotor. Tenminste, als je ervan uit zou gaan dat alles lineair omhoog gaat.

De beslissing van de ASO zorgde voor rumoer. Op sociale media werd gesproken van waanzin en achterkamertjespolitiek. Bewijzen zijn er niet. Oordelen evenmin. Feit is: de Tour blijft voor nu een droom.

Opstaan en doorgaan

Dat doet pijn. Voor Groenewegen, die in de introvideo voor het seizoen 2026 al hardop droomde van de Tour. Voor Poels ook, die weet dat de jaren tellen. Tegelijk kan juist hij de sleutel zijn. De nestor die de groep bij elkaar houdt. Die rust brengt. Die vooruit kijkt. Een sterk seizoen kan alsnog een directe uitnodiging opleveren. Poels liet vorig jaar in Turkije zien wat mogelijk is. Doet hij dat opnieuw, dan ligt de deur op een kier.

Giro-kansen

Direct na het bekendmaken van de Tour- en Vuelta-wildcards ging het geruchtencircuit los. De Giro zou wél eens kunnen. De Giro organisatie ruikt haar kans. Want zij hebben nog een wildcard te vergeven en kunnen zo in hun onderlinge strijd met de machtige A.S.O. weer een keer ‘winnen’. Maar wat heet winnen: de Giro lijkt uitgetekend voor Groenewegen. Zeven etappes die mogelijk kunnen eindigen in een sprint. En met relatief weinig concurrentie en een versterkte sprinttrein is dit dé kans om heel veel punten te verzamelen. Of zelfs meer: want etappe 1 winnen betekent ook een roze trui en heel erg veel UCI punten. Dat laatste is het allerbelangrijkste, want hoe meer punten, hoe minder discussie over wildcards en politiek.

Maar daar komt weer een ander addertje. Want als de Rockets worden uitgenodigd voor de Giro, dan zullen ze keuzes moeten maken. Iets wat een team als Astana vorig jaar perfect deed. Die stonden op degraderen, maar hadden een perfecte strategie uitgedokterd. Hun focus toen? De Ronde van Turkije, vlak voor de Giro. Wie won die Tour? Juist ja, Woutje Poels. Zijn teamgenoten regen de etappe overwinningen aan elkaar. Poels won ook de bergtrui.

Het was meer de Tour of Astana dan de Tour of Turkey. Wie daar ook goed reden? Juist ja, de Rockets. Maar nu kiezen om all-in te gaan op Turkije voor de punten, betekent zo maar weer kansen opofferen in de Giro. Poels was dominant in Turkije, maar kon in de Giro uiteindelijk zijn stempel niet drukken. Hij reed nergens top 10. Hij reed eigenlijk nergens meer vooraan. Of het moet de 12e plek zijn in de Trofeo Tessile & Moda.

Voor een Pro-Conti team is bovenstaande overigens pure luxe. Voor een team als Unibet Rose Rockets zijn dit de keuzes die de droom kunnen waarmaken. Of niet. De selectie is diep, ervaring en talent lopen door elkaar. Het voorjaar vult zich ondertussen met uitnodigingen: Omloop, Kuurne-Brussel-Kuurne, de Ronde, de Amstel en Waalse Pijl.

Vrij van grote rampspoed

Opvallend: de ploeg bleef grotendeels gespaard van zware crashes. Ja, het ongeval van Hartthijs de Vries bij de start van de ploeg was een flinke knauw. En ja, Davide Bomboi brak in 2024 z’n hand. Ook Lander Loockx lag in de lappenmand. Hij brak in 2025 zijn sleutelbeen in Noorwegen en viel later opnieuw in training.  Maar structurele tegenslag bleef uit. Gelukkig maar, want je gunt niemand lange blessures of een ernstige val.

In de docu komt ook wel de groeipijn van een jong team naar voren. Hugo Haak die aangeeft niet op z’n plek te zitten. De spagaat waar Bas als teameigenaar en renner zich in bevindt. Maar dat is groeipijn. Geen tegenslag.

Eind 2025 volgde nog een klein tikje: het ontslag van Giovanni Carboni na onregelmatigheden in zijn biologisch paspoort uit zijn tijd bij Italiaanse ploegen. De ploeg handelde snel en resoluut. Transparantie was de rode lijn. Tot nu toe lossen ze dat goed op.

En dat zal nodig zijn.
Want dit wordt geen eenvoudig seizoen. De Rockets zijn geen underdog meer. Ze worden bekeken. Gewogen. Soms zelfs als favoriet bestempeld. Met een vol voorjaar en de druk van puntenjacht breekt een nieuwe fase aan. Een fase waar ze zich goed op hebben voorbereid en waar ze ook hun selectie op hebben aangepast.

Alleen de Tour?
Die moet nog even wachten. Eén jaar maar.