De jarige John Degenkolb en Parijs-Roubaix 2015: de dag dat zijn droom uitkwam

Na de vele dopingschandalen aan het begin van het nieuwe decennium, raakte het Duitse wielrennen in een diep dal. De Duitse kijkers raakten minder geïnteresseerd in de sport en in 2011 werd zelfs besloten om de Tour de France niet meer live uit te zenden op televisie. In de jaren daarna krabbelde het Duitse wielrennen langzaam weer op. De nieuwe generatie, onder leiding van Marcel Kittel, Tony Martin en John Degenkolb, behaalde aansprekende resultaten en gaf de Duitse fans weer vertrouwen in een schone sport.

Een van de nieuwe vaandeldragers was dus John Degenkolb. De Duitse renner ging in 2012 rijden voor de Nederlandse ploeg Argos-Shimano en behaalde in dat jaar meteen een aantal goede resultaten. Hij wist een groot aantal ritten te winnen, waaronder maar liefst vijf etappes in de Vuelta. In de jaren daarna bleef hij etappes winnen en behaalde hij ook zijn eerste resultaten in de voorjaarsklassiekers. In 2014 wist hij Gent-Wevelgem te winnen en behaalde hij een tweede plaats in Parijs-Roubaix. De Duitser gaf aan dat het een droom was om deze koers ooit te winnen. Met een podiumplek op zak zou hij in 2015 extra gemotiveerd aan de start staan.

De voorjaarscampagne van 2015 begon meteen goed voor Degenkolb. Met zijn overwinning in Milaan-San Remo wist hij voor het eerst een monument te winnen. In de Ronde van Vlaanderen behaalde hij een zevende plaats, waarmee hij liet zien in goede vorm te verkeren. Door zijn prestaties in het voorjaar stond hij bij Parijs-Roubaix als een van de favorieten aan de start. Dat hij zou winnen, was vooraf echter nog allerminst een uitgemaakte zaak, want met onder anderen Alexander Kristoff, Niki Terpstra en Sep Vanmarcke stonden er veel toppers aan de start.

Zoals vaak in Parijs-Roubaix barstte de koers los in aanloop naar het Bos van Wallers. De ploegen BMC en Lotto-Soudal namen de leiding in het peloton. Ook Etixx-Quick-Step liet zijn gezicht zien. Onder leiding van Niki Terpstra trok de Belgische ploeg hard door en zorgde voor een schifting. Onder anderen Alexander Kristoff en Greg Van Avermaet misten hierbij de slag, maar konden op 58 kilometer van de finish weer terugkeren in de groep.

Op dat moment was er nog een kopgroep van acht renners vooruit en het leek een kwestie van tijd voordat deze ingerekend zou worden. Op 23 kilometer van de finish was dit het geval, mede door een versnelling van Vanmarcke. De Belg plaatste een aanval en kreeg gezelschap van Terpstra, Degenkolb, Peter Sagan en Lars Boom. Lang kon hij echter niet genieten van de voorsprong, want door een lekke band moest Vanmarcke de voorste groep laten gaan. Op dat moment kreeg die voorste groep wel gezelschap van Borut Bozic en Jürgen Roelandts.

De strijd was echter nog lang niet gestreden. Op 13 kilometer van de finish werden de koplopers weer ingerekend en was er niemand meer vooruit. Even later wisten Van Avermaet en Yves Lampaert een voorsprong te pakken. Op dat moment moest het gebeuren voor John Degenkolb. Samen met ploeggenoot Bert De Backer sprong hij weg en ging hij in achtervolging richting de koplopers.

De Backer moest al snel afhaken, maar het lukte Degenkolb wel om bij de koplopers te geraken. Samen reden ze richting het Velodrome, maar Lampaert leek weinig animo te hebben om samen met de Duitser richting de finish te gaan. Hij deed geen kopwerk meer, waardoor even later zijn ploeggenoot Zdeněk Štybar kon aanhaken. Doordat de kopgroep bleef treuzelen, wist even later het trio Lars Boom, Jens Keukeleire en Martin Elmiger aan te sluiten.

Uiteindelijk reed dit zevental het Velodrome op, waarbij Lampaert op kop lag. Al snel bleek echter dat John Degenkolb de sterkste was en de Duitser ging als eerste over de finish. Na zijn tweede plek van het jaar ervoor wist Degenkolb zijn droomkoers te winnen en pakte hij, na zijn overwinning in Milaan-San Remo, zijn tweede monument.

(kijk hieronder de race terug. Tekst gaat verder onder video)

Na zijn prachtige voorjaar van 2015 raakte de carrière van John Degenkolb in een dip. Door een zwaar ongeluk in januari 2016 moest hij lang revalideren en had hij moeite om zijn oude niveau weer te vinden. In de Tour de France van 2018 wist hij een etappe te winnen, wat hij zelf markeerde als zijn definitieve terugkeer.

In 2026 staat John Degenkolb aan de start van zijn zestiende profseizoen. Hoewel zijn beste jaren achter hem lijken te liggen, is de Duitser zeker nog van waarde voor zijn ploeg Picnic-PostNL. Met de voorjaarsklassiekers in aantocht zal hij ongetwijfeld nog eens terugdenken aan die dag in april 2015. De dag dat Degenkolb met de winst in Parijs-Roubaix zijn grootste droom zag uitkomen.