Foto Sporza
Nokere Koerse: Philipsen grijpt eerste seizoenszege na bloedstollende jacht op solist Segaert
Jasper Philipsen wint de 80e Danilith Nokere Koerse na een finale waarin Alec Segaert op amper 50 meter van de streep wordt ingerekend. Een eerste overwinning in 2026, drie dagen voor Milaan-San Remo. Precies wat de Vlam van Ham nodig had.
Op de oplopende Waregemsestraat in Nokere, waar de zon over het Vlaamse voorjaar schijnt alsof het al april is, sprint Jasper Philipsen (Alpecin-Premier Tech) naar de overwinning in de 80e Danilith Nokere Koerse. Het is zijn eerste zege van het seizoen, en hij wint pas op de laatste 50 meter.
De Belgische sprinter klopte Jordi Meeus (Red Bull – BORA – hansgrohe) en Juan Sebastián Molano (UAE Team Emirates – XRG) op de oplopende aankomststrook, nadat het peloton solist Alec Segaert (Bahrain – Victorious) op een zucht van de finish alsnog te pakken kreeg. De 186,4 kilometer lange koers vertrok in Deinze en eindigde na 4:21:48 op diezelfde Waregemsestraat, die voor het tweede jaar op rij de traditionele Nokereberg vervangt als finishplaats.
Bijna Segaert
De ontknoping draaide om twaalf kilometer solo. Segaert, de Belgische hardrijder die zijn tijdritkwaliteiten al vaker liet zien in een aanval, sloeg op de lokale ronden een gat dat rond de 25 à 30 seconden schommelde. Bij tien kilometer voor het einde bedroeg zijn voorsprong zo’n 300 meter, met het peloton op zijn hielen.
Alpecin-Premier Tech nam als eerste de verantwoordelijkheid. Florian Sénéchal zette zich op kop en begon meters terug te knagen, maar Segaert hield stand. Bij 5,6 kilometer voor de streep groeide zijn marge zelfs licht, naar 350 meter. De kasseistrook van de Herlegemstraat, 1,1 kilometer lang, reed hij alleen.
Pas in de laatste drie kilometer kantelde het. Red Bull – BORA – hansgrohe en Soudal Quick-Step voegden zich bij de achtervolging. Yves Lampaert nam een belangrijke beurt op kop voor zijn rekening. UAE Team Emirates – XRG schoof met drie man naar voren om Molano te lanceren. Bij de rode vod van de laatste kilometer reed Segaert nog altijd voorop, maar zijn voorsprong was flinterdun geworden.
Op 200 meter van de meet ging Molano aan vanuit het peloton. Op 50 meter, waar de Waregemsestraat nog net genoeg stijgt om echt pijn te doen, werd Segaert opgeslokt. Philipsen kwam er met power overheen, zette Molano en Meeus op hun plaats. Winst in de tas, op naar Italië.
Timing richting San Remo
De zege komt op een belangrijk moment. Philipsens voorjaar verliep tot vandaag zonder overwinning. In de slotrit van Tirreno-Adriatico ging hij onderuit, al viel de schade fysiek mee. “Ik heb niet veel huid achtergelaten op het asfalt in Italië,” zei Philipsen voor de start. “Het doel is om de koers (Nokere, red.) te winnen.”
In 2024 stond Philipsen op het podium in Nokere om drie dagen later Milaan-San Remo te winnen. (in 2019 was hij ook derde, maar toen was zijn statuur nog anders).
Zaterdag wacht de Via Roma. Net als in 2024 geldt de winst in Nokere als voorbereiding op de Italiaanse klassieker. Maar zoals ook met Milano-Torino: de combi-winnaars zijn dun bezaaid. of beter gezegd: Philipsen zou geschiedenis schrijven als de eerste winnaar van Nokere en San Remo in 1 jaar. Je moet het maar weten.