INEOS Grenadiers en Mehdi Kordi uit elkaar: broeien de spanningen al in februari?

Geen persbericht. Wel een vertrek. Op zaterdag 21 februari 2026 meldde wielerjournalist Daniel Benson dat INEOS Grenadiers en hun Head of Performance Support and Innovation, Mehdi Kordi, uit elkaar zijn gegaan. Volgens bronnen verliet Kordi de ploeg vorige week, al stond zijn naam op dat moment nog gewoon op de teamwebsite. Het is een vertrek uit de technische staf in recente tijd, en het roept een vraag op: wat gebeurt er achter de schermen bij de ploeg die ooit de standaard zette in het profpeloton?

Van de baan naar de weg

Kordi kwam begin 2025 aan boord als onderdeel van een ambitieuze herstructurering onder leiding van Performance Director Scott Drawer. Zijn achtergrond lag in de baansprint: hij leidde het Nederlandse baanprogramma naar succes op de Olympische Spelen in Parijs. Bij INEOS was zijn opdracht helder, zij het breed. Hij moest de lead-out voor sprinter Caleb Ewan verfijnen, de tijdritposities van renners als Joshua Tarling optimaliseren en neuromusculaire inzichten uit de baanwereld vertalen naar de weg.

Het was een experiment dat innovatie en wegkoers dichter bij elkaar moest brengen. Achttien maanden later is dat experiment voorbij.

Een project zonder fundament

Een cruciale pijler onder Kordi’s werk viel al vroeg weg. Ewan, de Australische sprinter rond wie een deel van het performance-plan was opgebouwd, stopte onverwacht halverwege het seizoen 2025. Daarmee verdween een concreet projectanker. Wat restte was een rol die steeds lastiger te rechtvaardigen viel binnen een ploeg die tegelijkertijd in een andere richting bewoog.

Want terwijl Kordi aan innovatie werkte, greep INEOS steeds nadrukkelijker terug naar vertrouwde gezichten. Sir Dave Brailsford keerde terug in een meer hands-on leiderschapsrol. Geraint Thomas, de Tourwinnaar van 2018, werd aangesteld als Head of Racing. Oud-renners Elia Viviani en Daryl Impey kwamen erbij als ploegleiders. De boodschap was duidelijk: de ploeg zocht houvast in haar eigen verleden.

Die twee bewegingen, vooruit en achteruit tegelijk, verdragen elkaar slecht. Het vertrek van Kordi suggereert dat de ‘heritage reset’ het pleit heeft gewonnen ten koste van het innovatiemodel.

Het bredere patroon

Kordi is niet de eerste die vertrekt, en waarschijnlijk niet de laatste. De afgelopen twee jaar verloor INEOS een reeks sleutelfiguren:

• Dan Bigham, aerodynamica-expert, vertrok naar Red Bull–BORA–hansgrohe.
• Ploegleiders Zak Dempster en Oli Cookson volgden diezelfde weg.
• Tom Pidcock, een van de grootste talenten op de ploeg, verbrak zijn contract voortijdig en rijdt nu voor Q36.5.

Pidcock was openhartig over zijn vertrek. “I signed my contract with different people who run the team now and that did create some difficulties,” zei hij. Hij sprak over de “baggage” van zijn INEOS-jaren.

Cijfers die knellen

De onrust achter de schermen weerspiegelt zich in de resultaten. In 2023 boekte de ploeg 38 overwinningen en stond Thomas nog op het Giro-podium. In 2024 daalde het winstotal naar 14, een historisch dieptepunt. 2025 bracht licht herstel met 28 zeges, maar in geen van de drie grote rondes stond er een INEOS-renner op het podium. Voor het tweede jaar op rij.

De UCI-teamranking vertelt hetzelfde verhaal: van vierde in 2023, naar zevende in 2024, naar achtste in 2025. Begin 2026 bewegen de Grenadiers zich ergens tussen plek zeven en tien. Voor een ploeg met het budget en de ambities van INEOS is dat een positie die afwijkt van de eerdere successen.

Twee identiteiten, één ploeg

INEOS lijkt gevangen tussen twee versies van zichzelf. Aan de ene kant het innovatielab dat ooit ‘marginal gains’ uitvond en de wielersport technologisch opschudde. Aan de andere kant de nostalgische terugkeer naar de Sky-cultuur van het vorige decennium, met Brailsford en Thomas als boegbeelden.

Ben Swift, renner bij de ploeg, klonk optimistisch over die laatste richting. “I think we’ve made a good start, building that momentum and getting back to our place where we used to be,” zei hij over het seizoen onder Thomas’ leiding.

Maar momentum opbouwen vergt stabiliteit. En stabiliteit is precies wat INEOS mist. Elke stafwissel, elke koerswijziging in de organisatie betekent een renner als Carlos Rodríguez of Tarling die zich opnieuw moet aanpassen aan een nieuwe werkwijze, een nieuw aanspreekpunt, een nieuwe filosofie.

Wat als Ewan niet was gestopt? Was Kordi dan de architect van een sprintrevolutie geweest in plaats van een voetnoot in een roerig hoofdstuk? Niemand die het met zekerheid kan zeggen. Wat wel vaststaat: de Tour de France begint over vier maanden, de stoelen schuiven nog, en de ploeg die ooit de toekomst organiseerde, moet opnieuw leren omgaan met onzekerheid.