Alles over Strade Bianche 2026: minder stroken, dezelfde klim naar de finish

Stof hangt als een sluier boven de Toscaanse heuvels wanneer het peloton voor de laatste keer richting Siena draait. Ergens in die wolk van kalk en ambitie zit de renner die straks als eerste de Via Santa Caterina in duikt, de 16% hellingsgraad op, met de Piazza del Campo als enig eindpunt. Het is het beeld dat Strade Bianche elk jaar opnieuw oplevert, en dat zaterdag 7 maart 2026 zijn twintigste versie krijgt.

De koers die ooit begon als curiositeit op de Italiaanse kalender, een wedstrijd over witte gravelwegen die geen enkel ander WorldTour-evenement durfde te kopiëren, is inmiddels uitgegroeid tot wat kenners het ‘zesde monument’ noemen. Europa’s zuidelijkste Noordelijke klassieker, die het ruwe van een soort Vlaamse hellingen combineert met het theatrale van een Toscaans decor. Typisch Italië dus. En die dit jaar een ingreep in het parcours ondergaat.

Vernieuwd Parcours

Organisator RCS Sport heeft het parcours voor 2026 ingekort. De mannen rijden 201 kilometer over veertien gravelstroken (64,1 km totaal), de vrouwen 131 kilometer over elf stroken (circa 33 km). In vergelijking met voorgaande edities verdwijnen twee sectoren volledig: La Piana (6,4 km) en Serravalle (9,3 km). De openingsstrook Vidritta wordt gehalveerd van 4,4 naar 2,4 kilometer.

De officiële verklaring spreekt van een ‘compacter’ parcours. De ondertoon is duidelijker: na jaren waarin de koers al vroeg uit elkaar werd getrokken door één dominante kracht, wil de organisatie de spanning terugduwen naar de finale. Minder slijtageslag in de eerste helft, meer explosie in de laatste zeventig kilometer.

Wat overeind blijft, zijn de scherprechters. Lucignano d’Asso (11,9 km), het langste gravelstuk, fungeert als eerste selectiemoment. Monte Sante Marie (11,5 km, pieken tot 18%) blijft een van de belangrijke momenten in de koers. Daar wordt meestal de eerste schifting gemaakt of worden ambities gebroken, met nog zo’n zeventig kilometer te gaan. Daarna volgt het beslissende circuit dat in 2024 werd geïntroduceerd: twee passages over Colle Pinzuto (2,4 km, max 15%) en Le Tolfe (1,1 km, max 18%), de laatste gravelstrook van de dag. De mannenkoers telt 3.500 hoogtemeters. Minder gravel betekent hier geenszins minder leed.

Wie durft vóór Siena?

Gaan we weer de grote Pogacar show zien bij de mannen? En wie pakt dit jaar de eer en glorie bij de vrouwen? Vorig jaar zagen we een heel sterke Pauline Ferrand-Prévot maar juist ook een dominante Vollering.

Mannen

De twintigste editie wordt gedomineerd door één vraag: kan iemand Tadej Pogačar stoppen? De Sloveense wereldkampioen, kopman van UAE Team Emirates-XRG, jaagt op een recordbrekende vierde zege na triomfen in 2022, 2024 en 2025. Vorig jaar won hij ondanks een zware valpartij eerder in koers, een detail dat zijn concurrenten weinig hoop biedt. Pogačar maakt in Toscane zijn seizoensdebuut, geflankeerd door ploeggenoot Isaac del Toro, de Mexicaanse kampioen die onlangs de UAE Tour won en als schaduwkopman fungeert.

De voornaamste uitdager is Tom Pidcock (Pinarello Q36.5), winnaar in 2023 en tweede in 2025. De Brit opende 2026 met één overwinning — de vijfde etappe van de Vuelta a Andalucía — en arriveert niet per se in vorm, maar heeft wel wat recht te zetten na een wat rommelig openingsweekend, waarin hij de kou niet de baas was.. Pidcocks manier van winnen is het tegenovergestelde van Pogačar: waar de Sloveen de koers van ver openbreekt, wacht Pidcock vaak op een later moment en vertrouwt  hijop zijn explosiviteit in de laatste kilometers. Vorig jaar leek hij op weg naar winst, maar bleek Pogi ondanks een val en een bezoek aan de bosjes te sterk.

Wout van Aert (Team Visma | Lease a Bike), de Vlaamse winnaar van 2020, keert terug na twee gemiste edities. Of zijn enorme dieselmotor nog kan concurreren met de springveren van Pogačar en Pidcock wordt de grote onbekende. Ploegmaat Matteo Jorgenson biedt het team een tweede optie op dit terrein.

Oh en als we het toch over topfavorieten hebben – met stip binnengekomen in alle voorspellingen – Paul Seixas (Decathlon CMA CGM), winnaar van de Faun Ardèche Classic en een rijzende ster op eigenlijk alle terrein. Plus wat te denken van een oude vossenstreek van Julian Alaphilippe (Tudor Pro Cycling), winnaar in 2019, die in Siena de vonk van weleer zoekt.

Helaas is er één grote afwezige: Mathieu van der Poel (Alpecin-Premier Tech), die dit jaar een trainingsstage verkiest boven de witte stroken van Toscane.

Is er dan nog een ‘dark horse’ van wie we wat zouden kunnen verwachten? Vorig jaar was Ben Healy heel sterk, met een vierde plek. Hij opent ook zijn klassiekervoorjaar in Strade. Kan hij een treedje hoger richting podium?

Nummer 5 Pello Bilbao laat ook al wel goede dingen zien, maar het is de vraag of hij z’n huzarenstukje van vorig jaar kan herhalen. Het is mogelijk zijn laatste editie want zijn contract loopt af einde jaar en hij is tenslotte al 36.

