Strade Bianche 2026: is Paul Seixas ineens de logische uitdager van Pogačar?

Paul Seixas liet afgelopen weekend een absolute masterclass zien. Het Franse supertalent rolt solo over de finish in de Faun-Ardèche Classic. Achter hem: een gat van 1 minuut en 48 seconden. Het gaat niet per se om dat gat, maar het is meer de tijd die hij nodig had om de slotklim te rijden.

De rennervan Decathlon AG2R La Mondiale heeft een 46 kilometer solo voltooid, een compleet WorldTour-veld vernietigd, en daarmee zichzelf ineens als favoriet gebombardeerd. Zaterdag 7 maart wacht Strade Bianche. En de vraag is niet langer óf Seixas daar op de afspraak is, maar of hij Tadej Pogačar ook naar de kroon kan steken.

Saint-Romain-de-Lerps

De Côte de Saint-Romain-de-Lerps, 6,8 kilometer aan 7,3%, was in oktober 2025 het strijdtoneel van de EK wielrennen. De flanken van deze klim waren het toneel van Pogačars Europese titel. L’histoire se répète, zeggen ze dan in Frankrijk. In de Faun-Ardèche Classic was het scenario van Seixas exact hetzelfde. Hij gebruikte de klim als lanceerplatform voor zijn solo. Wat nog meer opviel: de tijden waren identiek. Beide renners klokten 16 minuten en 26 seconden, tegen een geschat gemiddelde van 7,46 W/kg voor Seixas. Das niet niks.

In oktober 2025, op datzelfde EK, was Seixas nog 35 seconden trager op de  Saint-Romain-de-Lerps. Wellicht was het toen de lengte van de wedstrijd, of nog zijn jeugdigdheid. Ergens in de wintermaanden, tijdens een trainingskamp van twee maanden in de Sierra Nevada waar hij noch zijn ouders noch zijn vriendin zag, heeft hij extra power gevonden.

Gevestigde namen als Matteo Jorgenson, Jan Christen en Lenny Martinez konden in de Ardèche alleen maar toekijken hoe de Fransman wegreed.

De beste 18- en 19-jarige die ik ooit heb gezien

Wielanalisten laten weinig ruimte voor nuance. “Absoluut onvoorwaardelijk, hij is de beste 18- en 19-jarige die ik ooit heb gezien,” zei analist Axelgaard na de Ardèche Classic. “Wat hij levert doet de prestaties van Evenepoel en Pogačar op die leeftijd verbleken.” Daar gaan we weer. De nieuwe <vul in grootheid> is weer geboren.

Axelgaard beschouwt Seixas als de “directe opvolger van Pogačar”, al erkent hij dat de Sloveen op vlak terrein in de klassiekers nog de betere is. Over de Strade Bianche is hij direct: “Pogačar moet paraat zijn als hij hem zaterdag wil lossen.”

Algarve als voorproefje

De Ardèche-solo kwam niet uit het niets. Eerder in februari pakte Seixas zijn eerste profzege in de Volta ao Algarve, op de Alto da Fóia, dezelfde aankomst waar Pogačar in 2019 zijn allereerste profoverwinning boekte. Seixas versloeg er Juan Ayuso en João Almeida in een sprint met drie. Er zijn iets te veel overeenkomsten op deze manier. Zit de Super Planche in de Tour?? (spoiler; nee).

“Ik zag deze renners wedstrijden winnen op televisie en vandaag kan ik tegen hen strijden en winnen,” zei Seixas na afloop. “Dit is een gekke dag.”

Piazza del Campo

Strade Bianche is natuurlijk andere koek. De ‘sterrati’ vragen positionering, stuurmanskunst, lef en eigenlijk ook een beetje geluk. De explosiviteit op de korte hellingen rond Siena maakt het echt anders dan een slotklim in een (ritten)koers. Seixas heeft bewezen dat hij van ver koers kan maken en dat hij een motor heeft waar je u tegen zegt. Maar de witte wegen zijn onvoorspelbaar en ook Pogačar weet dat een ongeluk in een klein hoekje zit. Vorig jaar eindigde hij eerst nog in de bosjes, voordat hij met een vlammende versnelling Pidcock achter zich liet.

Seixas zelf weigert zich te laten intimideren. “Ik ben nooit bang,” zei hij tegen The Athletic. “Je moet respect hebben voor die mannen, want ze zijn ongelooflijk sterk. Maar als je bang bent voor iemand voor een koers, dan heb je al verloren.”

Na Strade volgen Itzulia Basque Country en Luik-Bastenaken-Luik, wedstrijden die Seixas zelf als doelen heeft aangewezen. Maar eerst Siena, waar de negentienjarige Fransman kan laten zien of hij ‘de nieuwe Pogi’ is of gewoon Paul Seixas. In beide gevallen zou hij met de winst kunnen gaan strijken. Zaterdag einde middag weten we het!