De jarige Bernhard Kohl en de Tour van 2008: het podium dat nooit heeft bestaan

Van een gemiddeld Tourpeloton van een kleine tweehonderd renners treedt meer dan negentig procent vroeg of laat toe tot het rijk der vergeten renners. Slechts de winnaar, enkele van zijn directe belagers en een paar tenoren die de Franse ronde kleur gaven, slagen erin om naast hun successen, premies en een eventuele leiderstrui ook een permanente plaats te bemachtigen in het collectief geheugen. Menigeen raakt, ondanks een dagsucces of zelfs het winnen van een van de nevenklassementen, vroeg of laat alsnog in de vergetelheid. Meestal onterecht, maar het menselijk brein kan nu eenmaal niet alles onthouden. In sommige gevallen is het juist terecht dat een renner, ondanks een opmerkelijke prestatie, een aantal jaren later geheel vergeten is. Bernhard Kohl is er een treffend voorbeeld van. ‘Oh ja, die!’ zal een enkele lezer nu wellicht denken, waarna de beelden uit de Tour van 2008 als vanzelf worden bevrijd uit een zorgvuldig opgeborgen kistje in de diepste krochten van het geheugen. Vooruit, laten we de Oostenrijker even kortstondig oprakelen. Hij neemt immers een prominente plaats in het koersverloop van de ronde van dat jaar in. Na drie weken fietsen door Frankrijk staat Kohl in Parijs niet alleen naast winnaar Carlos Sastre en runner-up Cadel Evans als nummer drie op het erepodium, hij draagt bovendien de bolletjestrui van het bergklassement. Het zijn prestaties waar niemand vooraf rekening mee had gehouden. Kohl kan voor de Tourstart in Brest weliswaar een derde plaats in het Criterium du Dauphiné van 2006 overleggen, evenals de Oostenrijkse nationale titel, een jaar later had hij echter een vrij anoniem debuut gemaakt in ‘La Grande Boucle’. Namens Team Gerolsteiner was hij slechts als 31ste geëindigd.

Door: HetisKoers!
4 jan '26

Ook in aanloop naar de Tour van 2008 duidt niets erop dat Kohl hoge ogen kan gaan gooien. Laat staan dat hij een podiumkandidaat is of aanspraak zou kunnen maken op de kroon die de bergkoning toekomt. Hij wordt in de eerste seizoenshelft achtereenvolgens 39^ste in Parijs-Nice, 56^ste in de Ronde van het Baskenland, 21^ste in de Ronde van Romandië en het Criterium du Dauphiné rijdt hij niets eens uit. Dat Kohl de eerste serieuze bergproef van de Tour dat jaar, met aankomst op Hautacam, als vierde voltooit is voor menigeen dan ook een complete verrassing. Met terugwerkende kracht kan nu gerust de vraag ‘waar zaten we eigenlijk naar te kijken op die veertiende juli in 2008?’ worden gesteld. De renners die op de Franse nationale feestdag de dienst uitmaken op de Pyreneeëncol, op steenworp afstand van bedevaartsoord Lourdes, luisteren naar de namen Leonardo Piepoli en Juan José Cobo. Mocht er nog geen alarmbel gaan rinkelen, hier nog twee hints. Het duo rijdt voor Saunier Duval en in dat team zit op dat moment ook ene Riccardo Riccò, die zelf als zesde bovenkomt op Hautacam. Het zijn renners die ’s nachts op hun donkere hotelkamers nog net geen licht geven door de hoeveelheid verboden middelen die in hun bloedbaan circuleert, maar veel scheelt het niet. Al worden alleen Piepoli en Riccò later uit de etappe uitslag geschrapt. Cobo, in 2011 de beste in de Vuelta, een zege die hem uiteindelijk wel zal worden afgenomen, staat ondanks dat hij allerminst van onbesproken gedrag is, voor eeuwig als ritwinnaar op Hautacam in de geschiedenisboeken. Terug naar Kohl, die zelf ook uit de uitslag van die tiende Touretappe van 2008 zal worden geschrapt. Net als uit de gehele ronde. Met zijn vierde plek nabij Lourdes stijgt de Oostenrijker aanvankelijk naar diezelfde positie in het algemene rangschikking en tevens in het bergklassement. Zes dagen later is Kohl de enige die latere Tourwinnaar Sastre op weg naar Prato Nevoso kan bijbenen. Sterker, in feite is het precies andersom en heeft de Spanjaard de grootst mogelijke moeite om te volgen. Kohl neemt de bolletjestrui over van ploeggenoot Sebastian Lang – ook al zo’n opmerkelijk sterk rijdende verrassing in de Tour van 2008 – en klimt naar de tweede plaats achter Fränk Schleck, die het geel overneemt van Evans. Het is dat Sastre op L’Alpe d’Huez de macht grijpt, waardoor Kohl weer naar de derde stek zakt, maar hij laat zich ook in de tijdrit op de voorlaatste dag niet meer van het podium duwen. De bolletjestrui heeft de Oostenrijker dan al dusdanig stevig om de schouders dat die voor Sastre buiten bereik blijft.

Zijn opmerkelijk sterke optreden in Frankrijk maakt Kohl niet alleen een graag geziene gast in de vele na-Tourcriteriums, hij wordt door meerdere ploegen net zo fel begeerd als een fles ijskoud water op een tropische dag. De Oostenrijker zet zijn handtekening onder een dik contract bij Silence-Lotto, waar hij met Evans een ijzersterke tandem zal vormen om de Belgische sponsoren in de nabije toekomst aan de gele trui te helpen. Zo ver komt het niet. Op 13 oktober 2008, op een dag na precies drie maanden na Kohls puike prestatie op Hautacam, komt er een reusachtige aap uit de mouw. De Franse krant L’Équipe publiceert een artikel waarin staat dat de renner van Team Gerolsteiner is betrapt op het gebruik van Cera, een EPO-variant. Hij is niet de enige. Eerder zijn ook Piepoli, Riccò en Kohls ploeggenoot Stefan Schumacher al tegen de dopinglamp gelopen. Ontkennen heeft dan ook geen enkele zin. Amper een etmaal na het verschijnen van de bewuste editie van L’Équipe legt Kohl voor de microfoon van de Oostenrijkse publieke omroep ORF een volledige bekentenis af. Met betraande ogen vertelt de renner dat hij de druk om naar verboden middelen te grijpen niet had kunnen weerstaan. Hij was naar eigen zeggen zwak geweest en vreesde geen contractverlenging te krijgen als hij geen sterke Tour reed. Onmiddellijk gaat er een dikke streep door al zijn zo fraai lijkende klasseringen in Frankrijk. Weg podiumplek. Dag bolletjestrui. Kohl wordt voor twee jaar geschorst, dus ook zijn net getekende contract bij Silence-Lotto belandt direct in de prullenbak. Enkele maanden later maakt de Oostenrijker bekend het wielrennen voorgoed vaarwel te zeggen. De enige keer dat zijn naam nog opduikt is wanneer hij als kroongetuige wordt opgevoerd in de zaak rond Stefan Matschiner, de manager die ook een cruciale rol speelde in de dopingaffaire waar meerdere renners uit de Rabobank-ploeg bij betrokken waren. Daarna verdwijnt hij in de anonimiteit, die al snel vergetelheid zal worden. Terecht. Het opmerkelijke Touroptreden van Bernhard Kohl heeft in feite namelijk nooit plaats gevonden.