Ook het Gravel Race seizoen 2026 is al van start!

Van vuursteen en eenvoud naar wereldpodia: de gravelrevolutie

Ergens in de Flint Hills van Kansas, waar een scherf vuursteen een band opensnijdt, staat een renner alleen. Geen ploegleider, geen volgwagen, alleen een frametas en een bandenplakset. Dit beeld, dat gravel al een decennium definieert, staat in 2026 onder druk. De discipline die begon als een Amerikaanse subcultuur, heeft nu een wereldkampioenschap, teams met zes cijfers op de bankrekening, en een kalender die wedijvert met de WorldTour. Maar kan gravel professioneel worden zonder zijn ziel te verkopen? We vroegen het aan James Ion, editor van PRO. Gravel Magazine.

De kalender: waar moet je zijn?

James Ion: “In Europa is de Gravel Earth Series van Klassmark de belangrijkste serie. Ze hebben dit jaar bewust ingezoomd op kwaliteit: The Traka (Spanje), Santa Vall (Spanje), een nieuwe wedstrijd in IJsland, en de finale in België. In de VS is de Life Time Grand Prix nog steeds de top, maar kijk ook naar de Belgian Waffle Series en onafhankelijke klassiekers.”

De must-watch races:

• Unbound Gravel (Kansas, 30 mei): Het onbetwiste monument. 322 kilometer vuursteen, waar een overwinning je direct in de gravel-elite plaatst.
• The Traka (Girona, Spanje): Het Europese antwoord op Unbound, met een parcours dat technisch en tactisch alles vraagt.
• Rift (IJsland): Uniek door zijn vulkanische landschap. Geen race ter wereld komt hieraan.
• WK Gravel (Nannup, Australië, oktober): Voor het eerst buiten Europa, met 3.200 hoogtemeters en hellingen tot 20%. “Ik verwacht hier een ‘echte’ gravelkampioen,” zegt Ion. “Geen WorldTour-renners die even meedoen, maar specialisten die het parcours kennen.”

Europese Kampioenschappen: “Dit wordt een bloedbad. Iedereen wil hier winnen.”

De teams: van privateers naar superploegen

Gravel was ooit het domein van de privateer: zelfstandige renners die hun eigen busje besturen en sponsors regelen. Dat beeld verandert. Specialized Off-Road is in 2026 het eerste echte superteam, met namen als:

• Keegan Swenson (VS, drievoudig Life Time-kampioen)
• Sofía Gómez Villafañe (Argentinië, regerend Life Time-kampioene)
• Mads Würtz Schmidt (Denemarken, ex-WorldTour)
• Annika Langvad (Denemarken, marathonkampioene)

James Ion: “Dit is geen ploeg in de Tour-de-France-stijl. Ze helpen elkaar, maar er zijn geen domestiques. Het blijft individueel, zoals in het veldrijden. Canyon Alt Racing en Trek Driftless zijn ook sterk, maar Specialized is nu de benchmark.”

Andere opvallende formaties:

• Factor Racing: Steunt 16 onafhankelijke renners, waaronder Magnus Bak (Denemarken) en Adam Blazevic (Australië).
• Rapha Collective: Met Romain Bardet als boegbeeld, die na zijn WorldTour-carrière vol voor gravel gaat.

De favorieten: wie wint in 2026?

Mannen:

1. Romain Bardet (Frankrijk) – De ex-WorldTourrenner die gravel omarmt als zijn nieuwe thuis.
2. Mads Würtz Schmidt (Denemarken) – Europees kampioen, technisch sterk en tactisch slim.

Vrouwen:

1. Sofía Gómez Villafañe (Argentinië) – Drievoudig Life Time-kampioene, de koningin van het lange werk.
2. Rosa Klöser (Duitsland) – Winnares Unbound 2024, een krachtpatser op zware parcoursen.

James Ion: “Bij de mannen is het een gevecht tussen Bardet en Würtz Schmidt. Bij de vrouwen zie ik Gómez en Klöser als de grootste bedreigingen. Maar let op: in gravel kan altijd een outsider winnen.”

De toekomst: twee werelden?

Gravel staat in 2026 op een kruispunt. Aan de ene kant groeit de professionalisering:

• UCI Gravel World Series: 45 wedstrijden in 32 landen, met een WK in Australië.
• Life Time Grand Prix: $590.000 aan prijzengeld, met races als Unbound en Leadville Trail 100.
• Materiaal: Vering, 2.2-inch banden, en 1×13-aandrijflijnen zijn nu standaard bij de elite.

Aan de andere kant blijft gravel trouw aan zijn roots:

• Geen radio’s, geen ploegleiders die zeggen wat je moet doen.
• Zelfredzaamheid als kernwaarde.
• Onvoorspelbaarheid: “De UCI World Series is leuk voor massaparticipatie, maar de echte races zijn in de Gravel Earth Series en Life Time Grand Prix,” zegt Ion. “Het WK is nog steeds een loterij. Vorige editie was het België vs. Nederland. Dat is geen wereldkampioenschap.”

De hamvraag: Wordt gravel een sport van treintjes en gecontroleerde kopgroepen? Of behoudt het zijn anarchistische karakter?

James Ion: “Ik denk dat beide werelden naast elkaar blijven bestaan. De professionalisering is onvermijdelijk, maar de essentie van gravel – de eenzaamheid, de onvoorspelbaarheid, het gevecht tegen het parcours – blijft. Zolang renners nog steeds alleen staan met een bandenplakset op 140 kilometer van de finish, is de ziel van gravel veilig.”

Conclusie: gravel in 2026 is groter, sneller, en nog steeds ongetemd

Gravel heeft alles wat een volwassen sport nodig heeft: een mondiale kalender, serieuze prijzenpotten, en teams die investeren in toprenners. Maar het behoudt ook wat het uniek maakt: de afwezigheid van structuur waar het niet nodig is. Of, zoals James Ion het samenvat:

“In gravel win je niet alleen door het snelst te zijn, maar door het slimst te overleven. En zolang dat zo is, blijft het grind het laatste woord hebben.”

---

Volg het gravelseizoen ook op Het is Koers. Wie wordt de eerste ‘echte’ wereldkampioen in Australië? En kan Romain Bardet zijn WorldTour-ervaring omzetten in winst in het offroad fietsen? Het seizoen belooft mooi te worden. wat heet!