Florian Vermeersch: de enige die kon volgen, maar net die laatste procenten miste

Met nog 57 kilometer te gaan op de wegen tussen Middelkerke en Wevelgem trekt Wout van Aert de koers open op de kasseien van de Kemmelberg. Het is zondag 29 maart 2026, de eerste editie van In Flanders Fields, de voormalige Gent-Wevelgem. Mathieu van der Poel springt mee. Eén renner volgt: Florian Vermeersch, de 27-jarige Belg van UAE Team Emirates-XRG.

Dat beeld, Vermeersch als derde man in het wiel van de twee dominante kasseispecialisten van zijn generatie, is het sterkste signaal uit deze koers. Sterker dan zijn uiteindelijke 31ste plaats. Sterker ook dan de sprintzege van Jasper Philipsen, die de koers won na een massasprint. Vermeersch hield op de Kemmelberg stand waar de rest al op de rekker hing en kwam slechts een fractie tekort om de laatste stap te zetten.

Kemmelberg als test

Het trio Van Aert, Van der Poel en Vermeersch bereikte na de tweede passage van de Kemmelberg de vroege vlucht en vormde een kopgroep van negen. Toen de koers de moeilijke kant van de Kemmelberg bereikte, met nog zo’n 36 kilometer te rijden, volgde de definitieve schifting. Van der Poel trok knetterhard door, Van Aert was de enige die nog net kon volgen. Vermeersch verloor op de top een tiental seconden en belandde in niemandsland.

Wat volgde was een eenzame jacht van ruim twintig kilometer over de vlakke, open wegen richting Wevelgem. Vermeersch hield het gat rond de twintig seconden, maar op een gegeven moment zag je ‘m gewoon breken. Hij kwam niet dichterbij en het peloton naderde gestaag. Diep in de finale werd hij ingerekend. Vooraan sloot Alec Segaert nog aan bij Van Aert en Van der Poel, waarna het hele gezelschap vlak voor de streep werd gegrepen en Philipsen de sprint won voor Tobias Lund Andresen en Christophe Laporte.

“De laatste 1 of 2 procent”

Vermeersch zelf was helder over wat er gebeurde. “Ik miste de laatste 1 of 2 procent op hen, it is what it is,” zei hij na afloop. “Het is geen schande, het zijn twee van de beste renners ter wereld, dus het was goed dat ik daar vooraan zat.”

Over de dynamiek tussen de twee vooraan was hij even nuchter als veelzeggend: “Ik hoopte echt dat ze op tempo zouden rijden, maar ze probeerden elkaar pijn te doen. Ik heb werkelijk alles gegeven om terug te komen, maar tegen die twee is dat natuurlijk niet makkelijk.”

Vermeersch is absoluut in orde, bleek ook al uit zijn optreden in E3. Maar nu stuitte hij op twee renners die toch net een klasse apart zijn, en die bovendien eerder bezig waren elkaar te kraken dan de koers te controleren.

Patroon richting de Ronde

De rit past in een reeks. Twee dagen eerder eindigde Vermeersch als derde in de E3 Saxo Classic, opnieuw achter Van der Poel, nadat hij tot diep in de finale meedeed om de zege. In 2021 werd hij tweede in een regenachtige Parijs-Roubaix. Wat toen leek op een uitschieter is inmiddels onderdeel van een steeds consistenter beeld: Vermeersch meldt zich keer op keer op het beslissende front van de zwaarste eendagskoersen. Uiteraard werd hij afgelopen najaar ook Wereldkampioen gravel.

Voor UAE Team Emirates-XRG is dat een troef richting de Ronde van Vlaanderen, aanstaande zondag.

Of hij daarin ook die laatste procenten vindt, is de vraag die komende zondag op de Kwaremont en de Paterberg een antwoord kan krijgen.