Miguel Indurain over Pogačar: de beste van nu, maar de allergrootsten staan nog een tree hoger

De Tour de France van 2026 is iets minder dan 100 dagen weg. Dus is het de perfecte tijd om het aloude discussiepunt weer even op te werpen.

Wie is de grootste renner? En hoe groot is Tadej Pogačar werkelijk? Want Pogačar moet toch eigenlijk wel een van de grootsten aller tijden zijn. Not so fast, zei ‘Big Mig’.

Miguel Indurain, vijfvoudig Tourwinnaar en een van de weinige renners die de Giro-Tour-dubbel op hun palmares hebben staan, gaf in een interview met RMC Sport zijn antwoord. Uiteraard is er veel lof voor de Sloveen, maar hij wilde hem nog niet boven de allergrootste renners plaatsen. De 525 overwinningen van Merckx zullen daar vast wel mee te maken hebben.

Uiteindelijk is zijn antwoord tweeledig: onvoorwaardelijke erkenning van Pogačars huidige niveau, en nog wel de reserve om hem nu al boven de allergrootsten te plaatsen.

De Spanjaard, geboren op 16 juli 1964 in Villava, laat er geen twijfel over bestaan dat de 27-jarige Sloveen op dit moment de maatstaf in het peloton is. Hij heeft tenslotte al de Giro-Tour combi in de tas. Indurain kan weten hoe moeilijk dat is. In 1992 en 1993 pakte de Spanjaard die dubbel ook.

Grens

Toch trekt Indurain een lijn wanneer het gesprek verschuift naar de historische hiërarchie. Namen als Eddy Merckx en Bernard Hinault, renners die het wielrennen niet alleen domineerden maar ook, blijven voor hem de ultieme referentie. Pogačar hoort thuis in het gezelschap van de allerbesten, maar het predicaat ‘allergrootste ooit’ kent Indurain hem nog niet toe.

Die terughoudendheid is opvallend omdat ze van Indurain komt. Merckx won vijf Tours, vijf Giro’s, drie wereldtitels en vrijwel elke klassieker die ertoe doet. Zijn teller staat dus op 525 overwinningen. Daar gaat niemand meer aankomen. Nu niet, nooit niet.

Hinault combineerde vijf Tourzeges met drie Giro’s, twee Vueltas en een regenboogtrui. Hun palmares bestrijkt een breedte die meer vraagt dan pure klimmerskracht of tijdritgeweld. Voor Indurain is de discussie over grootsheid kennelijk pas gesloten wanneer een renner dat soort prestaties over meerdere seizoenen kan overleggen.

Als je nu kijkt naar de veelzijdigheid van Pogačar, dan lijkt het alsof hij daar wel aan kan voldoen. Hij heeft nu vier van de vijf monumenten, heeft 4 Touroverwinningen en 2 giro zeges, maar de Vuelta ontbreekt nog op zijn palmares. Dat laatste lijkt gezien de kracht van Vingegaard vorig jaar in de Vuelta.

Pogi is meervoudig wereldkampioen,

Alles heeft z’n prijs

Indurain plaatst ook een kanttekening bij Pogačars koersstijl. De Sloveen staat bekend om zijn lange solo-aanvallen en zijn neiging om koersen van ver open te breken. Het is bijna zijn handelsmerk geworden. Het is ook de benadering die hem onder meer in 2024 de Giro-Tour-dubbel opleverde. Indurain waarschuwt dat die aanpak een prijs kan hebben. Wie in het voorjaar zoveel wint en zoveel energie investeert in demarrages van kilometers ver, riskeert dat de rekening in juli op tafel komt.

Maar goed. dat is van later zorg. Voor nu heeft Pogi maar een paar koersdagen op zijn planning staan (16 in totaal voor de tourstart) en hij lijkt wel aardig in vorm. Hij erkent dat moderne data en vermogensmeters het doseren makkelijker maken dan in zijn eigen tijd. Sowieso lijkt Pogacar anders geprepareerd dan de grote Spanjaard. Los van alle grappen over apotheek bezoeken natuurlijk.

Vijfde Tour in het vizier

Pogačar bereidt zich voor op wat zijn vijfde Tourzege zou kunnen worden. Zijn seizoen 2026 moet uitwijzen of hij opnieuw de veelzijdigheid kan tonen die Indurain als een soort voorwaarde neerzet om bij de allergrootsten in het bakje te komen. De Spanjaard plaatst hem al onder de grote renners.

Indurain gaf Pogačar niet alleen een compliment. Stiekem ligt er ook een opdracht voor hem klaar. Of hij er wat mee gaat doen? Who knows.