Alles over Milano-Sanremo 2026: parcours, favorieten, weer, TV-tijden

Grijs en koud, maar hoogstwaarschijnlijk droog. Dat is het beeld waarmee de Ligurische kust zaterdag 21 maart de renners van de 117e Milano-Sanremo en de 2e versie van de vorig jaar opnieuw opgestarte Milano-Sanremo Donne moet ontvangen. De mannen krijgen circa 298,2 kilometer voorgeschoteld vanuit Pavia, de vrouwen 156 kilometer vanuit Genua, en beide koersen eindigen op dezelfde Via Roma in Sanremo. Wat daar tussenin gebeurt, is al dagen onderwerp van debat. Helemaal sinds de trainingsexplosie van ‘Matje’ in Tirreno, is het vuurtje alleen maar meer aangewakkerd.

Bij de mannen draait die discussie rond dezelfde twee namen als vorig jaar: Mathieu van der Poel en Tadej Pogačar. Bij de vrouwen zijn de scenario’s wat talrijker, in ieder geval vooraf, met minstens vier rensters die een geloofwaardig winnend script kunnen schrijven. Het is de opmaat tot een prachtige zaterdag koers.

Parcours: negen kilometer langer

De mannenkoers is door een lus ten noorden van Certosa en nieuw asfalt via Sannazzaro de’ Burgondi en Casei Gerola zo’n negen kilometer langer dan in 2025. Na Voghera en Tortona sluit het peloton aan op de bekende route richting de Ligurische kust. Het totale hoogteverschil bedraagt 2.388 meter, verdeeld over de Passo del Turchino (5,6 km aan 2,9%), de drie Capi langs de kust, de Cipressa (5,6 km aan 4,1%) en de Poggio di Sanremo (3,7 km aan 3,7%, met een stuk van 8% nabij de top). Maar uiteraard draait alles om die laatste twee: de Cipress en de Poggio.

De vrouwenkoers deelt de finale met de mannen, maar begint pas in Genua. De compactere afstand maakt de koers niet eenvoudiger: de Capi, de Cipressa en de Poggio zitten er ook in, en met 156 kilometer is er genoeg ruimte om de benen leeg te rijden.

Mannen: het titanenduel

Je moet echt onder een steen gelegen hebben als je niet weet wie er de favorieten zijn bij de mannen voor La Primavera. Toch zetten we het even op een rijtje.

Mathieu van der Poel (Alpecin-Deceuninck), 31 jaar, is titelverdediger en won ook in 2023. Hij zal een derde zege in dit monument maar wat graag binnenhalen. Zijn strategie lijkt helder: de extreme afstand uitzitten, uit de problemen blijven, op de Cipressa en de Poggio de sprinters laten kraken en in een elitegroep op Via Roma de snelste zijn. Twee ritzeges in Tirreno-Adriatico bevestigen dat zijn vorm er mag zijn. En die sprinters die huilen nog steeds van de enorme inspanning in etappe 7 van de Tirreno.

Tadej Pogačar (UAE Team Emirates-XRG), 27 jaar, eindigde in zijn laatste vier deelnames vijfde, vierde, derde en opnieuw derde. Voor Pogačar is het recept ongeveer hetzelfde als VDP: de koers harder maken dan ze van nature is, en (vermoedelijk) al op de Cipressa versnellen. Van der Poel zei het zelf in aanloop naar de koers: “Als ik één procent minder ben, is Tadej weg op de Cipressa. Het is slechts een kwestie van tijd voor hij die koers wint.” Dat kan natuurlijk ook tactiek zijn van de Nederlander. Maar het laat zien hoe de verhoudingen zijn.

De derde man op papier is Filippo Ganna (Ineos Grenadiers), tweevoudig runner-up die de Poggio net goed genoeg overleeft om op Via Roma iedereen kapot te rijden met zijn vermogen. In een scenario waarin Pogačar en Van der Poel elkaar neutraliseren, is Ganna de lachende derde. Alhoewel vorig jaar (en ook nu in Tirreno) bleek dat VDP sterk genoeg is om een power move van Ganna te counteren. En met twee overwinningen al in de tas, zal bij een move van Ganna altijd Pogacar willen/moeten reageren.

Jasper Philipsen (Alpecin-Deceuninck), winnaar in 2024, functioneert als perfecte verzekering voor zijn ploeg: als de Poggio niemand definitief lost, heeft Alpecin de snelste man voor de sprint. Daartegenover staat Isaac Del Toro (UAE Team Emirates-XRG), vers van zijn eindzege in Tirreno-Adriatico, die tegelijk luxeknecht én potentiële aanvaller is. “Ik heb deze week zo vaak op het wiel van Van der Poel gezeten, ik hoop dat me dat helpt zaterdag,” zei Del Toro. Als we de berichtgeving mogen geloven is er maar één man die echt op een ander z’n wiel zat en dat was Van Der Poel bij Del Toro. Maar kniesoor die daarom maalt.

