Ineens is het weer de ‘howling Wolfpack’: Soudal QuickStep met Magnier klaar voor Omloop

Het is dinsdag 17 februari 2026, de avond voor de eerste etappe van de Volta ao Algarve, en Soudal–QuickStep zit al meer dan een maand zonder zege. In 23 jaar ploeggeschiedenis, van Mapei-Quick-Step tot Deceuninck tot Soudal, is dat nooit eerder voorgekomen. Een dag later spurt Paul Magnier, een 21-jarige Fransman met bijna 2.000 watt in zijn benen en de brutaliteit van iemand die nog niet weet wat hij hoort te vrezen, als eerste over de streep. Twee dagen daarna doet hij het opnieuw. En ineens ruikt het weer naar voorjaar in de bus.

Ineens is het er weer

De winloze reeks was meer dan een statistisch ongemak. Ze legde bloot dat de ploeg even moest herstellen van het vertrek van Evenepoel en wat andere verschuivingen. Er zat zand in de motor en dat leek een lange schoonmaaksessie te worden om dat op te lossen. De ploeg wimpelde alle stress weg alsof het enkel in de media speelde.

Patrick Lefevere, de Belgische ex-ploegmanager die de Wolfpack-mythe eigenhandig had opgetrokken, zei het in februari nog bondig: “Paniek is een slechte raadgever.” Hij suggereerde dat één overwinning in de Omloop alle twijfels zou laten verstommen. Maar de oplossing kwam eerder en uit relatief onverwachte hoek.

Magniers twee ritzeges in de Algarve reikten verder dan het klassement. In de finale van de eerste etappe controleerde Soudal–QuickStep de laatste kilometer alsof het 2017 was, met een lead-out die claimde dat de straat van hen was. Dat was het signaal. De ploeg ging redelijk los na deze overwinning, waardoor duidelijk werd dat het wel meer was dan enkel een media dingetje. Het zat diep.

Post-Evenepoel: terug naar de kasseien

De ploeg is bezig met een reset. Daarvoor trokken ze een hoop ervaring aanl: Jasper Stuyven, Belgische klassiekerkapitein met een palmares in klassiekers waar je wel even voor mag buigen. Dylan van Baarle, winnaar van de Omloop, Dwars door Vlaanderen én Parijs-Roubaix-winnaar die zich als een vis in het water voelt in de voorjaarsklassiekers. Laurenz Rex, Belgische motor voor het zware werk. Ook in de ploegleiding werd ingezet op ervaring, met bekende namen. Achter het stuur werden Niki Terpstra, zelf ooit winnaar van Roubaix en Vlaanderen, en Sep Vanmarcke, Belgische kasseispecialist, aangesteld als ploegleiders. Als je dan geen klassiekerresultaten kan boeken met zoveel ervaring aan boord, dan weten wij het ook niet meer.

Omloop in Magnier’s straatje

Magnier is geen pure sprinter. Dat onderscheid is beslissend. In 2025 won hij Dwars door het Hageland vanuit een groep van tien renners, een koers die slijtage beloont, geen topsnelheid alleen. Zijn profiel past bij het scenario dat de Omloop het vaakst oplevert: een uitgedunde groep na de Muur van Geraardsbergen en de Bosberg die in de laatste kilometers naar Ninove een sprint afwerkt.

De editie van 2026 voegt de Tenbosse en Parikeberg toe in de finale, twee extra hellingen op ongeveer 22–26 kilometer van de finish die de koers nog selectiever kunnen maken. Vorig jaar won Søren Wærenskjold de Omloop in een groepssprint, precies het soort scenario waarin Magniers zo maar kan uitblinken.

Wilfried Peeters, ploegleider bij Soudal–QuickStep, trok de vergelijking die iedereen dacht maar niemand hardop durfde te zeggen: “Ik zie de nieuwe Tom Boonen in hem.” Mathieu van der Poel noemde Magniers wattages “eng”. En Magnier zelf? Die verwoordde het met de onbevangenheid van een 21-jarige: “Kan ik de Omloop dit weekend winnen? Waarom niet?”

Drie paden naar winst

Het eerste scenario is het meest voor de hand liggende: Magnier overleeft de Muur en de Bosberg in het wiel van Stuyven of Van Baarle, en wint de sprint van een groep van acht tot twintig renners. Hier hoeft hij niet de sterkste te zijn, alleen de best bewaarde.

Het tweede scenario draait om de nieuwe hellingen. Als Soudal–QuickStep op de Tenbosse of Parikeberg het tempo opdrijft, kan de koers in stukken breken zonder dat Magnier zelf hoeft aan te vallen. Hij volgt alleen wat gevaarlijk is en laat zijn ploeg het vuile werk doen.

Het derde is het meest prozaïsch: de grote namen, Wout van Aert voorop, neutraliseren elkaar, en een groter peloton sprint om de zege. Dan wordt het een kwestie van timing en positionering, en daar heeft Quick-Step weer een trein voor.

Vrijheid

Toch temperen ook de eigen rangen de verwachtingen. Yves Lampaert, Belgische routinier en Magniers ploegmaat, noemde hem “een filou, nog jong en onbezonnen”. Magnier zelf gaf toe dat de Omloop “een heel andere koers” is dan wat hij tot nu toe heeft gereden. En 200 kilometer over Vlaamse wegen in februari, met wind en kasseien en mannen die deze dag al tien keer hebben overleefd, is een les die je pas leert door hem te ondergaan.

Gehavend team

Naast alle hosanna rond Magnier is er wel zorg bij de Vlaamse ploeg. Zowel Jasper Stuyven als Max Schachmann moesten eerder dan gewenst de koers verlaten. Schachmann kwam lelijk ten val in Portugal.

Maar twee zeges veranderen een ploeg. Niet omdat ze twijfel wegnemen, maar omdat ze gedrag veranderen: meer volk vooraan, minder aarzeling in de waaier, een lead-out die weer durft. Die collectieve aanpak maakt het verschil tussen een favoriet op papier en een ploeg die de koers controleert.

Zaterdag 28 februari weten we of de Wolfpack weer bijt, of dat de koers, zoals altijd, eist dat je het opnieuw bewijst.