Dwars door Vlaanderen 2026: Ganna verpest het wéér voor Van Aert

Op de rechte lijn naar Waregem, waar de schaduw van vorig jaar nog lang genoeg reikt om elke Vlaamse Wielerweek te kleuren, haalt Filippo Ganna een eenzame Wout van Aert terug in de allerlaatste vijftig meter. De Italiaan van INEOS Grenadiers, een tijdrijder met de motor van een TGV en het palmares om het te bewijzen, kroont zich tot winnaar van de 80ste editie van Dwars door Vlaanderen. Van Aert wordt tweede. Søren Wærenskjold maakt het podium compleet op één seconde.

De koers dekte woensdag 1 april 184,6 kilometer tussen Roeselare en Waregem, over zeven kasseistroken en twaalf hellingen. Het was op de Eikenberg dat Van Aert het initiatief nam, overbrugde naar de koplopers, hen vervolgens liet staan en alleen de slotkilometers introk. De aanval leek de perfecte uitvoering van een vooraf uitgesproken voornemen: dit jaar geen sprint meer, dit jaar solo. Maar Ganna dacht daar anders over.

Weer op de streep

Van Aert reed kilometers alleen vooraan. Het beeld was vertrouwd: van Aert met z’n kattenrug, terwijl hij de kilometers wegtrapte, op weg naar de finish. De vod kon niet snel genoeg komen. Het peloton kwam dichterbij, maar toch niet. De twee vluchters er tussenin, Ganna en Vermeersch, leken het ook op te geven. Maar het mocht niet zo zijn.

Terwijl het peloton tot op 100 meter naderde, bleef Ganna maar geven. En in een ultieme eindsprint trok hij naar Van Aert toe, bij wie het melkzuur uit z’n oren leek te spuiten. De grimas op zijn gezicht sprak boekdelen. Ganna had de ruimte om er eens voor te gaan zitten. Pithie (RedBull-Bora-hansgrohe),Bini Girmay (NSN) en Søren Wærenskjold kwamen ook te laat. 

Voor Ganna een enorme boost voor zondag. Voor Van Aert wéér een teleurstelling in DDV, maar ook wéér een vlucht, binnen een week, die nergens op uit draait. Deze zal echter meer pijn doen dan In Flanders Fields, van afgelopen zondag.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by TNT Sports Cycling (@tntsportscycling)

De echo van 2025

Wie Dwars door Vlaanderen en Team Visma | Lease a Bike in één zin leest, denkt onvermijdelijk aan vorig jaar. In 2025 arriveerde Van Aert met twee ploeggenoten en Neilson Powless als enige tegenstander in Waregem. Het was een herhaling van zetten in de geschiedenis. Want ook ene Stannard kwam ooit aan met drie Quick-Step renners en hij trok aan het langste eind. In 2025 was dat Powless en Visma verloor vanuit een 3-tegen-1-situatie. Van Aert nam na afloop alle verantwoordelijkheid op zich. “Voor één keer heb ik aan mezelf gedacht. Dit valt niet goed te praten,” zei hij destijds bij Sporza. Hij noemde zich zelfzuchtig.

Die nederlaag werkte het hele jaar door. In aanloop naar de editie van 2026 zei ploegleider Grischa Niermann nog dat ze toen een grote fout hadden gemaakt die ze niet zouden herhalen. Daarom moesten ze maar solo arriveren. Van Aert had geluisterd, maar de solo bleek toch niet aan hem besteed.

Ganna’s atypische klassieker

Voor Ganna is de zege opvallend om een andere reden. De 29-jarige Italiaan heeft zijn reputatie gebouwd op vlakke tijdritten en sprinterswerk op de piste, niet op Vlaamse hellingen of in een soort eindsprint. Dat hij op een parcours met de Eikenberg, de Taaienberg en twaalf andere klimmetjes als laatste man overeind bleef en vervolgens genoeg vermogen vond om een renner van het kaliber Van Aert bij te halen op de streep, is echt wel iets.

Het is een resultaat in een wedstrijd die normaal meer voor sprinters is, maar nu dus door een hardrijder werd gewonnen. Extra bijzonder is dat Ganna te maken kreeg met pech. Een gebroken stuur en een fietswissel wierpen ‘m terug, maar de oud-wereldkampioen tijdrijden wist het gat te dichten en kon zijn ultieme inspanning beloond zien met winst.

Waregem, twee jaar later

In Waregem krijgt Team Visma | Lease a Bike nu twee edities op rij een variatie op dezelfde les voorgeschoteld. In 2025 was het de sprint die nooit had mogen plaatsvinden. In 2026 is het de solo die net niet ver genoeg reikte. De misser was dit keer  anders, het decor hetzelfde, de uitkomst identiek: tweede.  In 2024 was het nog wel raak voor de Yellow Bees.

Nu is het weer herschikken en richten op zondag. Maar het is zeker dat de mannen van Plugge dat liever hadden gedaan met een overwinning, dan met plek twee. Het kan dan altijd twee kanten op: of het is een opdoffer die pas in de Giro weer hersteld wordt, of het is de motivatie voor de ultieme zege: Van Aert in de Ronde.

Zondag weten we het antwoord. En als het goed is moet hij ook met een extra plaaggeest afrekenen, want ene Remco Evenepoel staat onverwacht aan de start in Antwerpen.

Na de koers

Van Aert wuifde de kritieken en de onrustzaaiing voor zijn Ronde vorm netjes weg. Over de koers zelf zei hij tegen meerdere media: “Het was leuk geweest als de finish 150 meter vroeger lag, maar ik heb alles geprobeerd en was echt aan het sterven. Maar dit is koers”.