Paris-Roubaix 2026: Stuyven wijst naar Laporte als stille scherprechter achter zege Van Aert

Jasper Stuyven pakte een prachtige derde plek in Parijs Roubaix. De renner van Soudal Quick-Step, wijst in zijn terugblik op de wedstrijd vooral naar wat er achter de koplopers gebeurde en hoe dat de wedstrijd heeft beinvloed.

Stuyven vertelde dat Christophe Laporte, ploegmaat van winnaar Wout van Aert bij Team Visma | Lease a Bike, met een perfect getimede afstopactie het momentum van de achtervolgende groep brak. Hij noemde die actie ‘correct’ en beslissend. Volgens de Belg heeft dat ‘zeker meegespeeld’ in het feit dat Van Aert en Tadej Pogačar vooruit bleven.

De achtervolging brak, keer op keer

De editie van 2026 was er een van lekke banden, fietsenwissels en valpartijen die het peloton al vroeg uiteenreten. Pogačar reed lek op sector 22, moest even op een neutrale fiets verder en verloor kostbare energie om terug te keren naar de kop. Mathieu van der Poel kampte met een fietsenwissel en later nog een lekke band, waardoor hij lange stukken moest achtervolgen. Filippo Ganna overkwam hetzelfde meerdere keren en hij viel ook nog eens door een lekke band.

Tegen de tijd dat de beslissende sectoren in zicht kwamen, was het veld al uit elkaar gereten.

Pogačar forceerde de koers in de zwaarste stroken. Van Aert zat op zijn wiel, beantwoordde elke versnelling zonder zichzelf over te kopen. Op sector 12, Auchy-lez-Orchies à Bersée, viel Van Aert eerst aan, waarna Pogačar dichtreed en vervolgens zelf counterde. Dat patroon herhaalde zich door Mons-en-Pévèle. Mads Pedersen hing er nog even bij, maar werd gelost. De koers was een tweestrijd geworden.

Achter hen probeerden Stuyven, Laporte, Pedersen en Tim Van Dijke een georganiseerde jacht op te zetten. Dat lukte niet. Elke keer dat het gat beheersbaar leek, liep het weer op. De groep kreeg het gewoon niet voor elkaar.

Het moment

Dat is de context waarin Laporte’s actie zo zwaar woog. Een achtervolging op de kasseien van Noord-Frankrijk is al fragiel wanneer iedereen samenwerkt. Wanneer één renner dat ritme breekt, of als iemand maar even aarzelt op het verkeerde moment, is het wellicht al gebeurd. Je moet blijven trappen.

Laporte reed in die achtervolgende groep. Als ploegmaat van Van Aert had hij geen belang bij een succesvolle jacht, integendeel. Zijn goed getimede stop paste in het bredere beeld van de koers: de achtervolging was kwetsbaar voor precies dit soort verstoring.

Stuyven zag het van dichtbij. Hij reed in dezelfde groep, las de koers terwijl hij erin vocht. Zijn derde plaats was niet louter een kwestie van benen, maar ook van de tactische situatie om hem heen.

De sprint en het podium

Voorin reden Van Aert en Pogačar samen het velodroom van Roubaix binnen. Van Aert won de sprint en greep daarmee zijn eerste Parijs-Roubaix. Pogačar werd tweede. Stuyven plaatste in de laatste drie kilometer een aanval waarmee hij zich losweekte van de achtervolgers en verzekerde zich van de derde plek. Van der Poel, na een middag vol tegenslag, won de sprint van de groep daarachter, net naast het podium.

Het was een machtig mooie koers.