Vrouwen

Bij de vrouwen ontvouwt zich een prachtige strijd die het wielrennen al meerdere seizoenen in zijn greep houdt. Demi Vollering (FDJ-SUEZ), titelverdedigster en winnares in 2023, liet in de Omloop geen twijfel bestaan over haar vorm. Ze heeft het vermogen om solo weg te rijden zodra de percentages in de dubbele cijfers kruipen. Gaat ze haar teller op drie overwinningen zetten?

Tegenover haar staat Lotte Kopecky (SD Worx-Protime), tweevoudig winnares (2022, 2024) en een kei in positionering. De Belgische koos bewust voor een zwaar klassieker programma in 2026, na een 2025 dat enigzins getekend werd door blessures. Ploeggenote Anna van der Breggen, winnares in 2018, finishte vorig jaar als tweede en bewijst dat haar comeback meer is dan nostalgie.

Pauline Ferrand-Prévot (Visma | Lease a Bike Women), derde in 2025, richt zich dit seizoen nadrukkelijker op de weg. De Franse alleskunner combineert techniek op onverharde stroken met een punch die op Le Tolfe dodelijk kan zijn. Vorig jaar viel ze, maar werd ze door haar power en inhoud toch ‘derde’. Na een dominante Tour de France Femmes is het nu uitkijken naar har performance in Toscane.

Wie we ook altijd opschrijven? Kasia Niewiadoma-Phinney (Canyon-SRAM), winnares van de Tour de France Femmes 2024 en ook gravel wereldkampioene. Zij blijft altijd een kandidate voor het podium en met een sterke Omloop liet ze zien al vroeg in vorm te zijn.

Als we nog eentje erin mogen gooien: Magdaleine Vallieres? De verrassende wereldkampioene kan in ieder geval een zware koers aan. Maar is dit zwaar genoeg? En wat te denken van Lucinda Brand? Dit is allemaal kort punchy werk, perfect voor crossers. En na haar monsterseizoen in het veld liggen er wellicht kansen.

Ook Kim Le Court zou mee kunnen doen. Na haar overwinning in L-B-L in 2025 is de ban echt gebroken en kan ze nu ook op de lijstjes voor deze koers. Vorig jaar werd ze 14e.

De officiele fan guide vind je hier: Fanguide Strade Bianche2026

Startlijsten en teams vind je op de site van Strade Bianche

Palmares: tien jaar Strade Bianche

Mannen (2016–2025)

Jaar	Winnaar	Ploeg
2025	Tadej Pogačar (SLO)	UAE Team Emirates-XRG
2024	Tadej Pogačar (SLO)	UAE Team Emirates
2023	Tom Pidcock (GBR)	INEOS Grenadiers
2022	Tadej Pogačar (SLO)	UAE Team Emirates
2021	Mathieu van der Poel (NED)	Alpecin-Fenix
2020	Wout van Aert (BEL)	Jumbo-Visma
2019	Julian Alaphilippe (FRA)	Deceuninck-Quick-Step
2018	Tiesj Benoot (BEL)	Lotto Soudal
2017	Michał Kwiatkowski (POL)	Team Sky
2016	Fabian Cancellara (SUI)	Trek-Segafredo

Vrouwen (2016–2025)

Jaar	Winnares	Ploeg
2025	Demi Vollering (NED)	FDJ-SUEZ
2024	Lotte Kopecky (BEL)	SD Worx-Protime
2023	Demi Vollering (NED)	SD Worx
2022	Lotte Kopecky (BEL)	SD Worx
2021	Chantal van den Broek-Blaak (NED)	Team SD Worx
2020	Annemiek van Vleuten (NED)	Mitchelton-Scott
2019	Annemiek van Vleuten (NED)	Mitchelton-Scott
2018	Anna van der Breggen (NED)	Boels Dolmans
2017	Elisa Longo Borghini (ITA)	Wiggle High5
2016	Elizabeth Armitstead (GBR)	Boels Dolmans

Het patroon dat uit de erelijst oprijst, is helder: Strade Bianche wordt gedomineerd door tijdperken. Cancellara als afsluiter van een era, Van Aert en Van der Poel als eenmalige kampioenen in elkaars schaduw, Pogačar als de man die de koers naar zich toe trok en niet meer losliet. Bij de vrouwen spiegelt het beeld: Van Vleuten, Kopecky, Vollering, steeds een nieuwe heerschappij.

Wat de verkorte editie van 2026 zal opleveren, weet niemand. Minder sterrato verschuift het accent van uitputtingsoorlog naar timing, van wie het langst kan doorgaan naar wie het laatst durft te wachten. De gravelstroken blijven genadeloos genoeg om illusies te breken. En de Via Santa Caterina, die laatste pijl naar de Piazza del Campo, kent geen genade, ongeacht hoeveel kilometer je eerder wel of niet over wit grind hebt gereden.

Zaterdag kijkt Siena opnieuw toe. De rest is aan het stof.

Starttijden en TV

De mannen starten hun Strade Bianche om 11:40 uur en de race finisht naar verwachting rond 16:45 uur.

De vrouwen starten hun Strade Bianche om 10:15 en de race finisht naar verwachting om 14:00 uur.

Dat wordt dus al vroeg voor de TV zitten! Helaas wordt de mannen variant vanaf 14:15 pas uitgezonden op Sporza, Eurosport en HBO Max

De dames zijn vanaf 11:45 op Eurosport en HBO max en vanaf 12:00 op VRT 1 (Sporza) en vanaf 12:50 op VRT/Canvas (Sporza)