Giro 2026, rit 15: Lidl-Trek zoekt naar excuses voor falende vlucht

De sprinttreinen komen te laat. In de aanloop naar Milaan houdt een kopgroep van vier stand op een etappe die zoals iedereen had verwacht zou uitdraaien op een sprint. Fredrik Dversnes en zijn drie Italiaanse kompanen beslissen anders en de eerstgenoemde komt als winnaar over de streep. In de mixed zone na rit 15 van de Giro d’Italia wijzen Tim Torn Teutenberg en Max Walscheid van Lidl-Trek, ploeggenoten van sprinter Jonathan Milan, openlijk naar de motoren en koerswagens als oorzaak van de gemiste kans.

Mijn mening? Als je kijkt naar de achtervolging, dan begon die vrij slapjes. Telkens één renner, meestal van Unibet, soms eentje van Lidl-Trek die de boel bijeen moest houden. Het was in etappe 14 zeker voor de mannen van de Rockets afzien. Zij moesten hun topsprinter binnen tijd binnen krijgen. Geen rustig ritje in de bus, maar zwoegen. Ze kwamen als laatsten (!) over de streep. Dat is niet uit luxe.

Speelt dat mee? Absoluut. Daarom zagen we Lukas Kubis, die als een van die laatsten finishte, al meedraaien op een moment dat hij eigenlijk zijn krachten moest sparen voor later. Ook Soudal stak maar een mannetje bij en ook Lidl-Trek liet wat dat betreft pas in de laatste kilometers zijn ware intenties zien. Andere sprintersploegen deden niks. Geen NSN, geen Decathlon. De frustatie van Lidl-Trek is te begrijpen, maar dat lijkt eerder een frustratie dat ze gewoon de kracht niet hadden. En dat vier musketiers een keer geluk hadden.

“Dit leek meer op een grap”

Teutenberg stak zijn frustratie niet onder stoelen of banken bij Eurosport. “Iedereen die een beetje verstand van wielrennen heeft, weet dat deze finale meer op een grap leek,” zei de Duitser. “Ik weet niet wat het doel van de organisatie was, maar vandaag hebben ze vooral laten zien hoeveel invloed auto’s en moto’s op een koers kunnen hebben. Het was echt een zooitje.”

Walscheid vulde het verwijt aan met cijfers van zijn eigen boordcomputer. “Dit was een etappe waar we naar uitkeken en, sorry, maar de moto’s hebben die van ons afgepakt,” zei hij. “Ik weet wat ik kan. Ik weet wat de anderen hebben gereden en ik zie de cijfers op mijn scherm. Ik ken mijn limieten op een vlakke tijdrit. Wanneer ik in de laatste kilometers constant pieken boven de 500 watt zie, is het simpelweg niet mogelijk om nog harder te gaan.” Walscheid voegde toe dat de snelheid volgens hem de hele dag niet onder de 50 km/u was gezakt. “We hebben van begin tot eind voluit gereden. Alle sprintploegen hebben hun mannen opgebrand: de Rockets gaven alles, Quick-Step ook, wij ook. En ik denk dat we goede renners zijn.”

Ook andere renners uit het peloton na de finish over de nabijheid van voertuigen bij de kopgroep, die de vier vluchters windvoordeel zou hebben bezorgd op een dag zonder beschutting in het parcours.

De reactie uit de vlucht

Dversnes, de 29-jarige Noor die Uno-X Mobility hun eerste ritzege in de Giro en hun tweede in een grote ronde bezorgde, reageerde droog op de beschuldigingen. “Er zaten vier heel sterke motoren in de vlucht,” zei hij na afloop, verwijzend naar de benen van zijn medevluchters. Dversnes wees erop dat motorpacing een bekend fenomeen in de wielersport is. “De renners die daarover klagen, weten dat ook. Alleen nu het niet in hun voordeel uitpakte, zullen ze er natuurlijk over klagen.”

De ritwinnaar prees de samenwerking in de kopgroep, met name de steun van de renners van Bardiani en Polti VisitMalta. Vijf kilometer voor de streep wist hij dat de zege binnen bereik lag.

Het zal nog lang onrustig blijven, maar voorlopig is het weer zo’n etappe voor de geschiedenisboeken. Helaas voor de Nederlandse fans geen herhaling van 2017, toen Jos van Emden de zege greep en Tom Dumoulin de roze trui mocht hebben en houden!