Alaphilippe kiest Montréal als laatste WK: ‘Daarna geniet ik van de nieuwe Franse talenten’

Het nieuws over het laatste wk van Alaphilippe is niet van vandaag. In januari liet Julian Alaphilippe al weten tijdens de Super Moscato Show op RMC Sport dat hij in Montréal  nog één keer gaat strijden voor de regenboogtrui. De tweevoudig wereldkampioen, inmiddels 33 jaar oud en bezig aan zijn tweede seizoen bij Tudor Pro Cycling, spreekt rustig maar ondubbelzinnig: het WK wielrennen in Montréal wordt zijn laatste.

“Winnen en mikken op belangrijke successen is wat me motiveert en me elke dag doet trainen,” zei hij bij RMC Sport. “Dit jaar is het WK in Montréal, dat wordt zeker mijn laatste wereldkampioenschap. In 2027, in Sallanches, zal het parcours te zwaar voor me zijn. Dat wordt een WK voor pure klimmers.”

De man die in 2020 in Imola en in 2021 in Leuven de regenboogtrui veroverde, trekt zelf de grens op basis van zijn fysieke mogelijkheden op specifieke parcoursen.

Québec als bewijs

De keuze voor Montréal is geen gok. Op 12 september 2025 won Alaphilippe de Grand Prix Cycliste de Québec, zijn eerste WorldTour-zege sinds zijn overstap naar Tudor. Hij reed weg uit een kopgroep en versloeg Alberto Bettiol (XDS Astana Team) en Pavel Sivakov (UAE Team Emirates-XRG) op de slotklim. Tadej Pogačar finishte als 29ste.

Alaphilippes kwaliteiten als een echte puncheur op een heuvelig, explosief parcours volstonden toen tegen de absolute top. Zoals het er nu naar uitziet biedt Montréal precies dat profiel. Het jaar erop, in thuisland Frankrijk, in Sallanches, in de Haute-Savoie, gaat dat echt andere koek zijn. Daar wordt het een absoluut klimmers-WK, met lange beklimmingen, het terrein van klimgeiten. Alaphilippe weet dat.

“Die overwinning in Québec had ik lang gezocht,” zei hij tijdens het Tudor-trainingskamp. “When you still have this fire in you, that’s a good sign.”

Focus in het seizoen

Zijn programma voor 2026 weerspiegelt dezelfde logica: scherpe keuzes, geen verspilling. Alaphilippe slaat de Vlaamse kasseiklassiekers over en richt zijn pijlen op de Ardennenklassiekers en de Tour de France. De Tudor-mediadag bevestigde een route via Strade Bianche, Tirreno–Adriatico en Milaan-Sanremo naar het Ardennenblok: Amstel Gold Race, La Flèche Wallonne en Luik-Bastenaken-Luik. De Tour volgt in juli, Montréal in september.

Met de komst van Stefan Küng en Luca Mozzato naar Tudor krijgt Alaphilippe bovendien de ruimte om zich exclusief op die doelen te concentreren. Het is even de vraag wat het uitvallen van ‘King Küng’ voor invloed heeft op het programma van JuJU. Mede-eigenaar Fabian Cancellara benadrukte dat Alaphilippe’s waarde voor de ploeg verder reikt dan alleen uitslagen: zijn ervaring en mentaliteit zijn onmisbaar voor de jongere renners in het team.

Alaphilippes contract loopt tot en met 2027, maar hij heeft niet bevestigd of dat ook zijn laatste seizoen als prof wordt. “Ik heb elk seizoen altijd benaderd alsof het mijn laatste was,” zei hij bij Tuttobiciweb. Gouden quote.

De bomen en de lucht

In datzelfde RMC-interview, waarin ook Paul Magnier (Soudal-QuickStep) en Romain Grégoire (Groupama-FDJ) aanschoven, sprak Alaphilippe over zijn zorgen over de focus op data bij de nieuwe generatie.

“Soms praat ik met jonge renners en ze dromen niet meer van winnen,” zei hij. “Ze zijn blij omdat ze een goed resultaat hadden op een vijfminutentest, omdat ze goede cijfers hebben. Als je niet naar de bomen om je heen kijkt, naar de lucht, dan verlies je het plezier van het wielrenner zijn. Dat is een beetje triest.”

Het is de filosofie die zijn hele loopbaan heeft gekenmerkt: altijd koersen op instinct. In een peloton dat door Pogačar en Van Der Poel wordt gedomineerd, renners die data en talent combineren, staat die houding onder druk. Maar Alaphilippe houdt vol. “Als je koerst met een precies en goed bestudeerd tactisch plan, is het mogelijk om hem te verslaan,” zei hij.

Van vaandeldrager naar toeschouwer?

Jarenlang was Alaphilippe dé man die de Franse wielerhoop moest dragen. Bij het WK 2025 in Kigali deelde hij die rol al met Paul Seixas (Decathlon AG2R La Mondiale), winnaar van de Tour de l’Avenir 2025 en het meest besproken Franse talent voor de komende jaren. Met Magnier en Grégoire erbij wordt de lichting steeds breder.

Alaphilippe ziet dat. Zijn opmerking over “genieten van de nieuwe talenten” is geen afscheidsrede, maar een vaststelling: de druk verschuift, de weg raakt voller met Franse schimmen die hem ooit bewonderden en nu naast hem rijden.

In Montréal, op een parcours dat zijn benen nog aankunnen en zijn instinct nog beloont, rijdt hij één laatste keer om de regenboogtrui. Het vuur brandt nog. Maar de man die altijd aanviel, heeft ook geleerd om te kiezen wanneer hij dat doet.