Persoonlijke records breken en toch niet winnen: Adam Yates en het dilemma van de moderne wielrenner

Wanneer Adam Yates terugblikt op een seizoen dat op papier alles had moeten opleveren, is het toch even wennen. Niet het aantal overwinningen en aansprekende resultaten dat hij had gehoopt. De 33-jarige klimmer van UAE Team Emirates-XRG, in 2023 nog derde in de Tour de France, formuleerde het zelf met een directheid die weinig ruimte laat voor interpretatie. “Ik brak vorig jaar links en rechts records, maar won nog steeds niet.” zei Yates over zijn 2025 in een interview met Cyclingnews

Het is een paradox die steeds vaker opduikt in het moderne wielrennen: renners presteren beter dan ooit op papier, maar ze staan individueel nog met lege handen.

Het collectieve niveau van het peloton stijgt zo snel, gevoed door jongere generaties met betere trainingsmethoden en bredere selecties bij ploegen, dat persoonlijke records niet resulteren in betere uitslagen. Yates is een van de bewijzen. Gezegd moet worden: hij rijdt ook veel in dienst van Pogačar en andere teamgenoten.

Geen podium

De cijfers van 2025 vertellen het verhaal bondig. In de Giro d’Italia, waar Yates op een podiumplaats mikte, finishte hij buiten de top 10 in het algemeen klassement. Het was een seizoen dat hij zelf zonder omwegen beoordeelde: hij presteerde niet.

De oorzaak lag volgens Yates niet in een gebrek aan vermogen, maar in teveel doen. “Vorig jaar heb ik te veel gedaan. Ik werd een beetje te enthousiast, raakte te gemotiveerd en bracht mezelf in een lastige positie”, zei hij. “Ik begon het seizoen vrij goed, maar vanaf dat moment presteerde ik niet echt meer. Ik voelde me moe en een beetje uitgeput, en zo heb ik het eerste deel van het seizoen doorgebracht.”

Te veel gekoerst, te veel getraind, te weinig hersteld.  Tegen de tijd dat zijn lichaam weer bijkwam, waren de wedstrijden die ertoe deden al voorbij. “Ik kwam er aan het einde van het seizoen door, maar dan is het een beetje te laat en zijn de races al voorbij.” gaf hij toe. Hebben we dit niet eerder gehoord bij een andere renner van UAE Team Emirates?

UAE probleempje?

Binnen UAE Team Emirates-XRG wordt het dilemma van Yates extra uitvergroot. De ploeg beschikt over een dichtheid aan talent die in het huidige wielrennen zijn weerga nauwelijks kent. Tadej Pogačar domineert als kopman, Isaac Del Toro groeide in 2025 uit tot tweede in diezelfde Giro, en achter hen staan alweer renners klaar om de volgende stap te zetten.

Yates kent zijn plek in dat geheel, en hij omschrijft die. “Toen ik bij het team kwam, werd mij gevraagd of ik geïnteresseerd was om Tadej’s laatste man in de bergen te worden. Ik zei meteen ja,“ zei hij. ”Hij is de beste ter wereld, misschien wel de beste ooit. Het is gewoon een eer om voor zo iemand te mogen werken en samen te winnen.”

Het verklaart waarom de ploeg zo vaak wint, want als er eentje niet goed is, hebben ze altijd een back-up. Zie Del Toro en Pogi in Strade. Die diepte verdeelt de druk, maar beperkt tegelijkertijd de momenten waarop een renner als Yates zelf de kaart mag trekken. Zelfs wanneer hij vrij is om voor eigen kansen te gaan, moet alles wel bij elkaar komen op het juiste moment, in een veld dat steeds minder vergiffenis kent.

Correctie in 2026

Het besef dat volume zonder timing niets oplevert, heeft geleid tot een andere aanpak voor 2026. Yates begon het seizoen vroeg, met de Tour Down Under en de Cadel Evans Race in Australië, gevolgd door een verdediging van zijn titel in de Tour of Oman. De resultaten waren bescheiden, zevende op een etappe Down Under, negentiende in de Cadel Evans Race, maar dat is onderdeel van het plan.

Na het Midden-Oostenblok wil Yates bewust gas terugnemen om fris aan de start te verschijnen van zowel de Giro d’Italia als de Tour de France. “I need to use my head a bit more,” zei hij. Minder is meer, althans dat is de theorie.

Dat UAE Team Emirates-XRG na zijn resultaten in 2025 het vertrouwen in Yates behoudt, blijkt uit zijn contractverlenging tot en met 2028. De ploeg investeert langdurig in zowel de jeugd, met namen als Pablo Torres en Jan Christen tot 2030 vastgelegd, als in de ervaring die Yates meebrengt in de bergen. Nieuw is wel dat hij dit jaar niet samen koerst met zijn tweelingbroer Simon, die abrupt de fiets aan de wilgen hing.

Sneller dan ooit, maar niet snel genoeg

De situatie van Yates illustreert een breder verschijnsel. Drieëndertig is in het wielrennen allang geen leeftijd meer waarop een lijf per definitie aftakelt. De wattages bewijzen dat. Maar in een peloton waarin de bodem collectief omhoog schuift, waarin twintigers met dezelfde of betere cijfers aan de start verschijnen, worden de marges onzichtbaar klein. Of we dit jaar Yates als veelwinnaar gaan zien? Denk het niet, maar who knows. Het blijft tenslotte koers.