Pogačar doet wat Pogačar doet: Vlaanderen winnen. Alleen

Zondag 5 april begon koud, winderig, bewolkt. Typisch Vlaams voorjaarsweer. De zon kwam even door, er kwam een regenbui. Er was een (grote) kopgroep. De vroege vlucht. Maar op de eerste keer Kwaremont was het nog rustig, maar daartussen, daar ontplofte het. De Molenberg was dit maal het podium voor de eerste forcing. Vermeersch was de naam, net als een ruime maand eerder tijdens de Omloop. Toen kon enkel Mathieu van der Poel volgen. Maar dit keer waren alle groten mee. Van Der Poel, Evenepoel, Pedersen, Van Aert. En nog wat anderen.

Dat klinkt wat denigrerend, maar voor het verloop van de koers deden die anderen er gewoon niet toe. Het peloton werd achtergelaten, de groep reed naar de voormalige kopgroep toe en met ongeveer 30 renners werd er naar de tweede keer Kwaremont toegewerkt. Daar gooide Pogi de knuppel in het hoenderhok. Enkel de anderen van de grote vijf konden enigszins volgen. Pedersen kraakte al, en in een vreemde move moest Van Aert eraf tussen Kwaremont en Pater. Op die eerste keer Kwaremont gaf debutant Evenepoel al blijk van enige problemen. Op de Pater moest hij de andere twee, Van Der Poel en Pogačar laten gaan .

Trofeo Baracchi

Vanaf dat moment ontstond een soort kat-en-muisspel tussen het tweetal en de wereldkampioen tijdrijden. Evenepoel probeerde aan te sluiten voor de Koppenberg, die gelukkig toch droog lag, maar kreeg het net niet rond. Daarna bleef hij lang hangen op 10 tot 20 seconden van de kop. Op de Oude Kruisberg/Hotond was het uiteindelijk klaar.

De focus ging naar de Kwaremont. Pogačar liet al zien heel sterk te zijn, maar op de laatste passage van de Oude Kwaremont reed hij Van Der Poel gewoon uit het wiel, zittend in het zadel. Het gat was zes seconden op de top. Even leek Matje terug te komen, maar toch was het met de Paterberg nog voor de boeg ‘boeken toe’.

Aan de streep was het verschil 0:34 op VDP en ruim een minuut op Evenepoel. Daarachter werden Van Aert en Pedersen respectievelijke vierde en vijfde. Pedersen reed al op 2:48. Stuyven, Vermeersch (Florian), Mohoric, Laporte en Vermeersch (Gianni) completeerden de top 10.

Parijs Roubaix next

Pogi controleerde en reed Van Der Poel op een enorme afstand. En dus werd hij weer een monument rijker. De plaat sloeg weer eentje over. De speciale remix, die was er dit keer niet. Pogi reed alleen, Pogi won. Drievoudig Rondewinnaar, 12-voudig monumentenwinnaar. Er wacht nog één grote uitdaging en die ligt komende week, op carrefour de l’arbre en de trouee d’Arenberg.

Of we de platenspeler dan weer klaar kunnen zetten? Dat zien we volgende week.