Zijn er dan echt geen andere kandidaten? Uiteraard loeren Wout van Aert (Visma | Lease a Bike), winnaar in 2020 en op zoek naar zijn beste Monumentenvorm, Tom Pidcock (Ineos Grenadiers), gevaarlijk op de technische afdaling van de Poggio, en ook een vermogenssprinter als Jonathan Milan (Lidl-Trek), op een kansje. Maar met een UAE Team Emirates selectie die naast Pogacar en Del Toro bestaat uit Florian Vermeersch, Brandon McNulty en de ijzersterke Jan Christen zal Milan hopen dat hij er op de Poggio nog aan hangt.

Van de top 10 van vorig jaar zien we geen Michael Matthews en Olav Kooij, die beiden langer uit de running zijn.

Vrouwen: meerdere opties

Ok, dan over naar de vrouwenkoers. Die ziet er op papier een stuk interessanter uit. Al was het alleen maar omdat de scenario’s vooraf wat diverser zijn dan enkel Pogi vs VDP bij de mannen. Dat is wel vaker zo in de vrouwenkoers, dat maakt het ook leuk!

Team SD Worx-Protime bezit de sterkste dubbele troefkaart. Lotte Kopecky, wereldkampioene, kan de koers openen op de Cipressa of Poggio. Lorena Wiebes kan beide, en kan enorm hard finishen op Via Roma. Die combinatie zet de concurrentie redelijk in een hoek. Want met Wiebes naar de meet rijden is bijna automatisch strijden voor plek twee.

Elisa Longo Borghini (UAE Team ADQ) is op Italiaans terrein zelden ver van de finale. Marianne Vos (Visma | Lease a Bike) blijft in technische finales koersintelligentie verzilveren. Elisa Balsamo (Lidl-Trek), voormalig wereldkampioene, past in het sprintscenario, terwijl Puck Pieterse (Fenix-Deceuninck) juist de renster is die het sprintscenario kan saboteren. De startlijst is nog niet definitief, maar de contouren zijn duidelijk: deze koers is nog bezig haar eigen patronen te vormen, en dat maakt elke editie onvoorspelbaar.

Vorig jaar was het een enorm sterke Wiebes die met ‘gemak’ de zege binnenhaalde:

Weer en historie als tactische lagen

De weersmodellen zijn in een week verschoven van “apocalyptisch” naar beheersbaar. Na nachtelijke regen op vrijdag lijken de wegen zaterdag droog te blijven, met temperaturen tussen 8°C en 12°C. Koud voor maart. Een staartwind van zo’n 20 km/u op delen van de Cipressa kan aanvallers helpen, maar op de eerste kilometer van de Poggio draait de wind mogelijk tegen.

Historisch gezien heeft Sanremo zich de laatste jaren steeds verder verwijderd van de klassieke massasprint. De laatste pure massasprint werd gewonnen door Arnaud Démare in 2016. De recente erelijst, van Jasper Stuyven (2021) via Matej Mohorič (2022) en Van der Poel (2023, 2025) tot Philipsen (2024), toont een koers die verschuift naar een stevig slotoffensief en een kleinere groep die samen in Sanremo bepaalt wie er wint. De editie van 2024 was nog de meest ‘sprinterseditie’ van de afgelopen jaren. Toen Philipsen het met Michael Matthews (en Pogacar) uitvocht. Daarachter zat ook Mads Pedersen, geen trage man. Het groepje bestond toen uit 12 man.

En toch: Erik Zabel was in 2000–2001 de laatste renner die twee opeenvolgende edities won. Van der Poel probeert zaterdag hetzelfde, Pogačar probeert het hem te beletten.

Jaar	Mannenwinnaar	Vrouwenwinnaar
2025	Mathieu van der Poel	Lorena Wiebes
2024	Tadej Pogačar	Niet verreden
2023	Mathieu van der Poel	Niet verreden
2022	Matej Mohorič	Niet verreden
2021	Jasper Stuyven	Niet verreden
2020	Wout van Aert	Niet verreden
2019	Julian Alaphilippe	Niet verreden
2018	Vincenzo Nibali	Niet verreden
2017	Michał Kwiatkowski	Niet verreden
2016	Arnaud Démare	Niet verreden

Hoewel de koers vooraf uitvoerig wordt geanalyseerd, valt de beslissing meestal pas op de Poggio.

Starttijden en TV-uitzendingen

De 117e editie van Milaan-Sanremo wordt verreden op zaterdag 21 maart 2026.

De mannenstart is om 10:10 uur in Pavia, met een verwachte finish omstreeks 16:55 uur in Sanremo.

In Nederland en België is de wedstrijd live te volgen via Eurosport 1 en HBO Max.

De uitzending van de vrouwenkoers start om 12:30 uur, gevolgd door de mannenwedstrijd om 14:30 uur op Eurosport 1. In België is de koers ook te zien op Sporza.

Daarvoor is de koers ook al even op Eurosport, vanaf 09:45 en op HBO max vanaf 10:00. Je kunt dus heerlijk de zaterdag wegkijken bij La Primavera (en een koersdutje doen, als je dat zou willen)