Niki Terpstra wint de E3 Prijs

Jarenlang gold Niki Terpstra als de belangrijkste Nederlandse troef in de voorjaarsklassiekers. Nadat hij werd opgeleid bij Rabobank en korte tijd bij de Duitse ploeg Milram reed, verkaste Terpstra in 2011 naar Quick-Step. Daar groeide de Noord-Hollander uit tot een stabiele kracht in de voorjaarskern, samen met renners als Tom Boonen, Zdenek Stybar en Philippe Gilbert.

In zijn derde jaar bij de Belgische ploeg beleefde Terpstra zijn grote doorbraak. Na een indrukwekkende solo won hij Parijs-Roubaix en bevestigde hij zijn reputatie als klassiekerrenner. Die status zorgde het jaar erna voor hoge verwachtingen, die hij gedeeltelijk wist in te lossen. Terpstra won geen klassieker, maar werd wel tweede in onder meer Omloop Het Nieuwsblad, Gent-Wevelgem en de Ronde van Vlaanderen.

Na zijn overwinning in Parijs-Roubaix werd het winnen van de Ronde van Vlaanderen het grote doel van Terpstra. Waar hij in 2016 een lastig jaar kende, kwam hij het jaar erop opnieuw goed voor de dag en wist hij met een derde plaats voor de tweede keer op het podium te eindigen. Het klassiekersteam van Quick-Step ontwikkelde zich verder en Terpstra werd steeds meer omringd door renners die goed uit de voeten konden op de kasseien. De vooruitzichten voor 2018 beloofden dan ook veel goeds.

Voorbereiding op de Ronde

In zijn jacht op de overwinning in de Ronde was de E3 Prijs (toen al E3 Harelbeke) een van de speerpunten van Terpstra. Hij reed de wedstrijd samen met ploeggenoten als Gilbert en Stybar, waarbij zij moesten afrekenen met andere favorieten als Peter Sagan, Greg Van Avermaet en Sep Vanmarcke. Met dit sterke deelnemersveld werd het winnen van de E3 Prijs geen gemakkelijke opgave.

De koers begon traditiegetrouw met een vroege ontsnapping, waarbij Nederlander Pim Ligthart de bekendste naam was. Met nog iets meer dan honderd kilometer te gaan, brandde de koers voor het eerst echt los. In het peloton vond een massale valpartij plaats, waar Quick-Step van wist te profiteren. De ploeg zat goed vooraan en besloot door te rijden, waarbij het steun kreeg van Lotto-Soudal.

Dit sterke optreden resulteerde al snel in een duo-aanval van Terpstra en Yves Lampaert, waarbij het tweetal snel inliep op de overgebleven koplopers. De overmacht van de Belgische ploeg werd ook duidelijk in de achtervolging: Gilbert zat kort achter Sagan toen de Slowaak de sprong naar voren wilde maken, terwijl Stybar het wiel van Van Avermaet en Tiesj Benoot hield.

Toch weerhield dit Van Avermaet er niet van om aan te vallen. De Olympisch kampioen zette de achtervolging op de koplopers in en alleen Gilbert en Benoot konden hem volgen. Achter dit drietal deden onder anderen Vanmarcke en Jasper Stuyven veel kopwerk om de achterstand niet te groot te laten worden.

Dit harde werk resulteerde in het terughalen van de aanvallers, waardoor er een grote favorietengroep ontstond. Deze groep kon vervolgens de achtervolging inzetten op Terpstra en Lampaert, die op dat moment nog vooraan reden. Het tweetal had ongeveer een halve minuut voorsprong, wat een spannende slotfase beloofde.

Terpstra en Lampaert hadden dus nog een kleine voorsprong te verdedigen, maar voor de Nederlander was dit niet genoeg. Hij besloot zijn ploeggenoot achter te laten en ging solo verder in een poging de wedstrijd te winnen. Dit leidde tot een kat-en-muisspel tussen hem en zijn achtervolgers, waarbij de voorsprong afwisselend groter en kleiner werd. Uiteindelijk finishte hij met een ruime voorsprong en wist hij zijn tweede voorjaarsklassieker te winnen.

Dat het met de vorm van Terpstra wel goed zat, bewees de Nederlander ruim een week later opnieuw. Nadat hij de E3 Prijs had gewonnen, wist hij met opnieuw een indrukwekkende solo ook de Ronde van Vlaanderen op zijn naam te schrijven. Met zijn tweede overwinning in een monument bevestigde Terpstra dat hij een van de beste klassiekerrenners van dat moment was.

Wolfpack keert terug

Na zijn uitstekende klassiekercampagne in 2018 maakte Terpstra bekend in 2019 over te stappen naar Total Energies. Bij de Franse ploeg bleven goede resultaten in de voorjaarsklassiekers uit, waarna hij besloot om eind 2022 zijn carrière te beëindigen.

Zijn overwinning in de E3 Prijs zal herinnerd worden om zijn sterke optreden, maar ook om het ploegenspel van Quick-Step. De Belgische ploeg was in die jaren verreweg de beste in de klassiekers en ging als een ware wolfpack te werk. Met de doorbraak van Evenepoel verschoof de focus van de ploeg naar de grote rondes en werden de resultaten in het voorjaar minder.

Dit seizoen hoopt de Belgische ploeg weer hoge ogen te gooien in de klassiekers. Met mannen als Magnier, Van Baarle en Terpstra als ploegleider lijkt het een kwestie van tijd voordat Quick-Step weer eens een klassieker wint. Aankomende vrijdag zal de ploeg in ieder geval jagen op de winst in de E3 Prijs, en zal Terpstra nog eens terugdenken aan de editie van 2018: de editie waarin hij met zijn overwinning de toon zette voor een uitstekend voorjaar.